มีคนบอกว่า...

รอยยิ้มในออฟฟิศ บางทีเป็นแค่ “มารยาท”
ยิ้มให้กันตอนเดินผ่าน
ยิ้มตอนประชุม
ยิ้มตอนคุยงาน
แต่ไม่ได้แปลว่าสนิท
ไม่ได้แปลว่าไว้ใจได้
และไม่ได้แปลว่าเป็นเพื่อน

พอโตขึ้น
ก็เริ่มเข้าใจว่ามันอาจจะจริง
แต่แปลกดีนะครับ
พอเข้าใจโลกมากขึ้น
ผมกลับเลือกทำอีกแบบหนึ่ง
ถ้าผมยิ้มให้ใคร
ผมยิ้มจริง ๆ
ไม่ได้คิดว่าเขาจะต้องเป็นเพื่อน
ไม่ได้หวังอะไรตอบแทน

แค่รู้สึกว่า...

ในที่ที่ทุกคนต้องทำงาน
ต้องรับแรงกดดัน
ต้องรีบ ต้องเครียด ต้องแข่งขัน
ถ้ามีรอยยิ้มจริง ๆ ผ่านไปบ้าง
มันก็คงไม่เสียหายอะไร

บางที
เราอาจไม่ได้มีเพื่อนในออฟฟิศมากนัก
แต่เราเลือกได้ว่า
จะเป็นคนแบบไหนในที่ทำงาน

สำหรับผม
รอยยิ้มไม่จำเป็นต้องแปลว่า “เพื่อน”
แต่มันอาจแปลว่า

เรายังเลือกเป็นคนใจดีได้อยู่

แม้จะโตแล้วก็ตาม

อยากถามเพื่อน ๆ ในที่ทำงานหน่อยครับ

ทุกวันนี้
เวลาคุณยิ้มให้คนในออฟฟิศ
คุณยิ้มเพราะ
- มารยาท
- นิสัยส่วนตัว
- หรือเพราะเขาเป็น “เพื่อน” จริง ๆ

แล้วสำหรับคุณ
คำว่า “เพื่อนในที่ทำงาน” (ที่ยิ้มให้อย่างจริงใจ)  มีจริงไหมครับ ?