เดินเทรคขึ้นยอดเขาหิมะมาบ่อยแล้ว อยากลองขึ้นยอดแบบมืออาชีพ มาลองได้ที่ฉือพัวเซิ่งซาน
ถ้าใครตามอ่านที่ผมเขียน ๆ มา น่าจะพอรู้กันบ้างว่า ผมเน้นเขียนถึงเฉพาะภูเขาหิมะแบบที่เดินเทรคขึ้นยอดเขาได้เท่านั้น เพราะผมอยากแนะนำเฉพาะภูเขาหิมะที่ขึ้นถึงยอดเขาได้โดยไม่อันตรายจนเกินไป
อย่างที่เทือกเขาสี่ดรุณีซึ่งมีอยู่สี่ยอดด้วยกัน ผมก็เขียนเน้นเฉพาะยอดต้าเฟิงและเอ้อเฟิงเท่านั้น เพราะอีกสองยอด ซานเฟิงกับเยาเม่ยเฟิง จะเป็นยอดที่ต้องใช้เทคนิคและอุปกรณ์พิเศษในการปีนเขาถึงจะพิชิตยอดเขาได้
สำหรับเยาเม่ยเฟิงนั่น เลิกพูดถึงไปได้เลย เพราะทั้งสูงกว่ายอดอื่นแบบเห็นได้ชัดและยากมากระดับที่คนปีนเขามืออาชีพยังต้องคิดแล้วคิดอีกว่าจะปีนดีไหม --"
จะปีนแบบนี้ อุปกรณ์ต้องพร้อม และมีไกด์คอยดูแล
ส่วนซานเฟิงที่มีระดับความสูงพอกับต้าเฟิงและเอ้อเฟิง จะมีเฉพาะส่วนใกล้ยอดเขาที่จำเป็นต้องใช้อุปกรณ์ช่วยปีน แต่เส้นทางก็ยากและน่ากลัวมาก เป็นหน้าผาหินแบบตั้งฉากเลย นอกจากนี้ตอนที่มีหิมะยังปีนขึ้นยอดยากอีก ส่วนใหญ่คนที่ไปพิชิตยอดมักจะไปช่วงหน้าร้อนที่ไม่มีหิมะซะมากกว่า เพราะปลอดภัยกว่า
ก่อนหน้านี้ผมก็ลังเลอยู่นานว่าจะเขียนวิธีและเส้นทางการขึ้นยอดซานเฟิงดีไหม เพราะก็อยากหาภูเขาหิมะแบบต้องใช้อุปกรณ์ช่วยในการขึ้นยอดเขามาแนะนำให้คนไทยเหมือนกัน อยากได้ภูเขาที่ง่ายที่สุดและปลอดภัยที่สุดมาเป็นที่เริ่มต้นให้คนที่อยากฝึกและลองปีนภูเขาหิมะแนวนี้
แต่สุดท้ายก็ตัดใจครับ ดูภาพกี่รอบก็รู้สึกว่าซานเฟิงมันน่ากลัวเกินไปจริง ๆ แล้วปัจจัยที่ว่าขึ้นยอดตอนมีหิมะไม่ได้มันก็ยิ่งไม่เข้าเกณฑ์ของภูเขาหิมะซักเท่าไหร่ ดังนั้นซานเฟิงไม่ใช่คำตอบสำหรับผมแน่นอน
นอกจากซานเฟิงแล้ว ผมก็มีมอง ๆ อยู่อีกหลายภูเขา แต่ก็เหมือนเดิมคือ สเปคยังไม่ได้เลย ไม่ยากไป ก็ไกลไป หรือบางทีค่าปีนก็แพงไป(ภูเขาแบบตัองใช้อุปกรณ์การปีนพิเศษ ค่าปีนก็จะแพงมากกว่าภูเขาที่ไม่ต้องใช้อุปกรณ์การปีนช่วย)
เกริ่นมาซะยาว แต่ถ้าเกริ่นมาขนาดนี้ ทุกคนน่าจะเดากันออกแล้วเป็นแน่ ว่าวันนี้ผมจะเขียนถึงอะไร ^^
ใช่ครับ ตอนนี้ผมว่าผมเจอภูเขาหิมะในสเปคแล้วล่ะ เป็นภูเขาหิมะแบบตัองขึ้นยอดด้วยอุปกรณ์การปีนเขาพิเศษที่เส้นทางไม่ยากและอันตรายเกินไป นอกจากนี้ค่าปีนก็ไม่แพงด้วย !
