ทำไมมังงะ มังฮวา หรือนิยายส่วนมาก ถึงมีแต่ระบบหรือไม่ก็มีของวิเศษไปต่างโลกอ่ะ

ยกตัวอย่างเช่น ตัวเอกเกิดใหม่มีความทรงจำชาติก่อนพร้อมกับระบบหรือของวิเศษมาด้วยซึ่งเป็นคนเดียวที่ได้รับ ในขณะคนอื่นๆในโลกที่ตัวเอกไปเกิดใหม่ไม่ได้รับอะไรเลย ต้องใช้ความสามารถและการฝึกฝนถึงเก่งขึ้นได้ ตอนอ่านเรื่องแบบนี้ครั้งแรกก็สนุกอยู่หรอก พออ่านไปหลายๆ เรื่องคือ เวอร์และไม่เมคเซ้น มันไม่สมเหตุสมผล โกงเกินไป แต่ถ้ามังงะ มังฮวา หรือนิยายเป็นแบบคนอื่นๆในต่างโลกก็มีระบบหรือของวิเศษเหมือนกันจะไม่อะไรเลย เพราะแค่มีความทรงจำจากชาติก่อนตัวเอกก็โกงมากแล้วล่ะนะ เพราะมีหลายเรื่องที่อ่านที่ตัวเอกมีความทรงจำจากชาติก่อนแถมมีระบบและของวิเศษติดตามมาอีก ไม่พอนะ บางตัวละครมีฮาเร็มเป็นของตัวเองอีก บางคนนะมีฮาเร็ม 20 กว่าคนนะ ยังมีอีกเรื่องนึง ตัวเอกฝันว่าตัวเอกจะได้ไปต่างโลก แล้วมีของวิเศษส่งมาให้หรือติดตัวมาแต่เด็กหรือเก็บได้นี่แหละ รู้สึกว่าจะเป็นมิติพิเศษอะไรนี่แหละที่เก็บของได้ ซึ่งตัวเอกได้ทำการกู้เงินหรือมีเงินเก็บของตัวเองไปซื้อของใส่ของวิเศษเพื่อเตรียมตัวไปต่างโลกไม่ว่าจะเป็นอาหาร ข้าวสารอาหารแห้ง ยารักษา หนังสือ อุปกรณ์การเกษตร พวกปืนมีด ไม่พอยังมีเทคโนโลยีนะ ไปต่างโลกที่ไม่มีเทคโนโลยีหรือไฟฟ้าอะไรเลย แล้วตัวเอกก็เอาไปใช้ แถมไปขายด้วยนะ โดยไม่ผิดกฎอะไรเลย พอคนใหญ่คนโตรู้เข้าก็ให้ความสุขสบาย แถมพอคนอื่นถามว่าได้ของพวกนี้มาได้ยังไง ก็อ้างว่าเทพเจ้าให้ทั้งๆที่นั่นไม่ใช่โลกเทพเซียนเลยด้วยซ้ำ ถ้าเป็นโลกเทพเซียนจะไม่อะไรเลย เพราะมันจะมีแหวนวิเศษอยู่สามารถเก็บของได้ ขอแค่ไม่มีพวกเทคโนโลยีอยู่ในแหวนก็พอ เพราะถ้าในแหวนมีพวกเทคโนโลยีมันก็ไม่เมคเซ้นเหมือนกัน แต่ที่เจ็บใจที่สุดคือตัวเอกที่กู้เงินมาแล้วไปต่างโลกเลย ซึ่งหนี้ก็ไม่ได้ใช้คืนหรือที่เรียกง่ายๆว่า หนีหนี้ เรื่องนี้นี่แหละที่รับไม่ได้รองลงมาจากเรื่องฮาเร็ม ที่สงสัยก็มีแค่นี้แหละ ไม่ต้องใส่ใจสิ่งที่เราถามหรอก เพราะแต่ละคนก็มีความชอบไม่เหมือนกันล่ะนะ