สวัสดีค่ะเพื่อนๆ ชาวพันทิปทุกคน โดยเฉพาะสาวๆ วัยทำงานอย่างเรา
วันนี้ตัดสินใจเขียนกระทู้เพราะอยากมาแบ่งปันประสบการณ์ตรงที่เพิ่งผ่านพ้นมาสดๆ ร้อนๆ เกี่ยวกับเจ้า เนื้องอกมดลูกค่ะ เชื่อไหมคะว่าตอนแรกเราคิดว่าแค่ปวดประจำเดือนธรรมดา ใครๆ ก็ปวดกัน แต่พอเอาเข้าจริง มันกระทบชีวิตมากกว่าที่คิด จนวันหนึ่งต้องเดินเข้าห้องผ่าตัด
กระทู้นี้จะมาแชร์ตั้งแต่เริ่มมีอาการ การตัดสินใจเลือกวิธีผ่าตัดแบบส่องกล้องไร้แผลและการพักฟื้นค่ะ เผื่อจะเป็นแนวทางให้คนที่กำลังกังวลอยู่ได้มีกำลังใจรับมือนะคะ
ปกติเราเป็นคนปวดประจำเดือนอยู่แล้วค่ะ แต่ช่วงปีหลังๆ มานี้มันเริ่มหนักขึ้นเรื่อยๆ ปวดจนชนิดที่ว่า "ทำงานไม่ได้" ต้องลาหยุด กินยาแก้ปวดตัวแรงๆ ก็เอาไม่อยู่ แถมระยะหลังเริ่มมีอาการแปลกๆ คือ ปวดร้าวลงขา และมีอาการขาชาร่วมด้วย ตอนนั้นตกใจมากค่ะ คิดไปถึงเรื่องกระดูกทับเส้นประสาทเลย
พอไปตรวจอัลตราซาวด์ครั้งแรก คุณหมอคนเก่าที่เราเคยรักษาด้วยบอกว่าเจอเนื้องอกขนาดประมาณ 2-3 เซนติเมตร ซึ่งตอนนั้นหมอบอกว่ายังเล็กอยู่ ให้ติดตามอาการไปก่อน (Follow up) ทุก 6 เดือน
.
.
เมื่อเนื้องอกโตขึ้น... พร้อมอาการที่ทวีคูณ
ผ่านไปไม่นานเท่าไหร่ พอไปเช็กครั้งล่าสุด ปรากฏว่าก้อนมันขยายใหญ่ขึ้นเป็น 4-5 เซนติเมตร แถมไม่ได้มีแค่ก้อนเดียวค่ะ หมอบอกว่าเจอหลายก้อนกระจายอยู่ ซึ่งนี่เองที่เป็นสาเหตุให้ประจำเดือนเรามามากผิดปกติจนเกือบซีด และก้อนมันคงไปกดเบียดเส้นประสาทจนทำให้เราปวดขาและขาชา
คุณหมอท่านแรกแนะนำว่า "ควรผ่าตัดออกได้แล้วนะ" เพราะปล่อยไว้อาจจะโตขึ้นอีกและอันตรายกว่านี้
ยอมรับเลยค่ะว่าพอได้ยินคำว่าผ่าตัด ตกใจมาก กลัวไปหมด กลัวเจ็บ กลัวพักฟื้นนาน และที่สำคัญคือ กลัวแผลเป็นที่หน้าท้อง ค่ะ
ตอนแรกเข้าใจว่าการผ่าตัดมีแค่ 2 แบบ คือ ผ่าตัดเปิดหน้าท้องกับผ่าตัดส่องกล้อง
แต่ด้วยความเป็นคนชอบหาข้อมูล (สาย Search) เราไปเจอรีวิวการผ่าตัดแบบใหม่ที่เรียกว่าการผ่าตัดส่องกล้องผ่านช่องคลอดหรือการผ่าตัดแบบ ไร้แผลหน้าท้อง คือคุณหมอจะใช้เครื่องมือส่องกล้องเข้าทางช่องคลอดเพื่อตัดเนื้องอกออกมา
พอมั่นใจว่าอยากได้วิธีนี้เราจึงตัดสินใจไปปรึกษาคุณหมอเฉพาะทางด้านการผ่าตัดส่องกล้องโดยตรงค่ะ
.
.