"ฉือพัวเซิ่งซาน(慈坡圣山 ภาษาอังกฤษ Ciposhengshan)" เป็นยอดเขาหิมะความสูง 5086 เมตร ทางขึ้นยอดส่วนใหญ่เป็นทางเทรคขึ้น มีแค่ส่วนบริเวณใกล้ยอดที่ตัองใช้อุปกรณ์พิเศษในการปีนเขา ดังนั้นนักท่องเที่ยวทุกคนจะต้องมีการฝึกซ้อมการใช้อุปกรณ์ก่อนที่จะเริ่มออกเดินทาง
บริเวณยอดเขาฉือพัวเซิ่งซาน
ยอดเขาฉือพัวฯเมื่อถ่ายจากโดรน
เท่าที่ผมดูรูปและหาข้อมูลมา เรียกว่ายอดฉือพัวฯ น่าจะเหมาะกับมือใหม่จริง ครับ เพราะดูคนที่ไปแต่ละคนก็ไม่ใช่มืออาชีพกันเลย เป็นคนพึ่งเริ่มมาลองหัดปีนซะส่วนใหญ่
ผมมีลองถามเอเยนต์ที่สี่ดรุณี (จริง ๆ ก็รู้จักยอดนี้จากเขานี่แหล่ะ เพราะเขาบอกว่าเพิ่งไปนำคนขึ้นยอดมา) เอเยนต์บอกว่า ยอดนี้ขอแค่เคยขึ้นต้าเฟิงมาก่อนก็ไปได้แล้วครับ (เอเยนต์ผมเป็นนักปีนเขามืออาชีพ)
ว่าแต่ว่า ยอดฉือพัวเซิ่งซานอยู่ที่ไหน? ผมตอนแรกก็ไม่ได้สนใจหาข้อมูลอะไร แต่พอเอเยนต์บอกว่ามันอยู่ที่สี่ดรุณีนี่เอง ! ก็เลยคิดว่ายังไงต้องเขียนถึงแล้วล่ะครับ
เมื่อยอดฉือพัวฯอยู่ที่สี่ดรุณี (ระบุตำแหน่งให้ชัดเจนขึ้นก็คือ อยู่บริเวณแถบทางซวงเฉียวโกว) ดังนั้นการเดินทางสำหรับคนไทยก็เริ่มจากเฉิงตูเหมือนเดิม เฉิงตูไปสี่ดรุณีและนอนค้างที่สี่ดรุณีก่อนหนึ่งคืน ในวันนี้ไกด์จะมานัดแนะและสอนการใช้อุปกรณ์เบื้องต้นให้ก่อน
เวลาขึ้นให้ค่อย ๆ ไป ทำตามขั้นตอน ไม่ต้องรีบร้อน
วันต่อมา ทุกคนจะต้องตื่นตีสองและนั่งรถไปจุดเริ่มเทรค จากนั้นจะเริ่มเทรคราว ๆ ตีสาม ทางขึ้นยอดไปกลับจะราว 12 กิโลเมตรและมีความชันสะสมราว 900 เมตร โดยปกติก็จะสามารถลงมาถึงจุดเริ่มเทรคได้ราว ๆ เที่ยงวัน ใครจะกลับเฉิงตูในวันนี้เลยก็สามารถทำได้
ถ้าเป็นอย่างที่ผมเขียน ก็แทบจะเรียกได้ว่า การขึ้นยอดฉือพัวเซิ่งซานนั้น เราสามารถเทรคได้ภายในวันเดียวนี่เองครับ สะดวกมากจริง ๆ เรียกว่าวันเดียวรู้เรื่องกันไปเลย
แล้วด้วยว่าเราใช้เวลาเทรคแค่วันเดียว ดังนั้นค่าปีนของที่นี่ก็จะราคาไม่แพงด้วยครับ เท่าที่ดูราคาในXiaohongshu ส่วนใหญ่จะคิดกันที่คนละ 1280 หยวนเท่านั้น
ขึ้นถึงยอดแล้ว ไม่ต้องรีบลง นั่งชมวิวทะเลหมอกกันก่อน
