อยากเล่าเรื่องผีที่เจอ โรมเเรมผีนิสัยไม่ดี

กระทู้สนทนา
สวัสดีค่ะ พอดีนั่งเล่นๆเเล้วนึกถึงเรื่องผีที่เจอมา อยากไปเล่าในเดอะโกสเเต่เเฟนฟังบอกเนื้อเรื่องผีมันจึ้งเดียวเลยลองเอามาพิมพ์เล่าค่ะ ถ้าผิดพลาดอะไรอย่าด่าเเรงนะคะ พึ่งเคยเจอผีครั้งเเรก

เรื่องเกิดตอนปี 2563 ตัวละครมี 5 ตัว ( เรา ,เพื่อน 1, เพื่อน 2 ,เพื่อน 3 ,เพื่อน 4(ผู้ชายคนเดียว) )
เดือนพฤจิกายน ช่วงนั้นเราอยู่ม.4 เรากับเพื่อนร่วมกัน 5 คนได้ ไม่มีการชวนกันไปติวของค่ายมหกรรมหนึ่ง สมัยนั้นมันเป็นค่ายที่ค่อนข้างดัง เพราะว่ามีการใช้คนดังในมหาลัยมาโปรโมท เรากับเพื่อน 5 คนเลยซื้อไปติวกัน ก่อนหน้าการติวประมาณ 2-3 เดือนแต่เหมือนตอนนั้นมันเด็ก เลยทำการจองโรงแรมกันไม่เป็น บังเอิญว่าเพื่อนในห้องอีกกลุ่มหนึ่งไปติวค่ายเดียวกัน ก็จองฝากเพื่อนคนนั้นน่ะเป็นคนจองห้องให้ จนเราลืมได้ไปแล้ว พอใกล้วันติวเรากับเพื่อนก็มีการนัดขึ้นรถกันไปวันศุกร์ ไปถึงจังหวัดที่เป็นการติวประมาณซักเที่ยงพอไปถึงโรงแรมเรามองว่า หน้าโรงแรมมันมีของกินค่อนข้างเยอะ ข้างนอกโรงแรมก็ดูค่อนข้างใหม่นะมันไม่ได้แบบยุคเก่าอะไรขนาดนั้น พอเช็คอินอะไรเสร็จเข้าไปในโรงแรม เจอดอกแรกลิฟมันค่อนข้างเก่า เวลาขึ้นมันจะมีเสียงเอี๊ยดดดด ดังๆ แล้วเล็กมากเเคบสุดๆเพื่อนเราเข้า 4 คนคือเต็ม เราต้องบรรยากาศก่อนนะจองมากัน 3 ห้องอยู่ชั้น3  2 ห้องมีห้อง 312 , 313 (ริมสุดระเบียง) และชั้น4 1 ห้อง ( ลืมเล่าห้อง 312 จะมีเราและเพื่อนผู้หญิง1 คนนอนด้วยกัน ส่วนห้อง 313 จะเป็นเพื่อนชื่อสองกับแม่นอนในคืนวันที่ 1 และคืนวันที่ 2 )   ต่อบริเวณทางเดินไปห้องมันจะเป็นเพดานไม่ค่อยสูงเท่าไหร่ แล้วแต่ละมีห้องเล็กๆกั้นอยู่ระหว่างห้องแต่ละห้อง พอเข้ามาในโรงแรมเรามองว่า มันค่อนข้างเก่าผนังหรืออะไรมันดูเก่าไปหมดเลย พอยิ่งเดินเข้าห้องยิ่งเก่าใหญ่เลยเพดานมันต่ำมาก เปิดประตูเข้าไปในห้องด้านขวามือจะเป็นห้องน้ำ ส่วนด้านซ้ายมือจะเป็นตู้เสื้อผ้ากับที่วางรองเท้า  โรงแรมอีกอย่างคือมันจะไม่มีรีโมทแอร์มันจะเป็นเหมือนให้ยกคัตเอาท์ตรงหลังตู้เสื้อผ้าซึ่งต้องปีนขึ้นไปเอา สุดทางเดินของห้องมันจะเป็นเหมือนหน้าต่างกระจกที่เปิดไม่ได้  ถัดจากตู้เสื้อผ้าจะเป็นที่วางกับทีวีแบบตู้สมัยก่อน ถัดจากทีวีโต๊ะกระจก ส่วนด้านขวามือถัดจากห้องน้ำมันจะเป็นที่นอนประมาณ 6  ฟุต ( มีรูปไปจินตนาการต่อเอง)

