สวัสดีเพื่อนสมาชิกพันทิปทุกท่านครับ วันนี้มีเรื่องอันแสนเศร้าของตัวผมมาเล่าสู่กันฟัง เคยรักเพื่อนเก่ากันบ้างมั๊ยครับ ?
กล่าวก่อน สมัยเรียนมหาวิทยาลัยย้อนไปประมาณ 14-15 ปีที่แล้ว ผมรู้จักกับเพื่อนผู้หญิงในสาขาคนหนึ่ง เธอเป็นดาวสาขา เป็นสาวเหนือผิวสวย ขาว น่ารัก หน้าตาออกหมวยๆ แน่นอนว่าความสวย น่ารักของเธอ เป็นที่หมายปองหนุ่มๆในมหาลัย ไม่แปลกที่เธอมีแฟนเยอะ มีหนุ่มมาจีบ ซึ่งในตอนนั้นผมรู้จักกับเธอเป็นเพื่อนคนหนึ่ง ยุคนั้นเป็นยุคเริ่มต้นของสื่อออนไลน์ก็ว่าได้ เราคุยกันผ่าน MSN หลังจากนั้นก็เริ่มมา facebook ตอนนั้นสถานะเราคือเพื่อนเรียนร่วมสาขาเดียวกัน แต่ก็ไม่รู้เพราะอะไร ผม กับ เธอสนิทกันมาก เวลามีเรื่องอะไรที่เธอไม่สบายใจก็จะมาเล่าให้ผมฟังทุกเรื่อง ชวนไปกินข้าวใต้หอพัก ทำงานด้วยกัน เวลาเรียนก็เดินไปเรียนด้วยกัน เวลาเธอมีปัญหา เครียดอะไร ก็มาระบายให้ผมฟังตลอด ร้องไห้ ดีใจ ผมเป็นที่ปรึกษาที่ดีมาก ตอนนั้นผมไม่เคยรู้สึกรัก หรือ ชอบ ไปมากกว่าเพื่อนเลยครับ.... วันเวลาผ่านไปมีเหตุให้เธอต้องย้ายไปมหาวิทยาลัยอื่น หลังจากนั้นเราก็ขาดการติดต่อไปเลย แต่ก็ยังมีเฟส นานๆจะทักติดต่อกันในแชท กดถูกใจในภาพ โต้ตอบกันบ้างในเฟส จนมาถึงช่วงนึงผมสังเกตุเห็นว่าเฟสเธอไม่มีการอัพเดทเลย น่าจะราวๆปี 2022
จนล่าสุดประมาณช่วงปลายเดือน พ.ย. 68 ที่ผ่านมา เฟสบุ๊คเด้งแจ้งเตือนวันเกิดของเพื่อนขึ้นทางขวามือ ผมก็ลองทักแชทไปอวยพรวันเกิด นั้นคือจุดเริ่มต้นที่เรากลับมาคุยกัน ยังคงเป็นฐานะเพื่อนเก่าคนหนึ่ง ในช่วงนั้นเราก็ไม่ได้คุยกันทุกวัน นานจะทักหากันที คุยกันตั้งแต่เรื่องเก่าสมัยเรียน จนมาถึงปัจจุบัน ความเป็นอยู่ การงาน ฯลฯ จนมาถึงช่วงประมาณเดือนมกราคม จากแชท เริ่มกลายเป็นโทรเสียง แต่เธอมักจะโทรหาผมในตอนที่เวลาเธอไปดื่มมา อาจจะกล่าวได้ว่าเธอน่าจะอยู่ในอาการเมา แล้วก็จะมักโทรหาผมช่วงดึกๆ ห้าทุ่ม เที่ยงคืน ตี 1 บางที ผมก็รับสายพูดคุยไปปกติ เป็นแบบนี้หลายครั้งในช่วงหลังปีใหม่ที่ผ่านมา มีอยู่ช่วงนึง เธอเปิดคำถามเชิงหยอดผมว่า คิดยังไงกับเธอ รู้สึกชอบเธอบ้างมั๊ย