เส้นทางขึ้นยอดเขาฉือพัวเซิ่งซาน
ก็เขียนแนะนำยอดเขาฉือพัวฯเป็นข้อมูลคร่าว ๆ เท่านี้นะครับ ข้อมูลมากกว่านี้คงต้องรอให้ใครไปมาจริง ๆ แล้วมาเขียนจะดีกว่า เพราะยังไงมันก็เป็นยอดที่ต้องใช้เทคนิคกับอุปกรณ์พิเศษในการปีน ให้คนเคยไปมาเขียนละเอียดน่าจะเหมาะสมกว่า
แต่ก็ขอย้ำทิ้งท้ายนะครับ ภูเขาหิมะแบบตัองใช้เทคนิคและอุปกรณ์พิเศษ ต่อให้ง่ายยังไงก็ต้องระวังกันทุกฝีก้าว ตรวจเช็คอุปกรณ์ก่อนจะเริ่มปีนให้ดี เชื่อฟังและปฏิบัติตามคำสั่งของไกด์และไม่ทำอะไรที่จะเสี่ยงอันตรายต่อตัวเองเด็ดขาด
ทางเทรคส่วนใหญ่ก็ยังจัดการได้ด้วยสองขาของเรา
ภาพประกอบก็เหมือนเดิมนะครับ เก็บจากXiaohongshuมา ช่วงเดือนนี้ก็มีคนไปปีนขึ้นยอดกันอยู่ และก็น่าจะเหมือนยอดเขาแถวสี่ดรุณีที่จะปีนกันได้จนถึงเดือน 5 ครับ หลังจากนี้ก็คงต้องปีนราวเดือน 10-11 ตอนปลายปีอีกที
+++เดินเทรคขึ้นยอดเขาเบื่อแล้ว อยากลองขึ้นยอดแบบนักปีนเขามืออาชีพ? มาลองที่"ฉือพัวเซิ่งซาน" สิ ! +++
เดินเทรคขึ้นยอดเขาหิมะมาบ่อยแล้ว อยากลองขึ้นยอดแบบมืออาชีพ มาลองได้ที่ฉือพัวเซิ่งซาน
ถ้าใครตามอ่านที่ผมเขียน ๆ มา น่าจะพอรู้กันบ้างว่า ผมเน้นเขียนถึงเฉพาะภูเขาหิมะแบบที่เดินเทรคขึ้นยอดเขาได้เท่านั้น เพราะผมอยากแนะนำเฉพาะภูเขาหิมะที่ขึ้นถึงยอดเขาได้โดยไม่อันตรายจนเกินไป
อย่างที่เทือกเขาสี่ดรุณีซึ่งมีอยู่สี่ยอดด้วยกัน ผมก็เขียนเน้นเฉพาะยอดต้าเฟิงและเอ้อเฟิงเท่านั้น เพราะอีกสองยอด ซานเฟิงกับเยาเม่ยเฟิง จะเป็นยอดที่ต้องใช้เทคนิคและอุปกรณ์พิเศษในการปีนเขาถึงจะพิชิตยอดเขาได้
สำหรับเยาเม่ยเฟิงนั่น เลิกพูดถึงไปได้เลย เพราะทั้งสูงกว่ายอดอื่นแบบเห็นได้ชัดและยากมากระดับที่คนปีนเขามืออาชีพยังต้องคิดแล้วคิดอีกว่าจะปีนดีไหม --"
จะปีนแบบนี้ อุปกรณ์ต้องพร้อม และมีไกด์คอยดูแล
ส่วนซานเฟิงที่มีระดับความสูงพอกับต้าเฟิงและเอ้อเฟิง จะมีเฉพาะส่วนใกล้ยอดเขาที่จำเป็นต้องใช้อุปกรณ์ช่วยปีน แต่เส้นทางก็ยากและน่ากลัวมาก เป็นหน้าผาหินแบบตั้งฉากเลย นอกจากนี้ตอนที่มีหิมะยังปีนขึ้นยอดยากอีก ส่วนใหญ่คนที่ไปพิชิตยอดมักจะไปช่วงหน้าร้อนที่ไม่มีหิมะซะมากกว่า เพราะปลอดภัยกว่า
