ไม่อยากให้มีสงครามเลย แต่คนทำสงครามก็มีเหตุผลจะทำสงคราม ระดับโลกขนาดนี้ หุ้นตลาดหมีมาอีกแน่นยาวๆ
แต่ทำไงได้
ชีวิตก็ต้องเสียเงินเสียทองบ้างนั่นล่ะ หากต้องการจะเป็นคนมีสิทธิ์ซื้ออาชีพสบาย
หากชีวิตไม่ได้เป็นผู้ต่ำต้อยเกินไปที่จะมีแต่อาชีพให้คนแปลกหน้าอื่นๆเหยียดและกดขี่ข่มเหง
แต่มีแต่การลงทุนสร้างอาชีพ แต่โอเวอร์Buy แบบนี้ แต่อาชีพขาดทุน เป็นคุณจะทำยังไงกับอาชีพดีล่ะ
ถ้าจะเอาจริงเอาจังเรียนรู้ฝึกฝน การลงทุนให้เป็นอาชีพมีฝีมือระดับโลก ทำไมจะไม่รวย
มีแต่คนยำเกรงในความน่าจะเป็นที่กำลัง ใจแป้วระส่ำระส่ายนะสิ พยายามจะปิดกั้นสิทธิโอกาส
ถ้าไม่ได้เกิดมาเป็นผู้ต่ำต้อย
ก็มีสมองวิเคราะห์เองได้
โดยไม่จำเป็นจะต้องโง่ให้คนอื่น
ล่อลวงไปกับการเหยียดและกดขี่ข่มเหง
ก็ทำชีวิตให้มีสติสัมปะชัญญะที่จะเรียนรู้
ให้เข้าใจกระจ่างถึงความจำเป็นจริงๆ
ที่จะต้องมีรายได้ด้วยอาชีพที่คิดทีฝันว่าจะนำความสุขมาให้
เดือนนี้ทั้งเดือน ก็ปันผลเรียงแถวประกาศ XD เป็นร้อยบริษัทอีก หุ้นตกทั้งเดือนแน่น
อย่างนี้ล่ะเพราะคนมักนิยมการมีหุ้นมากเกินคำว่าพอดีและให้ค่าการถือเงินสดน้อยลง
แต่กระแสเงินสดที่หวังได้เข้าบัญชีธนาคารโดยอาชีพเล่นหุ้น ก็มักจะไม่เกิดกับคนสติไม่เต็มตึง
สินทรัพย์ทุกหน่วยลงทุนในตลาดหุ้นหรือตลาดลงทุนทุกระบบ มีความเป็นไปได้กับโอกาสจะมีกำไรหรือขาดทุนมากน้อยยังไง
แต่จะเป็นสินทรัพย์ตัวไหน คนเทรดก็จะต้องมีความรู้แน่นพอที่จะลงทุนซื้อสินทรัพย์ที่มั่นใจ ด้วยตรรกะอย่างฉลาดของตัวเองถูกจริง
ก็มีอาชีพมีงานทำไม่ได้ตกงาน ไม่ได้เป็นคนสติไม่เต็มตึง ทำไมจะไม่มีเงินหมุนเวียนเข้าบัญชีธนาคารล่ะ
การเล่นหุ้นในตลาดที่มีสินทรัพย์มากมาย 2000 ตัว ทุกคนก็จะต้องมีความเป็นหมอดูนักวิเคราะห์ด้วยตัวเองได้ นักวิเคราะห์ทุกคนก็มีทั้งทำนายถูกทำนายผิดแต่คนที่ทำนายถูกก็จะดัง ถ้าคนไม่มีความฉลาดในตัวเองมาอยู่ในตลาดหุ้น ทุกอย่างจะต้องถามจากกระดานกระทู้ ก็ไม่ควรจะสอนการเล่นหุ้นใครและไม่ควรอย่างยิ่งที่จะต้องมาเสียเงินให้กับคนแปลกหน้าในตลาดลงทุนนี้ การเป็นคนมีสถานะเป็นแรงงานก็มักไม่เข้าใจการเล่นหุ้นเท่ากับคนเป็นพ่อค้าแม่ค้านักธุรกิจ