ปรึกษาคุณหมอและการเตรียมตัว
วันที่ไปพบคุณหมอท่านใหม่ เราเล่าประวัติการรักษาทั้งหมดให้ฟัง คุณหมอก็ทำการตรวจภายในและอัลตราซาวด์อย่างละเอียดอีกครั้ง เพื่อประเมินว่าเคสของเราสามารถผ่าแบบไร้แผลได้ไหม เพราะไม่ใช่ทุกคนจะทำได้นะคะ ขึ้นอยู่กับตำแหน่งและขนาดของเนื้องอกด้วย
ผลสรุปคือเคสเราทำได้ค่ะ!
ความรู้สึกตอนนั้นคือความกังวลลดลงไปเยอะมาก เพราะเราศึกษาข้อมูลมาแน่นพอสมควร และคุณหมอก็อธิบายชัดเจนจนเรามั่นใจในฝีมือหมอมาก ถึงจะตื่นเต้นเพราะเป็นการผ่าตัดครั้งแรกในชีวิต แต่ใจคืออยากให้มันจบๆ ไป อยากหายปวดแล้ว
วันผ่าตัดและการพักฟื้น (เจ็บไหม? เดินได้ตอนไหน?)
วันผ่าตัดจริง พอเข้าห้องผ่าตัด ดมยาสลบไป ตื่นมาอีกทีก็อยู่ที่ห้องพักฟื้นแล้วค่ะ
คืนแรก ยอมรับว่ามีอาการปวดหน่วงๆ บ้างค่ะ (ระดับ 4/10) พยาบาลให้ยาแก้ปวดตามรอบ คืนแรกจะยังมึนๆ ยาสลบอยู่บ้าง มีสายน้ำเกลือติดตัว
วันที่สอง พอคุณหมอมาตรวจและถอดสายน้ำเกลือ เราลุกเดินได้เลย! เดินไปเข้าห้องน้ำเองได้ ความรู้สึกมันว้าวมาก เพราะหน้าท้องเราไม่มีแผลสักนิด ไม่เจ็บแปล็บเวลาเกร็งหน้าท้อง
วันถัดมาเราอาบน้ำ แต่งตัว ดูแลตัวเองได้เกือบปกติเลยค่ะ คุณหมอให้อยู่โรงพยาบาลไม่กี่วันก็กลับบ้านได้
แต่ว่าหลังจากออกจากโรงพยาบาลได้ 2-3 วัน เราตกใจนิดหน่อยเพราะมีเลือดซึมออกมาด้วยความกังวลเลยรีบติดต่อคุณหมอทันที คุณหมอใจดีมาก ตรวจดูให้อย่างละเอียดและอธิบายว่าเป็นอาการปกติของการหายของแผล ที่อาจจะมีเลือดสะสมซึมออกมาได้บ้าง ซึ่งพอผ่านไปสักพักมันก็หายไปเองจริงๆ ค่ะ ไม่มีอาการข้างเคียงอย่างอื่นเลย
.
.
ถึงสาวๆ การรับมือเมื่อตรวจเจอเนื้องอกมดลูก
สำหรับเพื่อนๆ ที่ตรวจเจอเนื้องอกมดลูก หรือมีอาการปวดประจำเดือนผิดปกติ เราอยากแนะนำจากประสบการณ์ของเราค่ะ
อย่าละเลยอาการปวดเด็ดขาด!
ปวดประจำเดือนจนทำงานไม่ได้ หรือปวดร้าวลงขา ไม่ใช่เรื่องปกติ รีบไปหาหมอเถอะค่ะ
ตรวจติดตามสม่ำเสมอ
ถ้ายังไม่ถึงขั้นต้องผ่า ต้องไปตามนัดทุกครั้ง เพราะเนื้องอกมันโตขึ้นได้ทุกเมื่อ
หาทางเลือกที่เหมาะกับเรา
เทคโนโลยีการแพทย์ไปไกลมากค่ะ ลองหาข้อมูลเรื่องการผ่าตัดส่องกล้องไร้แผลดู ถ้าเราทำได้มันช่วยเรื่องการรักษาและการพักฟื้นได้ดีมากจริงๆ
เลือกหมอที่เรามั่นใจ
การพูดคุยและสอบถามข้อสงสัยกับคุณหมอจนสิ้นสงสัย จะช่วยลดความกังวลได้เกินครึ่งค่ะ
การเตรียมใจสำคัญที่สุด
ยิ่งเรามีความรู้เรื่องโรคและการรักษา เรายิ่งไม่กลัวค่ะ
ตอนนี้เรากลับมาใช้ชีวิตได้ปกติ ไม่ต้องทนปวด หวังว่ากระทู้นี้จะเป็นประโยชน์และเป็นกำลังใจให้ผู้หญิงทุกคนที่กำลังเผชิญกับโรคนี้อยู่นะคะ
ใครมีคำถามหรืออยากปรึกษาอะไร คอมเมนต์ทิ้งไว้ได้เลยนะคะ ถ้ามีเวลาจะเข้ามาตอบแน่นอนค่ะ!
