เมื่อก่อนความสัมพันธ์ดูเรียบง่าย
จีบ -->  คบ --> แฟน
 
แต่ยุคนี้เพิ่มขั้นตอนเต็มไปหมด
ทัก --> คุย --> คนคุย --> ดูใจ --> คุยคนเดียว --> คบ --> แฟน
 
คำว่า “คนคุย” เลยกลายเป็นสถานะที่อธิบายยาก
มากกว่าเพื่อน แต่ยังไม่ใช่แฟน
มีความพิเศษ แต่ยังไม่ต้องรับผิดชอบเต็มที่

บางคนมองว่า เป็นช่วงทดลองความรู้สึก
บางคนมองว่าเป็นพื้นที่เผื่อเลือก
และบางครั้งมันก็เหมือนการยืดเวลา เพื่อไม่ต้องตัดสินใจชัดๆ

จริงๆ แล้วขั้นตอนมันจำเป็น
หรือ เราแค่ยังไม่พร้อมรับน้ำหนักของคำว่า “แฟน” กันแน่ ?
 
ไม่ได้ตั้งกระทู้ว่าใครนะครับ
แต่อยากแลกเปลี่ยนมุมมองว่า

สำหรับคุณ  “คนคุย” คือขั้นตอนสำคัญของความสัมพันธ์
หรือเป็นแค่พื้นที่ที่ทำให้เรื่องง่าย ๆ ซับซ้อนขึ้น ?  


ปล. ประเด็นนี้ผมเคยเขียนวิเคราะห์ไว้ในเว็บของตัวเองด้วยครับ เลยอยากลองเอามาชวนคุย ในมุมมองของทุกคนบ้าง