ปัญหาหนี้สินของคนในประเทศ ต่างก็มาจากกลุ่มผู้ใช้แรงงานตามบริษัทต่างๆ ที่มีวัฒนธรรมการใช้สิ่งของเครื่องใช้ตามแบบประเทศตะวันตกมาก และหนี้สินต่างๆก็มักเป็นปัญหาของแรงงานแม้จะมีระดับการศึกษาระดับไหน ตามลักษณะหนี้สินของบริษัทผู้ประกอบการสร้างวัฒนธรรมในองค์กรเขาด้วย
ฝรั่งเศษ พฤติกรรมการมีชีวิตความเป็นอยู่ตามแบบฝรั่งของคนไทยนั่นเอง แต่คนไทยก็มีค่าเงินบาทน้อยรายได้ในประเทศก็น้อย ทำให้ชีวิตคนหลงวัฒนธรรมมักมีปัญหาหนี้สินเพราะของจากประเทศตะวันตก อาชีพซื้อขายของแพงกลับเป็นกลุ่มคนใช้จ่ายกินประหยัด แต่คนมีอาชีพมีรายได้จากการขายแรงงาน
กลับเป็นกลุ่มบริโภคฟุ่มเฟือย จะมองว่าธุรกิจไร้ค่าก็ไม่ดี มองไม่เห็นความจริงคือ ส่วนใหญ่คนหนุ่มเป็นแรงงานสติไม่เต็มตึง เป็นแรงงานทำอะไร หากมีแต่การบริโภค ก็สู้ราคาธุรกิจไม่ได้
พวกเสียดุลการค้า ต่างไว้ใจและคบหาไม่ได้ เกิดมาจะเป็นยังไงก็ตาม แต่อย่าทำธุรกิจโง่ๆให้ธุรกิจฉลาดเก็บกินง่ายๆ
จริงๆชีวิตทุกคนจะต้องเกินดุลการค้าทุกเดือน ชีวิตทุกคนจะต้องมีความมั่นใจว่ามีความสามารถหารายได้อย่างแน่นอน ไม่ใช่คนที่มีแต่คิดว่าชีวิตตัวเองมีงานทำมีอาชีพแล้วจะเป็นคนยากจนตลอดชีวิต อย่างนั้นก็ไม่ถูก รายได้บางคนก็บ่อยและมาก การมีรายได้เกินดุลการค้าจะได้มีเงินจ่ายค่าส่วนต่างต่างๆให้แก่คนอื่นที่เขาซัพพอร์ตเรา ระบบเป็นแบบปลาใหญ่กินปลาเล็ก อยากได้พิเศษก็ต้องจ่าย ไม่ใช่ชีวิตมีแต่จะเอานั่นเอานี่ ก็งกไม่อยากจ่ายเงินก็ไม่ได้นะ อยู่ในสังคมคนเขายากลำบาก การหาเงินง่ายไป ก็ต้องระวังการหาเงินของคนเขามีสิทธิ์ทำงานหนัก ไม่ใช่สังคมไทยจะต้องมีแต่คนจะเอาชีวิตตัวเองให้ร่ำรวย แต่เสียดุลการค้าไม่มีเงินสดผลประกอบการหรืออาชีพใช้จ่ายเพื่อชีวิตที่มีระดับของตัวเองได้เลย เงินรายได้ของบางคนตอนที่ชีวิตเป็นคนไม่ดีมากๆ ต่างก็มีได้ไม่พอยืดเวลาชีวิตใครได้ เพราะถ้าคนอยากมีชีวิตมีกิจกรรมทำอย่างคนรวยก็ต้องทำจริง ไม่ใช่คิดว่าชีวิตอยู่เฉยๆแล้วเป็นคนรวยคนมั่งมีได้เลยโดยเนรมิต