ก่อนหน้านี้ผมก็ลังเลอยู่นานว่าจะเขียนวิธีและเส้นทางการขึ้นยอดซานเฟิงดีไหม เพราะก็อยากหาภูเขาหิมะแบบต้องใช้อุปกรณ์ช่วยในการขึ้นยอดเขามาแนะนำให้คนไทยเหมือนกัน อยากได้ภูเขาที่ง่ายที่สุดและปลอดภัยที่สุดมาเป็นที่เริ่มต้นให้คนที่อยากฝึกและลองปีนภูเขาหิมะแนวนี้
แต่สุดท้ายก็ตัดใจครับ ดูภาพกี่รอบก็รู้สึกว่าซานเฟิงมันน่ากลัวเกินไปจริง ๆ แล้วปัจจัยที่ว่าขึ้นยอดตอนมีหิมะไม่ได้มันก็ยิ่งไม่เข้าเกณฑ์ของภูเขาหิมะซักเท่าไหร่ ดังนั้นซานเฟิงไม่ใช่คำตอบสำหรับผมแน่นอน
นอกจากซานเฟิงแล้ว ผมก็มีมอง ๆ อยู่อีกหลายภูเขา แต่ก็เหมือนเดิมคือ สเปคยังไม่ได้เลย ไม่ยากไป ก็ไกลไป หรือบางทีค่าปีนก็แพงไป(ภูเขาแบบตัองใช้อุปกรณ์การปีนพิเศษ ค่าปีนก็จะแพงมากกว่าภูเขาที่ไม่ต้องใช้อุปกรณ์การปีนช่วย)
เกริ่นมาซะยาว แต่ถ้าเกริ่นมาขนาดนี้ ทุกคนน่าจะเดากันออกแล้วเป็นแน่ ว่าวันนี้ผมจะเขียนถึงอะไร ^^
ใช่ครับ ตอนนี้ผมว่าผมเจอภูเขาหิมะในสเปคแล้วล่ะ เป็นภูเขาหิมะแบบตัองขึ้นยอดด้วยอุปกรณ์การปีนเขาพิเศษที่เส้นทางไม่ยากและอันตรายเกินไป นอกจากนี้ค่าปีนก็ไม่แพงด้วย !
"ฉือพัวเซิ่งซาน(慈坡圣山 ภาษาอังกฤษ Ciposhengshan)" เป็นยอดเขาหิมะความสูง 5086 เมตร ทางขึ้นยอดส่วนใหญ่เป็นทางเทรคขึ้น มีแค่ส่วนบริเวณใกล้ยอดที่ตัองใช้อุปกรณ์พิเศษในการปีนเขา ดังนั้นนักท่องเที่ยวทุกคนจะต้องมีการฝึกซ้อมการใช้อุปกรณ์ก่อนที่จะเริ่มออกเดินทาง
บริเวณยอดเขาฉือพัวเซิ่งซาน
ยอดเขาฉือพัวฯเมื่อถ่ายจากโดรน
เท่าที่ผมดูรูปและหาข้อมูลมา เรียกว่ายอดฉือพัวฯ น่าจะเหมาะกับมือใหม่จริง ครับ เพราะดูคนที่ไปแต่ละคนก็ไม่ใช่มืออาชีพกันเลย เป็นคนพึ่งเริ่มมาลองหัดปีนซะส่วนใหญ่
ผมมีลองถามเอเยนต์ที่สี่ดรุณี (จริง ๆ ก็รู้จักยอดนี้จากเขานี่แหล่ะ เพราะเขาบอกว่าเพิ่งไปนำคนขึ้นยอดมา) เอเยนต์บอกว่า ยอดนี้ขอแค่เคยขึ้นต้าเฟิงมาก่อนก็ไปได้แล้วครับ (เอเยนต์ผมเป็นนักปีนเขามืออาชีพ)