จังหวะที่เราเข้ามาในห้องอ่ะมันอับเหมือนอับพวกกลิ่นไม้กลิ่นน้ำขัง ระหว่างที่เราเข้าพักคืนวันแรกกับวันที่สองมันไม่ค่อยเจออะไร มากที่สุดแค่กลิ่นอับกับเสียงเหมือนผนังมันค่อนข้างบาง มีคนวิ่งเล่นตลอดเวลา ระหว่างเตียงมีเหรียญตกอยู่ค่อนข้างเยอะ จนคืนวันสุดท้ายอ่ะที่มันเป็นเหตุการณ์เรากลับมาจากไปเที่ยวงานกับเพื่อนตอนประมาณ 19.40 น. เราก็นั่งเล่นกันอยู่ห้อง 312 นั่งกินข้าวคุยเล่นไรกันไปกัน กับผู้หญิงรวมเป็น 3 คนส่วนเพื่อนอีกคนนึงที่อยู่ช่อง 313 กลับห้องไปก็คุยกับแฟนอาบน้ำ ส่วนอีกคนอยู่ชั้น 4 เป็นผู้ชายไม่ได้ลงมา ตอนนั้นก็นั่งกินข้าวอะไรกันมันเหมือนได้ยินเสียงเหมือนเดิมเลยคือเสียงเคาะประตูที่ดังมาจากห้องอื่น แล้วก็เสียงเหมือนคนวิ่งเล่นกันไปมา แต่มันไม่ได้คิดอะไรมากเพราะมันเป็นอย่างนี้ตลอด ยิ่งช่วงประมาณใกล้ยิ่งดึกมากๆอ่ะประมาณตีหนึ่งตีสองอ่ะจะเริ่มวิ่ง  คราวนี้ที่เรานั่งเล่นกินข้าวเพื่อนที่อยู่ห้อง 313 คนเดียวโทรมา บอกว่าเหมือนมีคนมาเคาะประตูห้องเล่นตลอดเลยแล้ว สองทุ่มตอนแรกอ่ะมันเคาะเหมือนเป็นเคาะห้องธรรมดาแต่พอรอบที่  2-3 เพื่อนไปส่องดูก็ไม่เห็นใครเลย เหมือนมันเคาะเป็นจังหวะดนตรี ก๊อกก๊อก ก๊อกก๊อก ก๊อก เพื่อนเลยมีการโทรมา ทางกลุ่มแชทเราก็รับสายพร้อมกันทุกคนนะแล้วก็เหมือนว่านัดกันว่าถ้าสมมุติว่าได้ยินเสียงเคาะอีกอ่ะให้รีบโทรมาแล้วเราจะกระชากประตูออกไปดูว่าใครเป็นคนเคาะ จังหวะนั้นเราเดินไปเข้าห้องน้ำพอดีแล้วเพื่อนโทรมาแต่ยังไม่รับสายนะแล้วเราก็กระชากประตูไปดูว่าใคร สรุปไม่เจอใครเลยมันว่างมันไม่มีแม้กระทั่งเสียงแบบคนวิ่งหนีหรือกระชากประตูเข้าอ่ะ ซึ่งมันยากมากเลยนะที่แบบจังหวะแค่ไม่ถึง 5 วินาทีที่จะหนีได้ หลังจากนั้นเราก็เลยย้ายเพื่อนไปที่ห้อง 313 เพื่อไปลำดับเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นเพื่อว่ามันเริ่มมีการเคาะประตูมาตั้งแต่ช่วงประมาณสองทุ่มที่กลับห้องประมาณ 2-3 รอบถึงรอบสุดท้ายมันรอบที่ 4 ที่ว่าเราวิ่งไปเปิดประตู เหมือนมันเริ่มเคาะแรงขึ้นเรื่อยๆ จากรอบแรก เพื่อนเราได้ยินเสียงแบบเหมือนคนหัวเราะคิกคักตอนเคาะประตูแต่พอส่องดูก็ไม่เจอใครเลย ตอนพวกเราเล่าเรื่องราว อยู่ดีมันเคาะอีกจังหวะเดิมดนตรีเนี่ยเพื่อนหนึ่งของเราก็เลยไปเปิดประตูแต่สุดท้ายก็ไม่เจอใครแล้วพอเดินกลับมา