ย่อมทำให้ชีวิตเสียสุขภาพจิตเข้าใจอะไรๆต่างๆผิดไป ก็ไม่ได้มีแต่หารายได้นับเงินแต่ตอนใช้เงินเป็นหมูตอนเอาไปแจกคนอื่นๆให้เขาได้ฟรีๆแต่ตัวเองยากจนลงไปนี่นา ก็เพราะคนสอนคนให้คิดแบบคนจน คนจึงไม่ค่อยมีอะไรเลยพร้อมเป็นอาชีพมีรายได้มาตั้งแต่ยุคดึกดำบรรพ์ มีอาชีพใครว่าไม่ใช่การดำรงชีพแม้การสร้างอาชีพป้องกันความล้มเหลวต่างๆ ก็มีอาชีพก็จะได้หยุดเป็นนักเลงเกเรหัวไม้ใจแตกนั่นล่ะ มีความคิดมีอาชีพมีฐานะร่ำรวยยิ่งๆขึ้นไป ทำไมจะไม่ดีกว่ามีความคิดเป็นคนบ้าเสียสติไม่รู้ว่า อะไรจะสำเร็จหรือล้มเหลว จนทำอะไรไม่ได้ให้อะไรๆก็ไม่ทันต่อความล้มเหลว ถ้าคนจะทำอาชีพอะไรแล้วจะมีแต่ชีวิตยากจนไม่ได้เงิน แล้วทำไมบ้านเมืองเจริญได้ยังไงล่ะ แต่มีชีวิตทำอาชีพแล้ว ยังเป็นชีวิตแก้ไขปัญหาความยากจนด้วยความไม่เข้าใจ ต่างก็ไม่ได้เจริญสำเร็จเท่าคนเข้าใจแล้วว่าเขามีอาชีพฐานะร่ำรวยในการทำธุรกิจ ถ้าอยู่เฉยๆแล้วแต่ปัญหาความยากจนยิ่งแก้ก็ยิ่งจน แต่การทำอะไรให้มีฐานะสำเร็จแล้วก็จะรวยโดยได้วิชาการปฎิบัติเป็นกิจกรรมให้แก่ชีวิตในอนาคตระยะยาวอีกต่อไปได้นะ คนก็มีความคิดไม่เหมือนกัน ลองสัมภาษณ์หลอกล่อฟังความคิดคน ก็จะรู้เองว่าจุดหมายชีวิต เขาสร้างสรรค์อะไรสำเร็จหรือกำลังฝันแต่ทำไม่เป็น ศิลปินดาราก็มีฝันจะทำงานให้ความสามารถเขาเก่งอะไรในการแสดงออก คนมีอาชีพอื่นๆก็กำลังพยายามจะทำอะไรล่ะให้เขาได้รับการยกย่องว่าเก่ง ชีวิตต้องการเงินแต่จะมีอะไรให้เสียล่ะ การทำงานก็ต้องเสียสละความสุขสบาย เพราะความรวยไม่ใช่จะมีใครได้มาฟรีๆ
ไม่อยากให้มีสงครามเลย แต่คนทำสงครามก็มีเหตุผลจะทำสงคราม ระดับโลกขนาดนี้หุ้นตลาดหมีมาอีกแน่นยาวๆ แต่ทำไงได้
แต่ทำไงได้
ชีวิตก็ต้องเสียเงินเสียทองบ้างนั่นล่ะ หากต้องการจะเป็นคนมีสิทธิ์ซื้ออาชีพสบาย
ถ้าจะเอาจริงเอาจังเรียนรู้ฝึกฝน การลงทุนให้เป็นอาชีพมีฝีมือระดับโลก ทำไมจะไม่รวย
มีแต่คนยำเกรงในความน่าจะเป็นที่กำลัง ใจแป้วระส่ำระส่ายนะสิ พยายามจะปิดกั้นสิทธิโอกาส
ถ้าไม่ได้เกิดมาเป็นผู้ต่ำต้อย
ก็มีสมองวิเคราะห์เองได้