ว่าแต่ว่า ยอดฉือพัวเซิ่งซานอยู่ที่ไหน? ผมตอนแรกก็ไม่ได้สนใจหาข้อมูลอะไร แต่พอเอเยนต์บอกว่ามันอยู่ที่สี่ดรุณีนี่เอง ! ก็เลยคิดว่ายังไงต้องเขียนถึงแล้วล่ะครับ
เมื่อยอดฉือพัวฯอยู่ที่สี่ดรุณี (ระบุตำแหน่งให้ชัดเจนขึ้นก็คือ อยู่บริเวณแถบทางซวงเฉียวโกว) ดังนั้นการเดินทางสำหรับคนไทยก็เริ่มจากเฉิงตูเหมือนเดิม เฉิงตูไปสี่ดรุณีและนอนค้างที่สี่ดรุณีก่อนหนึ่งคืน ในวันนี้ไกด์จะมานัดแนะและสอนการใช้อุปกรณ์เบื้องต้นให้ก่อน
เวลาขึ้นให้ค่อย ๆ ไป ทำตามขั้นตอน ไม่ต้องรีบร้อน
วันต่อมา ทุกคนจะต้องตื่นตีสองและนั่งรถไปจุดเริ่มเทรค จากนั้นจะเริ่มเทรคราว ๆ ตีสาม ทางขึ้นยอดไปกลับจะราว 12 กิโลเมตรและมีความชันสะสมราว 900 เมตร โดยปกติก็จะสามารถลงมาถึงจุดเริ่มเทรคได้ราว ๆ เที่ยงวัน ใครจะกลับเฉิงตูในวันนี้เลยก็สามารถทำได้
ถ้าเป็นอย่างที่ผมเขียน ก็แทบจะเรียกได้ว่า การขึ้นยอดฉือพัวเซิ่งซานนั้น เราสามารถเทรคได้ภายในวันเดียวนี่เองครับ สะดวกมากจริง ๆ เรียกว่าวันเดียวรู้เรื่องกันไปเลย
แล้วด้วยว่าเราใช้เวลาเทรคแค่วันเดียว ดังนั้นค่าปีนของที่นี่ก็จะราคาไม่แพงด้วยครับ เท่าที่ดูราคาในXiaohongshu ส่วนใหญ่จะคิดกันที่คนละ 1280 หยวนเท่านั้น
ขึ้นถึงยอดแล้ว ไม่ต้องรีบลง นั่งชมวิวทะเลหมอกกันก่อน
เส้นทางขึ้นยอดเขาฉือพัวเซิ่งซาน
ก็เขียนแนะนำยอดเขาฉือพัวฯเป็นข้อมูลคร่าว ๆ เท่านี้นะครับ ข้อมูลมากกว่านี้คงต้องรอให้ใครไปมาจริง ๆ แล้วมาเขียนจะดีกว่า เพราะยังไงมันก็เป็นยอดที่ต้องใช้เทคนิคกับอุปกรณ์พิเศษในการปีน ให้คนเคยไปมาเขียนละเอียดน่าจะเหมาะสมกว่า
แต่ก็ขอย้ำทิ้งท้ายนะครับ ภูเขาหิมะแบบตัองใช้เทคนิคและอุปกรณ์พิเศษ ต่อให้ง่ายยังไงก็ต้องระวังกันทุกฝีก้าว ตรวจเช็คอุปกรณ์ก่อนจะเริ่มปีนให้ดี เชื่อฟังและปฏิบัติตามคำสั่งของไกด์และไม่ทำอะไรที่จะเสี่ยงอันตรายต่อตัวเองเด็ดขาด
ทางเทรคส่วนใหญ่ก็ยังจัดการได้ด้วยสองขาของเรา
ภาพประกอบก็เหมือนเดิมนะครับ เก็บจากXiaohongshuมา ช่วงเดือนนี้ก็มีคนไปปีนขึ้นยอดกันอยู่ และก็น่าจะเหมือนยอดเขาแถวสี่ดรุณีที่จะปีนกันได้จนถึงเดือน 5 ครับ หลังจากนี้ก็คงต้องปีนราวเดือน 10-11 ตอนปลายปีอีกที