ในตอนแรกผมก็ตอบบ่ายเบี่ยง บอกว่าเธอแกล้งผมป่ะเนี่ย มาถามอะไรแบบนี้ ก็มักจะมีคำถามนี้ประจำหลายครั้ง จนผมยอมรับว่าช่วงนั้นก็เริ่มรู้สึกดีจริงๆ ที่มีคนมาคุยด้วย และเธอก็บอกกับผมว่าไม่ได้คบใคร ทำแต่งาน อยู่แต่ร้านกาแฟไม่ได้ไปไหน หลังจากนั้นจากโทรเสียง ก็เริ่มวีดีโอคอลเห็นหน้ากัน นิสัยเธอเป็นคนตลก พูดเก่ง น่ารัก เวลาคุยด้วยกันมักจะมีรอยยิ้มให้กันเป็นประจำ หลังจากนั้นก็เริ่มคุยกันเกือบทุกวัน แชร์เหตุการ์ณที่เราได้เจอกันในแต่ละวัน ลืมบอกไปอย่าง ตอนนี้เธอเปิดร้านกาแฟอยู่แถวรังสิต ทำในลักษณะคาเฟ่ครอบครัว ออเดอร์หลักๆจะเป็นออนไลน์ มีลูกค้าติดค่อนข้างเยอะ
จนเวลาผ่านไปถึงเดือน ก.พ. แน่นอนว่าเทศกาลแห่งความรักใกล้มาถึง 14 ก.พ ผมเลยตัดสินใจสั่งดอกกุหลาบ บอกรักเธอส่งให้เธอที่ร้าน หลังจากเธอได้รับแล้ว ก็ยังมาอวดผม ชอบ ดูมีความหวัง และรู้สึกดีต่อกันมากๆ ประกอบกับช่วงราวๆ 20 ก.พ. ผมมีงานบางอย่างต้องไป กทม พอดี เราเลยนัดกันไปเจอที่ร้านอาหารแห่งนึง ทุกอย่างเป็นไปด้วยดีเลยครับ การเจอหน้ากันครั้งแรกในรอบ 14-15 ปี คุ้มค่ามาก เราคุยกันหลายเรื่อง แล้วสุดท้ายก็พากันไปจบที่ห้องนอน มีความสัมพันธ์กันลึกซึ้ง(เธอเป็นคนแรกของผมเลย) ดูเหมือนว่าสถานะผมตอนนี้ก้าวผ่านคำว่าเพื่อนเก่า คำว่าแฟนไปแล้ว... จะบอกว่าเป็น สถานะผัวเมียกันแล้วก็ว่าได้ หลังจากคืนนั้นจบลง อีกวันผมก็ไปเที่ยวหาร้านกาแฟของเธอ ได้เจอญาติผู้ใหญ่ฝ่ายเธอ ผมก็นำของฝากไปไหว้ แนะนำตัว แต่เธอแนะนำตัวผมว่าเป็น เพื่อนเก่ามาเที่ยวหา ไม่ได้บอกว่าเป็นแฟนหรืออะไร หลังจากคืนนั้นจบลงเราเริ่มพูดถึงอนาคต ถึงขั้นสินสอด แต่งงาน ดูวาดฝันไว้เร็วมาก แน่นอนว่าวัยประมาณนี้ ความรักจะมาคิดเล่นไม่ได้แล้ว
หลังจากผมกลับจาก กทม ได้ไม่กี่วัน.. ดูเหมือนว่าเธอเริ่มเย็นชากับผม เราคุยกันน้อยลง จากวีดีโอคอล เหลือแค่โทรเสียง จากคุยทุกวันเป็น 2-3 วันคุยทีนึง ผ่านไปไม่ถึงสิบวัน เธอหายไปทั้งวัน ไม่ตอบแชท ไม่รับสายผม ไม่โทรกลับ เช้าอีกวันใหม่เธอทำเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น บอกผมแค่ว่าช่วงนี้ยุ่งๆ ไม่ว่างเลย