มันกลับกลายเป็นว่าเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นคือมีเสียงคนวิ่งเคาะผนังรอบห้องเคาะเพดานเคาะตู้เคาะเตียง แล้วมันเป็นเสียงหัวเราะฟิวฟิวเด็กเล่นตอนนั้นเหมือนสติแตกกันแล้วอ่ะทั้งสี่คน เราเลยรีบวิ่งไปที่ห้อง 312 เพื่อเข้าไปแบบหลบก่อน แต่ว่าพอมันเข้าไปหลบได้ไม่นานมันก็เสียงเคาะตามไล่อีก สุดท้ายเราเลยตัดสินใจหอบปลั๊กไฟหอบผ้าห่มไปที่ลิฟท์เพื่อขึ้นไปอยู่ชั้น4  กับเพื่อน อ๋อเราลืมเล่าเหตุการณ์หนึ่งไปจังหวะที่เรากลับมาจากไปเที่ยวอ่ะลิฟด้านขวามือมันเสีย คือเค้าติดป้ายว่าเสียแล้วป้ายมันก็ยังอยู่นะแต่พอเรากดลิฟ ลิฟที่เปิดมันดันลิฟด้านขวาเปิดตลอดเลย ตอนนั้นก็เลยไม่รู้ทำยังไงก็เลยนั่งหลับตา แล้วก็โทรหาเพื่อนที่อยู่ชั้นสี่ที่เป็นผู้ชายคนเดียวให้ลงมารับจังหวะยิ้มเหมือนเดอะ Ghost เลยเสียงเดินลงมาก๊อกแก๊กก๊อกแก๊ก เพราะพวกเรายิ้มก็ต้องใช้แน่กำลังจะกรี๊ด เลยสรุปเป็นเพื่อนที่เป็นผู้ชายเราลงมาจากชั้น 4 แล้วก็พอมารับขึ้นไปบนห้อง ก็ได้มีการลำดับเหตุการณ์กันว่ามันเกิดอะไรขึ้นบ้างยังไงขึ้นเหมือน เหมือนตอนนั้นมีให้เลือก 2 ทาง หนึ่งก็คือนอนในห้องชั้นสี่เนี่ยรอจนเช้าลงไปที่ล็อบบี้แล้วก็ไปถามว่ามันเกิดอะไรขึ้นกันแน่ แต่เราตอนนั้นมันก็กลัวไม่อยากออกจากห้อง เลยตัดสินใจรวมกันที่ห้องชั้นสี่หมดเลย แล้วก็มีการโทรไปหาพ่อของเพื่อนคนนึงที่อยู่ไต้หวันให้ช่วยนำสวดมนต์ให้บทสวดไรไปยกใหญ่ พอตื่นเช้ามาเราก็พยายามเหตุการณ์ที่มันเกิดขึ้นหลังจากที่ออกจากโรงแรมมีการพูด จนเพื่อนผู้ชายมาเล่าให้ฟังว่าตลอดสามวันที่อยู่อ่ะมันเห็นคนอยู่ในลิฟตลอดเลยเป็นคนผมยาวใส่เสื้อสีขาวชอบยิ้มให้ตอนจังหวะที่ลงมารับพวกเรามันก็เห็นยืนยิ้มอยู่ด้วย แต่ว่ามันไม่อยากบอกกลัวเรากลัวเพราะพอดีว่าเพื่อนคนเนี่ยเป็นบ้านคริสเตียนไม่อินผี หลังจากเหตุการณ์นั้นผ่านมาหลายปีแล้วยังไม่เคยรู้ว่าเหตุการณ์ที่มันเกิดขึ้นน่ะตัวที่อยู่ในลิฟที่เจอกับตัวที่ไปเคาะประตูใช่ตัวเดียวกันหรือเปล่า เพราะว่าก็ไม่เคยได้ไปถามใครเพิ่มหรือสืบอะไรเพิ่มเติมแต่พอไปถามเพื่อนที่ไปพักในที่เดียวกันก็เจอเหตุการณ์คล้ายๆกัน เช่นเคาะประตู เปิดน้ำเปิดทีวี แต่ส่วนมากจะเป็นเหมือนคนวิ่งเล่นตลอดเวลาเรื่องราวก็ประมาณนี้ครับ จบจ้าใครไม่ชอบก็ห้ามด่า พิมพ์นานมากสถานที่จังหวัดไม่ลงดีเทลเดี๋ยวเค้าด่า
แก้ไขข้อความเมื่อ
โปรดศึกษาและยอมรับนโยบายข้อมูลส่วนบุคคลก่อนเริ่มใช้งาน อ่านเพิ่มเติมได้ที่นี่