ใครเคยมีปัญหาทะเลาะพ่อแม่จนขั้นไม่นับเป็นพ่อแม่จริงๆรู้สึกไม่ยุติธรรมและแม่ชอบด่าเพื่อสอนวัยรุ่นแบบรำคาญไหมครับ

ผมอายุ 18 ปีเกิดครอบครัวอบอุ่นที่สุดแล้วแต่เจอปัญหาชีวิตครอบครัวเรื่องมีปัญหาการทำงานร่วมพ่อแม่ในงานอิสระของครอบครัว พ่อผมเป็นช่างไฟและนักจัดสวนและแม่ทำงานบ้านและงานอิสระข้างนอกร่วมกับพ่อ ผมเริ่มปัญหาชีวิตจริง 25 เดือนก.พ. ผมทำงานพ่อแม่โดยผมเริ่มทะเลาะกับพ่อเรื่องมัดเชือกผมตอนพยายามมัดเชือกให้เป็นเพราะผมคนสมาธิสั้นนิดๆแต่ผมเจอพ่อดุด่าแรงๆว่า "โง่" ซ้ำๆจนผมอารมณ์เสียด่ากลับผมบอกไปว่า "ผมไม่โง่" ผมยังโดนพ่อหาว่าเถียงทั้งที่ผมตอบแบบไม่ชอบการดุเพราะผมเกลียดพ่อชอบเวลาด่า "โง่" หลายครั้งเหมือนเผด็จการชอบด่าเรื่องเล็กๆน้อยบ้างทีไม่ควรใช้คำพูดแรงๆบางอาจกระตุ้นหนวดเสือให้วัยรุ่นอาฆาต ผมเป็นหนึ่งมองว่าไม่ยุติธรรมรู้สึกด่าคืนไม่แถมผมโดนดุด่าซ้ำอีกเวลาผมบอกไม่กลัวพ่อ พ่อผมคิดเตะผมจริงๆถามว่าผมกลัวอะไรไหม ผมบอกว่าไม่กลัวแถมเตรียมสู้กลับแบบเต็มที่แล้วเพราะผมโกรธและเก็บกดอยากเอาคืนให้สาแก่ใจแต่ผมไม่ทำเลือกเบี่ยงไม่ทำร่วมพ่อต่อรู้สึกไม่ชอบไม่สบายใจ วันถัดมาวันเสาร์ผมดันปวดส้นเท้าอีกจนผมเดินไม่ ตอนนี้เวลาปัจจับนผมโดนประชดซ้ำเติมอีกว่า "เป็นผลกรรมการไม่เชื่อพ่อแม่และทำไม่ดีกับพ่อแม่" ทั้งที่ความจริงๆผมไม่ทำอะไรผิดให้พ่อแม่เรื่องสักนิเแถมไม่แปลว่าผมเนรคุณพ่อแม่แต่เกิดส้นเท้าผมเกรงท่านานเวลานอนตอนเช้าเจ็มตั้งแต่ตีสี่จนผมเก็บเป๊ะเดินไม่ได้ แต่สิ่งพวกท่านทำคือประชดว่าเป็นผลกรรม แม่ประชดแบบว่าผมทำไม่ดีกับพ่อแม่จนผมรู้สึกรำคาญรู้สึกเกลียดแม่ตัวเองเพราะมั่วงมง่ามกับความเชื่อและผลกรรมซ้ำจนผมมองไม่ใช่ผลกรรมแต่มองมีเหตุผลว่าเป็นความเกรงส้นเท้านานครับ

ใครมีประสบการณืแบบเดียวกับผมไหมว่าเมื่อพ่อแม่ไม่รักเหมือนลูกหรือมองลูกอายุวัยรุ่นเลือกปัฎิบัติแบบนี้ไหมเม้นใต้ล่างได้เลยนะครับ