ไม่มีคำอธิบายใดใดให้ผมรับรู้.... หลังจากวันที่เธอหายไป เราเหลือคุยกันแค่ผ่านแชท วันนึงๆแค่ไม่กี่ประโยค สวัสดีตอนเช้า ? กินอะไรยัง ? วันนี้เป็นไงบ้าง ออเดอร์เยอะมั๊ย เหนื่อยมั๊ย ?? วนๆแบบนี้ 2-3 วัน เธอก็พูดคำ ตอบคำ ผมรู้สึกว่าไม่เหมือนเดิมเลย ความเงียบเกิดขึ้น ผมโทรหาก็ไม่ยอมรับสาย ผมทิ้งแชทไว้ยาวมาก ใจความว่า ทำไมถึงหายไปไม่บอกกล่าว คนเป็นห่วง... เกิดอาการนอยด์ ผมเคยมีแฟนนะ แต่ไม่ถึงขั้นที่ว่าได้เสียกัน พอมีคนเข้ามาถึงจุดๆนี้ มันเกิดอาการแปลกๆ บอกไม่ถูก เหมือนกำลังจะถูกบอกเลิก ด้วยวิธีการเย็นชา เงียบใส่
เธอตอบกลับผมมาแค่ว่า... " เราทำตัวไม่ถูก " ผมพยายามถามหาคำอธิบาย แต่ก็ไม่มีคำพูดใดใด แชทไม่มีการตอบ นิ่งเงียบ โทรไม่รับสาย... นี้คงเป็นคำตอบสุดแสนเจ็บปวดที่ผมคงได้รับ จนถึงวันนี้ผมยังไม่รู้เลยว่า ผมผิดอะไร ? อะไรคือสาเหตุที่ทำให้เราเลิกกัน ? หรือว่า เธอไม่ได้มีผมแค่คนเดียวในใจ ?
บางครั้งเวลา 15 ปี ก็ไม่ได้ช่วยให้เรารู้จักใจคนได้ดีพอเลยจริงๆ
ใครเคยเจอเหตุการณ์แบบผมบ้างมั๊ยครับ แลกเปลี่ยนแชร์กัน
มีเรื่องความรักอันแสนสั้นมาเล่าให้ฟังครับ...คุณเคยเปลี่ยนสถานะเพื่อนเป็นแฟนกันบ้างมั๊ย ?
กล่าวก่อน สมัยเรียนมหาวิทยาลัยย้อนไปประมาณ 14-15 ปีที่แล้ว ผมรู้จักกับเพื่อนผู้หญิงในสาขาคนหนึ่ง เธอเป็นดาวสาขา เป็นสาวเหนือผิวสวย ขาว น่ารัก หน้าตาออกหมวยๆ แน่นอนว่าความสวย น่ารักของเธอ เป็นที่หมายปองหนุ่มๆในมหาลัย ไม่แปลกที่เธอมีแฟนเยอะ มีหนุ่มมาจีบ ซึ่งในตอนนั้นผมรู้จักกับเธอเป็นเพื่อนคนหนึ่ง ยุคนั้นเป็นยุคเริ่มต้นของสื่อออนไลน์ก็ว่าได้ เราคุยกันผ่าน MSN หลังจากนั้นก็เริ่มมา facebook ตอนนั้นสถานะเราคือเพื่อนเรียนร่วมสาขาเดียวกัน แต่ก็ไม่รู้เพราะอะไร ผม กับ เธอสนิทกันมาก เวลามีเรื่องอะไรที่เธอไม่สบายใจก็จะมาเล่าให้ผมฟังทุกเรื่อง ชวนไปกินข้าวใต้หอพัก ทำงานด้วยกัน เวลาเรียนก็เดินไปเรียนด้วยกัน เวลาเธอมีปัญหา เครียดอะไร ก็มาระบายให้ผมฟังตลอด ร้องไห้ ดีใจ ผมเป็นที่ปรึกษาที่ดีมาก ตอนนั้นผมไม่เคยรู้สึกรัก หรือ ชอบ ไปมากกว่าเพื่อนเลยครับ.... วันเวลาผ่านไปมีเหตุให้เธอต้องย้ายไปมหาวิทยาลัยอื่น หลังจากนั้นเราก็ขาดการติดต่อไปเลย แต่ก็ยังมีเฟส นานๆจะทักติดต่อกันในแชท กดถูกใจในภาพ โต้ตอบกันบ้างในเฟส จนมาถึงช่วงนึงผมสังเกตุเห็นว่าเฟสเธอไม่มีการอัพเดทเลย น่าจะราวๆปี 2022