โดยไม่จำเป็นจะต้องโง่ให้คนอื่น
ล่อลวงไปกับการเหยียดและกดขี่ข่มเหง
ก็ทำชีวิตให้มีสติสัมปะชัญญะที่จะเรียนรู้
ให้เข้าใจกระจ่างถึงความจำเป็นจริงๆ
ที่จะต้องมีรายได้ด้วยอาชีพที่คิดทีฝันว่าจะนำความสุขมาให้
เดือนนี้ทั้งเดือน ก็ปันผลเรียงแถวประกาศ XD เป็นร้อยบริษัทอีก หุ้นตกทั้งเดือนแน่น
อย่างนี้ล่ะเพราะคนมักนิยมการมีหุ้นมากเกินคำว่าพอดีและให้ค่าการถือเงินสดน้อยลง
แต่กระแสเงินสดที่หวังได้เข้าบัญชีธนาคารโดยอาชีพเล่นหุ้น ก็มักจะไม่เกิดกับคนสติไม่เต็มตึง
สินทรัพย์ทุกหน่วยลงทุนในตลาดหุ้นหรือตลาดลงทุนทุกระบบ มีความเป็นไปได้กับโอกาสจะมีกำไรหรือขาดทุนมากน้อยยังไง
แต่จะเป็นสินทรัพย์ตัวไหน คนเทรดก็จะต้องมีความรู้แน่นพอที่จะลงทุนซื้อสินทรัพย์ที่มั่นใจ ด้วยตรรกะอย่างฉลาดของตัวเองถูกจริง
ก็มีอาชีพมีงานทำไม่ได้ตกงาน ไม่ได้เป็นคนสติไม่เต็มตึง ทำไมจะไม่มีเงินหมุนเวียนเข้าบัญชีธนาคารล่ะ
การเล่นหุ้นในตลาดที่มีสินทรัพย์มากมาย 2000 ตัว ทุกคนก็จะต้องมีความเป็นหมอดูนักวิเคราะห์ด้วยตัวเองได้ นักวิเคราะห์ทุกคนก็มีทั้งทำนายถูกทำนายผิดแต่คนที่ทำนายถูกก็จะดัง ถ้าคนไม่มีความฉลาดในตัวเองมาอยู่ในตลาดหุ้น ทุกอย่างจะต้องถามจากกระดานกระทู้ ก็ไม่ควรจะสอนการเล่นหุ้นใครและไม่ควรอย่างยิ่งที่จะต้องมาเสียเงินให้กับคนแปลกหน้าในตลาดลงทุนนี้ การเป็นคนมีสถานะเป็นแรงงานก็มักไม่เข้าใจการเล่นหุ้นเท่ากับคนเป็นพ่อค้าแม่ค้านักธุรกิจ
ปัญหาหนี้สินของคนในประเทศ ต่างก็มาจากกลุ่มผู้ใช้แรงงานตามบริษัทต่างๆ ที่มีวัฒนธรรมการใช้สิ่งของเครื่องใช้ตามแบบประเทศตะวันตกมาก และหนี้สินต่างๆก็มักเป็นปัญหาของแรงงานแม้จะมีระดับการศึกษาระดับไหน ตามลักษณะหนี้สินของบริษัทผู้ประกอบการสร้างวัฒนธรรมในองค์กรเขาด้วย
ฝรั่งเศษ พฤติกรรมการมีชีวิตความเป็นอยู่ตามแบบฝรั่งของคนไทยนั่นเอง แต่คนไทยก็มีค่าเงินบาทน้อยรายได้ในประเทศก็น้อย ทำให้ชีวิตคนหลงวัฒนธรรมมักมีปัญหาหนี้สินเพราะของจากประเทศตะวันตก อาชีพซื้อขายของแพงกลับเป็นกลุ่มคนใช้จ่ายกินประหยัด แต่คนมีอาชีพมีรายได้จากการขายแรงงาน