ไม่มีความสุขเลย

วันนี้ผมเหนื่อยมากเลยอยู่เเค่ม.2เเต่ใจอยากทำงานอยากได้รถมาขับไปกลับโรงเรียนก่อนหน้านี้ผมมีรถยุคันหนึ่งสมบัติพ่อพอผมรถล้มรถไม่เป็นอะไรมากใช้งานได้พ่อก็ไม่ให้ผมขับอีกเลยพ่อก็โทษผมว่าทำไมไม่หัดดูทางเอาเเต่พล่านไปทั่วทั้งที่ผมกลับบ้านมาตรงเวลามานั่งเช็ครถยุคนเดียววันหยุดผมก็เที่ยวคนเดียวบอกทางบ้านหมดเเล้วผมก็อดใช้รถเเม่เลี้ยงเขาก็เอาไปล้มอีกพ่อเขาก็พูดว่าเดะให้คันนี้เเม่เลี้ยงรถซ่อมเสร็จก่อนให้ไปรับส่งน้องไปโรงเรียนผมถามเขาละผมละเขาก็ไม่ตอบผมทุกวันนี้รถไปเรียนก็ให้พี่ข้างบ้านไปส่งตอนเช้าตอนเย็นผมก็หารถกลับสุดท้ายผมก็ได้กลับเกือบมืดกลับมาบ้านผมทิ้งทุกอย่างเก็บอาการมาตั้งเเต่เห็นพ่อเเม่คนอื่นมารับจนคนค่อยๆเหลือน้อยจนเหลือผมคนเดียวกลับมาผมอดกลั้นไม่ไหวเลยร้องออกมา