จนล่าสุดประมาณช่วงปลายเดือน พ.ย. 68 ที่ผ่านมา เฟสบุ๊คเด้งแจ้งเตือนวันเกิดของเพื่อนขึ้นทางขวามือ ผมก็ลองทักแชทไปอวยพรวันเกิด นั้นคือจุดเริ่มต้นที่เรากลับมาคุยกัน ยังคงเป็นฐานะเพื่อนเก่าคนหนึ่ง ในช่วงนั้นเราก็ไม่ได้คุยกันทุกวัน นานจะทักหากันที คุยกันตั้งแต่เรื่องเก่าสมัยเรียน จนมาถึงปัจจุบัน ความเป็นอยู่ การงาน ฯลฯ จนมาถึงช่วงประมาณเดือนมกราคม จากแชท เริ่มกลายเป็นโทรเสียง แต่เธอมักจะโทรหาผมในตอนที่เวลาเธอไปดื่มมา อาจจะกล่าวได้ว่าเธอน่าจะอยู่ในอาการเมา แล้วก็จะมักโทรหาผมช่วงดึกๆ ห้าทุ่ม เที่ยงคืน ตี 1 บางที ผมก็รับสายพูดคุยไปปกติ เป็นแบบนี้หลายครั้งในช่วงหลังปีใหม่ที่ผ่านมา มีอยู่ช่วงนึง เธอเปิดคำถามเชิงหยอดผมว่า คิดยังไงกับเธอ รู้สึกชอบเธอบ้างมั๊ย ในตอนแรกผมก็ตอบบ่ายเบี่ยง บอกว่าเธอแกล้งผมป่ะเนี่ย มาถามอะไรแบบนี้ ก็มักจะมีคำถามนี้ประจำหลายครั้ง จนผมยอมรับว่าช่วงนั้นก็เริ่มรู้สึกดีจริงๆ ที่มีคนมาคุยด้วย และเธอก็บอกกับผมว่าไม่ได้คบใคร ทำแต่งาน อยู่แต่ร้านกาแฟไม่ได้ไปไหน หลังจากนั้นจากโทรเสียง ก็เริ่มวีดีโอคอลเห็นหน้ากัน นิสัยเธอเป็นคนตลก พูดเก่ง น่ารัก เวลาคุยด้วยกันมักจะมีรอยยิ้มให้กันเป็นประจำ หลังจากนั้นก็เริ่มคุยกันเกือบทุกวัน แชร์เหตุการ์ณที่เราได้เจอกันในแต่ละวัน ลืมบอกไปอย่าง ตอนนี้เธอเปิดร้านกาแฟอยู่แถวรังสิต ทำในลักษณะคาเฟ่ครอบครัว ออเดอร์หลักๆจะเป็นออนไลน์ มีลูกค้าติดค่อนข้างเยอะ
จนเวลาผ่านไปถึงเดือน ก.พ. แน่นอนว่าเทศกาลแห่งความรักใกล้มาถึง 14 ก.พ ผมเลยตัดสินใจสั่งดอกกุหลาบ บอกรักเธอส่งให้เธอที่ร้าน หลังจากเธอได้รับแล้ว ก็ยังมาอวดผม ชอบ ดูมีความหวัง และรู้สึกดีต่อกันมากๆ ประกอบกับช่วงราวๆ 20 ก.