เนื้องอกมดลูก ภัยใกล้ตัวผู้หญิง เป็นแล้วรับมือยังไงกระทู้นี้ขอมาแชร์
วันนี้ตัดสินใจเขียนกระทู้เพราะอยากมาแบ่งปันประสบการณ์ตรงที่เพิ่งผ่านพ้นมาสดๆ ร้อนๆ เกี่ยวกับเจ้า เนื้องอกมดลูกค่ะ เชื่อไหมคะว่าตอนแรกเราคิดว่าแค่ปวดประจำเดือนธรรมดา ใครๆ ก็ปวดกัน แต่พอเอาเข้าจริง มันกระทบชีวิตมากกว่าที่คิด จนวันหนึ่งต้องเดินเข้าห้องผ่าตัด
กระทู้นี้จะมาแชร์ตั้งแต่เริ่มมีอาการ การตัดสินใจเลือกวิธีผ่าตัดแบบส่องกล้องไร้แผลและการพักฟื้นค่ะ เผื่อจะเป็นแนวทางให้คนที่กำลังกังวลอยู่ได้มีกำลังใจรับมือนะคะ
ปกติเราเป็นคนปวดประจำเดือนอยู่แล้วค่ะ แต่ช่วงปีหลังๆ มานี้มันเริ่มหนักขึ้นเรื่อยๆ ปวดจนชนิดที่ว่า "ทำงานไม่ได้" ต้องลาหยุด กินยาแก้ปวดตัวแรงๆ ก็เอาไม่อยู่ แถมระยะหลังเริ่มมีอาการแปลกๆ คือ ปวดร้าวลงขา และมีอาการขาชาร่วมด้วย ตอนนั้นตกใจมากค่ะ คิดไปถึงเรื่องกระดูกทับเส้นประสาทเลย
พอไปตรวจอัลตราซาวด์ครั้งแรก คุณหมอคนเก่าที่เราเคยรักษาด้วยบอกว่าเจอเนื้องอกขนาดประมาณ 2-3 เซนติเมตร ซึ่งตอนนั้นหมอบอกว่ายังเล็กอยู่ ให้ติดตามอาการไปก่อน (Follow up) ทุก 6 เดือน
.
.
เมื่อเนื้องอกโตขึ้น... พร้อมอาการที่ทวีคูณ
คุณหมอท่านแรกแนะนำว่า "ควรผ่าตัดออกได้แล้วนะ" เพราะปล่อยไว้อาจจะโตขึ้นอีกและอันตรายกว่านี้
ยอมรับเลยค่ะว่าพอได้ยินคำว่าผ่าตัด ตกใจมาก กลัวไปหมด กลัวเจ็บ กลัวพักฟื้นนาน และที่สำคัญคือ กลัวแผลเป็นที่หน้าท้อง ค่ะ
ตอนแรกเข้าใจว่าการผ่าตัดมีแค่ 2 แบบ คือ ผ่าตัดเปิดหน้าท้องกับผ่าตัดส่องกล้อง
แต่ด้วยความเป็นคนชอบหาข้อมูล (สาย Search) เราไปเจอรีวิวการผ่าตัดแบบใหม่ที่เรียกว่าการผ่าตัดส่องกล้องผ่านช่องคลอดหรือการผ่าตัดแบบ ไร้แผลหน้าท้อง คือคุณหมอจะใช้เครื่องมือส่องกล้องเข้าทางช่องคลอดเพื่อตัดเนื้องอกออกมา
พอมั่นใจว่าอยากได้วิธีนี้เราจึงตัดสินใจไปปรึกษาคุณหมอเฉพาะทางด้านการผ่าตัดส่องกล้องโดยตรงค่ะ
.
.
