ลองนึกภาพตามนะทุกคน เวลาที่เราเจ็บปวดจากอะไรสักอย่างมากๆ ความทรงจำของเรามักจะบิดเบี้ยวไปตามบาดแผลนั้น ภาพยนตร์เรื่อง It Was Just an Accident ของผู้กำกับ Jafar Panahi ที่เพิ่งคว้ารางวัลปาล์มทองคำจากเทศกาลคานส์ปีล่าสุดจึงเล่าเรื่องนี้ได้ลึกซึ้งมาก

หนังพูดถึงอดีตนักโทษการเมืองที่ถูกรัฐซ้อมทรมานในห้องมืด พอวันหนึ่งพวกเขาบังเอิญไปเจอคนที่มีเสียงเดินคล้ายกับผู้คุมคนนั้น พวกเขาก็พร้อมจะลุกขึ้นมาทวงความยุติธรรมทันที สภาพจิตใจของพวกเขาตอนนั้นเหมือนคนตาบอดคลำช้าง ต่างคนต่างเอาเศษเสี้ยวความเจ็บปวดของตัวเองมาปะติดปะต่อกันจนความจริงมันพร่าเลือน

นี่คือความตลกร้ายของการใช้อำนาจ บาดแผลที่รัฐบาลอิหร่านฝังไว้ในตัวประชาชน ไม่เพียงแต่ทำลายรากฐานความมั่นคงจากภายใน แต่ยังกลายเป็นข้ออ้างชั้นดีให้มหาอำนาจภายนอกใช้เป็นเครื่องมือแทรกแซงและอ้างความชอบธรรมในการทำสงครามเพื่อเปลี่ยนระบอบ

ความรุนแรงที่รัฐตั้งใจใช้ควบคุมคนในชาติ สุดท้ายก็ย้อนกลับมาเปิดประตูให้ภัยคุกคามจากภายนอกเข้ามาทำลายตัวเอง

หากชื่นชอบการเขียนสไตล์นี้และอยากอ่านแบบเต็ม
รบกวนกดอ่านได้ที่
https://www.facebook.com/photo?fbid=122234114774041960