ช่วงนี้เห็นน้องๆ โพสต์ลำดับคณะที่เลือกยื่นคะแนนกันเยอะมากค่ะ แต่สิ่งที่สะดุดตาและทำให้แอบเป็นห่วง คือหลายคนเลือกคณะที่ 'หลากหลาย' มากจนแทบจะอยู่คนละสายงานกันเลย เช่น อันดับ 1 เลือกสายวิทย์สุขภาพ อันดับ 2 เลือกสายศิลป์-ภาษา อันดับ 3 ไปสายบริหาร... เห็นแล้วเกิดคำถามในใจขึ้นมาค่ะว่า:
1. เลือกเพราะ 'ชอบ' หรือเพราะ 'กลัวไม่ติด' เด็กยุคนี้กำลังถูกบีบด้วยแรงกดดัน จนต้องยอมทิ้งความฝันเพื่อแลกกับ 'ที่เรียน' อะไรก็ได้ไว้ก่อนหรือเปล่า?
2. เราหาตัวเองไม่เจอจริงไหม: การที่เด็กเก่งๆ หลายคนยื่นสาขาปนกันจนจับทางไม่ได้ เป็นเพราะเราไม่รู้ความถนัดของตัวเองจริงๆ หรือเพราะระบบการศึกษาไม่ได้ช่วยให้เราค้นพบตัวเองได้เร็วพอ?
3. อนาคตที่ต้องจ่าย: การเลือกคณะเพียงเพื่อให้มีที่เรียน แต่ไม่ได้ชอบเนื้อหาจริงๆ สุดท้ายจะกลายเป็นปัญหาการซิ่ว หรือการเรียนจบไปทำงานที่ใจไม่ได้รักในระยะยาวหรือไม่?
อยากชวนพี่ๆ และน้องๆ มาแชร์มุมมองค่ะ... คุณเลือกคณะจากความหลงใหล (Passion) หรือเลือกจากโอกาสในการติด (Chance) มากกว่ากันคะ? แล้วคิดว่าสภาวะแบบนี้เป็นเรื่องปกติหรือเป็นปัญหาสังคมที่ควรแก้ไข?"
เลือกคณะตามใจรัก หรือยื่นหว่านแหขอแค่ให้ติด? ปรากฏการณ์หน้าฟีดที่สะท้อนว่าเด็กไทยอาจไม่รู้ความถนัดตัวเอง?
1. เลือกเพราะ 'ชอบ' หรือเพราะ 'กลัวไม่ติด' เด็กยุคนี้กำลังถูกบีบด้วยแรงกดดัน จนต้องยอมทิ้งความฝันเพื่อแลกกับ 'ที่เรียน' อะไรก็ได้ไว้ก่อนหรือเปล่า?
2. เราหาตัวเองไม่เจอจริงไหม: การที่เด็กเก่งๆ หลายคนยื่นสาขาปนกันจนจับทางไม่ได้ เป็นเพราะเราไม่รู้ความถนัดของตัวเองจริงๆ หรือเพราะระบบการศึกษาไม่ได้ช่วยให้เราค้นพบตัวเองได้เร็วพอ?
3. อนาคตที่ต้องจ่าย: การเลือกคณะเพียงเพื่อให้มีที่เรียน แต่ไม่ได้ชอบเนื้อหาจริงๆ สุดท้ายจะกลายเป็นปัญหาการซิ่ว หรือการเรียนจบไปทำงานที่ใจไม่ได้รักในระยะยาวหรือไม่?
อยากชวนพี่ๆ และน้องๆ มาแชร์มุมมองค่ะ... คุณเลือกคณะจากความหลงใหล (Passion) หรือเลือกจากโอกาสในการติด (Chance) มากกว่ากันคะ? แล้วคิดว่าสภาวะแบบนี้เป็นเรื่องปกติหรือเป็นปัญหาสังคมที่ควรแก้ไข?"