ปรึกษาคุณหมอและการเตรียมตัว
วันที่ไปพบคุณหมอท่านใหม่ เราเล่าประวัติการรักษาทั้งหมดให้ฟัง คุณหมอก็ทำการตรวจภายในและอัลตราซาวด์อย่างละเอียดอีกครั้ง เพื่อประเมินว่าเคสของเราสามารถผ่าแบบไร้แผลได้ไหม เพราะไม่ใช่ทุกคนจะทำได้นะคะ ขึ้นอยู่กับตำแหน่งและขนาดของเนื้องอกด้วย
ผลสรุปคือเคสเราทำได้ค่ะ!
ความรู้สึกตอนนั้นคือความกังวลลดลงไปเยอะมาก เพราะเราศึกษาข้อมูลมาแน่นพอสมควร และคุณหมอก็อธิบายชัดเจนจนเรามั่นใจในฝีมือหมอมาก ถึงจะตื่นเต้นเพราะเป็นการผ่าตัดครั้งแรกในชีวิต แต่ใจคืออยากให้มันจบๆ ไป อยากหายปวดแล้ว
วันผ่าตัดและการพักฟื้น (เจ็บไหม? เดินได้ตอนไหน?)
วันผ่าตัดจริง พอเข้าห้องผ่าตัด ดมยาสลบไป ตื่นมาอีกทีก็อยู่ที่ห้องพักฟื้นแล้วค่ะ
คืนแรก ยอมรับว่ามีอาการปวดหน่วงๆ บ้างค่ะ (ระดับ 4/10) พยาบาลให้ยาแก้ปวดตามรอบ คืนแรกจะยังมึนๆ ยาสลบอยู่บ้าง มีสายน้ำเกลือติดตัว
วันที่สอง พอคุณหมอมาตรวจและถอดสายน้ำเกลือ เราลุกเดินได้เลย! เดินไปเข้าห้องน้ำเองได้ ความรู้สึกมันว้าวมาก เพราะหน้าท้องเราไม่มีแผลสักนิด ไม่เจ็บแปล็บเวลาเกร็งหน้าท้อง
วันถัดมาเราอาบน้ำ แต่งตัว ดูแลตัวเองได้เกือบปกติเลยค่ะ คุณหมอให้อยู่โรงพยาบาลไม่กี่วันก็กลับบ้านได้
แต่ว่าหลังจากออกจากโรงพยาบาลได้ 2-3 วัน เราตกใจนิดหน่อยเพราะมีเลือดซึมออกมาด้วยความกังวลเลยรีบติดต่อคุณหมอทันที คุณหมอใจดีมาก ตรวจดูให้อย่างละเอียดและอธิบายว่าเป็นอาการปกติของการหายของแผล ที่อาจจะมีเลือดสะสมซึมออกมาได้บ้าง ซึ่งพอผ่านไปสักพักมันก็หายไปเองจริงๆ ค่ะ ไม่มีอาการข้างเคียงอย่างอื่นเลย
.
.
อย่าละเลยอาการปวดเด็ดขาด!
ปวดประจำเดือนจนทำงานไม่ได้ หรือปวดร้าวลงขา ไม่ใช่เรื่องปกติ รีบไปหาหมอเถอะค่ะ
ตรวจติดตามสม่ำเสมอ
ถ้ายังไม่ถึงขั้นต้องผ่า ต้องไปตามนัดทุกครั้ง เพราะเนื้องอกมันโตขึ้นได้ทุกเมื่อ
หาทางเลือกที่เหมาะกับเรา
เทคโนโลยีการแพทย์ไปไกลมากค่ะ ลองหาข้อมูลเรื่องการผ่าตัดส่องกล้องไร้แผลดู ถ้าเราทำได้มันช่วยเรื่องการรักษาและการพักฟื้นได้ดีมากจริงๆ
เลือกหมอที่เรามั่นใจ
การพูดคุยและสอบถามข้อสงสัยกับคุณหมอจนสิ้นสงสัย จะช่วยลดความกังวลได้เกินครึ่งค่ะ
การเตรียมใจสำคัญที่สุด
ยิ่งเรามีความรู้เรื่องโรคและการรักษา เรายิ่งไม่กลัวค่ะ
ตอนนี้เรากลับมาใช้ชีวิตได้ปกติ ไม่ต้องทนปวด หวังว่ากระทู้นี้จะเป็นประโยชน์และเป็นกำลังใจให้ผู้หญิงทุกคนที่กำลังเผชิญกับโรคนี้อยู่นะคะ
ใครมีคำถามหรืออยากปรึกษาอะไร คอมเมนต์ทิ้งไว้ได้เลยนะคะ ถ้ามีเวลาจะเข้ามาตอบแน่นอนค่ะ!