สวัสดีค่าา สารภาพเลยว่าแต่ก่อนเรามองการเที่ยววัดเป็นเรื่องไกลตัว คิดว่าคงร้อน เหนื่อย แล้วก็แค่กองอิฐเก่าๆ
จนวันหนึ่งตัดสินใจนั่งรถไฟไป พระนครศรีอยุธยา แบบไม่ได้คาดหวังอะไร
พอลงสถานีแล้วเช่าจักรยานปั่นเรื่อยๆ ลมร้อนปะทะหน้าแต่บรรยากาศมันย้อนยุคอย่างประหลาด
จุดแรกที่แวะคือ วัดมหาธาตุ เห็นเศียรพระพุทธรูปในรากไม้ของจริงครั้งแรก ขนลุกแบบบอกไม่ถูก มันไม่ใช่แค่ภาพในหนังสือเรียนอีกต่อไป
จากนั้นปั่นต่อไปที่ วัดไชยวัฒนาราม ตอนแดดเริ่มอ่อน แสงกระทบอิฐสีส้มจนทั้งพื้นที่ดูอบอุ่นเหมือนฉากในละครพีเรียด
เราเดินคนเดียว ถ่ายรูปบ้าง นั่งเงียบๆ บ้าง แล้วจินตนาการถึงผู้คนในอดีตที่เคยใช้ชีวิตอยู่ตรงนี้
ความรู้สึกมันสงบแต่ไม่เหงาเลย กลับกันมันเหมือนได้คุยกับประวัติศาสตร์แบบเบาๆ
ขากลับแวะกินก๋วยเตี๋ยวเรือริมทาง เหงื่อเต็มหน้าแต่ใจฟูมาก
ทริปแรกที่อยุธยาของเราเลยกลายเป็นวันที่เรียบง่าย
แต่มีเสน่ห์จนอยากกลับไปเดินหลงทางในกรุงเก่าอีกหลายๆ ครั้งเลยค่ะ
หลงเสน่ห์กรุงเก่าแบบไม่ทันตั้งตัว ครั้งแรกกับอยุธยา
จนวันหนึ่งตัดสินใจนั่งรถไฟไป พระนครศรีอยุธยา แบบไม่ได้คาดหวังอะไร
พอลงสถานีแล้วเช่าจักรยานปั่นเรื่อยๆ ลมร้อนปะทะหน้าแต่บรรยากาศมันย้อนยุคอย่างประหลาด
จุดแรกที่แวะคือ วัดมหาธาตุ เห็นเศียรพระพุทธรูปในรากไม้ของจริงครั้งแรก ขนลุกแบบบอกไม่ถูก มันไม่ใช่แค่ภาพในหนังสือเรียนอีกต่อไป
จากนั้นปั่นต่อไปที่ วัดไชยวัฒนาราม ตอนแดดเริ่มอ่อน แสงกระทบอิฐสีส้มจนทั้งพื้นที่ดูอบอุ่นเหมือนฉากในละครพีเรียด
เราเดินคนเดียว ถ่ายรูปบ้าง นั่งเงียบๆ บ้าง แล้วจินตนาการถึงผู้คนในอดีตที่เคยใช้ชีวิตอยู่ตรงนี้
ความรู้สึกมันสงบแต่ไม่เหงาเลย กลับกันมันเหมือนได้คุยกับประวัติศาสตร์แบบเบาๆ
ขากลับแวะกินก๋วยเตี๋ยวเรือริมทาง เหงื่อเต็มหน้าแต่ใจฟูมาก
ทริปแรกที่อยุธยาของเราเลยกลายเป็นวันที่เรียบง่าย
แต่มีเสน่ห์จนอยากกลับไปเดินหลงทางในกรุงเก่าอีกหลายๆ ครั้งเลยค่ะ