พ. ผมมีงานบางอย่างต้องไป กทม พอดี เราเลยนัดกันไปเจอที่ร้านอาหารแห่งนึง ทุกอย่างเป็นไปด้วยดีเลยครับ การเจอหน้ากันครั้งแรกในรอบ 14-15 ปี คุ้มค่ามาก เราคุยกันหลายเรื่อง แล้วสุดท้ายก็พากันไปจบที่ห้องนอน มีความสัมพันธ์กันลึกซึ้ง(เธอเป็นคนแรกของผมเลย) ดูเหมือนว่าสถานะผมตอนนี้ก้าวผ่านคำว่าเพื่อนเก่า คำว่าแฟนไปแล้ว... จะบอกว่าเป็น สถานะผัวเมียกันแล้วก็ว่าได้ หลังจากคืนนั้นจบลง อีกวันผมก็ไปเที่ยวหาร้านกาแฟของเธอ ได้เจอญาติผู้ใหญ่ฝ่ายเธอ ผมก็นำของฝากไปไหว้ แนะนำตัว แต่เธอแนะนำตัวผมว่าเป็น เพื่อนเก่ามาเที่ยวหา ไม่ได้บอกว่าเป็นแฟนหรืออะไร หลังจากคืนนั้นจบลงเราเริ่มพูดถึงอนาคต ถึงขั้นสินสอด แต่งงาน ดูวาดฝันไว้เร็วมาก แน่นอนว่าวัยประมาณนี้ ความรักจะมาคิดเล่นไม่ได้แล้ว
หลังจากผมกลับจาก กทม ได้ไม่กี่วัน.. ดูเหมือนว่าเธอเริ่มเย็นชากับผม เราคุยกันน้อยลง จากวีดีโอคอล เหลือแค่โทรเสียง จากคุยทุกวันเป็น 2-3 วันคุยทีนึง ผ่านไปไม่ถึงสิบวัน เธอหายไปทั้งวัน ไม่ตอบแชท ไม่รับสายผม ไม่โทรกลับ เช้าอีกวันใหม่เธอทำเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น บอกผมแค่ว่าช่วงนี้ยุ่งๆ ไม่ว่างเลย ไม่มีคำอธิบายใดใดให้ผมรับรู้.... หลังจากวันที่เธอหายไป เราเหลือคุยกันแค่ผ่านแชท วันนึงๆแค่ไม่กี่ประโยค สวัสดีตอนเช้า ? กินอะไรยัง ? วันนี้เป็นไงบ้าง ออเดอร์เยอะมั๊ย เหนื่อยมั๊ย ?? วนๆแบบนี้ 2-3 วัน เธอก็พูดคำ ตอบคำ ผมรู้สึกว่าไม่เหมือนเดิมเลย ความเงียบเกิดขึ้น ผมโทรหาก็ไม่ยอมรับสาย ผมทิ้งแชทไว้ยาวมาก ใจความว่า ทำไมถึงหายไปไม่บอกกล่าว คนเป็นห่วง... เกิดอาการนอยด์ ผมเคยมีแฟนนะ แต่ไม่ถึงขั้นที่ว่าได้เสียกัน พอมีคนเข้ามาถึงจุดๆนี้ มันเกิดอาการแปลกๆ บอกไม่ถูก เหมือนกำลังจะถูกบอกเลิก ด้วยวิธีการเย็นชา เงียบใส่
เธอตอบกลับผมมาแค่ว่า... " เราทำตัวไม่ถูก " ผมพยายามถามหาคำอธิบาย แต่ก็ไม่มีคำพูดใดใด แชทไม่มีการตอบ นิ่งเงียบ โทรไม่รับสาย... นี้คงเป็นคำตอบสุดแสนเจ็บปวดที่ผมคงได้รับ จนถึงวันนี้ผมยังไม่รู้เลยว่า ผมผิดอะไร ? อะไรคือสาเหตุที่ทำให้เราเลิกกัน ? หรือว่า เธอไม่ได้มีผมแค่คนเดียวในใจ ?
บางครั้งเวลา 15 ปี ก็ไม่ได้ช่วยให้เรารู้จักใจคนได้ดีพอเลยจริงๆ
ใครเคยเจอเหตุการณ์แบบผมบ้างมั๊ยครับ แลกเปลี่ยนแชร์กัน