"หลวงปู่ดูลย์บอก....ไอ้ศรีธนญชัย”
"เดินไป...เลยด่านเจดีย์สามองค์ไป
แรกเดิมทีก็ไปถึงทองผาภูมิ แต่ก่อนเสือเยอะ เดินไปมีเพื่อน ๒ องค์ กลางคืนเสือมันร้อง ก้อก ก่อก ก้อง ประมาณ ๓ ทุ่ม
เขียดปาด....โดดใส่กลดองค์หนึ่งอยู่ห่างกัน
เขาวิ่งผ่านกลดอาตมาเลย อาตมาต้องวิ่งตาม มันบอก
เสือตบ วิ่ง! เสือ เราก็เลยเสือตามวิ่งตามด้วย
เสียยี่ห้อหมดเลย ตื่นเช้ามา
“คุณกลับสุรินทร์ซะ ผมไม่ไปหรอก”
แบบนี้ต้องไปองค์เดียวไม่ต้องวิ่ง ไปองค์เดียวไม่วิ่งเลย เสือมาก็เพื่อน
ก็มี #หลวงพ่ออุตตมะ....
ท่านให้ไปนอนที่โบสถ์ที่น้ำท่วม แข็งแรงนะ
ท่านจะเอากัมมัฏฐานไปลองทุกครั้ง จะอยู่ไม่ได้ ๒ คืนหรอก แต่อาตมาไปนอน ๒ คืน ๓ คืน
มีลูกศิษย์หลวงพ่ออุตตมะบอกว่า....
"เอ้! ทำไมพระองค์นี้นอนได้ตั้ง ๒ คืน ไม่เห็นวิ่งหนีจากโบสถ์เลย"
นอน ๓ คืนหลวงพ่ออุตตมะเรียกไปฉันด้วย
บอกท่านมาจากสุรินทร์
“ปกติโบสถ์ผมเขานอนนานขนาดนี้ไม่ได้นะ”
“มันเป็นอะไรหลวงพ่อ”
“เขาเรียกว่า....ผีบีบคอ เปรตใหญ่”
ผมถามว่า “เปรตใหญ่เป็นไงหลวงปู่”
“เปรตพม่า เปรตมอญ เปรตไทยใหญ่”
“เชื่อไหมเปรตกระเหรี่ยงมันจะมาหลอก
มันจะบีบผมได้ไง ผมเป็นเขมรน่ะ หลอกให้ตาย
ผมก็ไม่สนมันหรอก มันคนละภาษากัน”
หลวงปู่อุตตมะบอก “เอ่อ! พอแล้วไม่ต้องพูดมากหรอก
ไอ้หนุ่มนี่มันแรงจริงๆ มันเล่นถึงขนาดนี้เลย
ถามมันนะ ไม่เห็นมาก็เลยไม่รู้เรื่อง”
ก็เลยลาหลวงปู่อุตตมะ...จะไป #ด่านเจดีย์สามองค์
หลวงปู่ไม่ให้ไป “อย่าไปนะ”
ต้องตามไปดู ห้ามแล้วต้องตามไปดู
ต้องมีอะไรใช่ไหม ของเรามันบ้าอยู่แล้ว ก็อยากตามไปดู ไปถึงบ้านกระเหรี่ยงมั้ง ไปอยู่ถ้ำญี่ปุ่น
เจองูจงอางตัวเบ้อเริ่มเลย มันไม่ให้เข้าเลย ไอ้นี่
เราจะไปอยู่ข้างนอกช้างก็จะเหยียบ แผ่แม่เบี้ยเข้ามา
ไอ้นี่ไม่น่าจะเป็นลูกศิษย์เทวทัตเลยนะ
มันน่าจะเป็นลูกศิษย์พญานาค
เห็นลูกศิษย์พระพุทธเจ้า มันต้องเคารพนี่
อะไรแบบนี้ไม่มีหรอกนะ ดูลึกๆ น่าจะเป็นลูกศิษย์พญานาค บอก นี่! เราจะไปนอน
มันหมอบลงให้เข้าไปนอนในถ้ำเฉยเลย ไม่ต้องสวด
"วิรูปักเข" หรอก มันช้า มันเยอะเกินไปเอาสดๆเลย
ก็ไปนอนนั้น ๒ คืน มันก็อยู่ด้านนอก เฝ้าไปเถอะ
เราก็อยู่ของเรา
เรื่องขบฉันนี่....
อาตมาอดข้าวได้เป็นเดือนได้ น้ำอด ๑๐ วันได้เลย
เพราะฝึกฝนมาแล้วพร้อมแล้ว ไม่ต้องใครมาฝึกเรา
อยู่ ๒ คืน ก็ไปเดินตามเกวียนช้าง
เกวียนช้างหนาขนาดนี้นะ ล้อท่วมหัวเลย ช้างลากไปเลย ตุ้มต้าม ตุ้มต้าม เราก็เดินไป พวกพม่ามันเอาของหนีภาษีไป ช้างนอนเราก็นอนด้วย พวกมันไปเราก็ไปด้วย
ไปก็พูดภาษากันไม่รู้เรื่อง อาศัยตามช้างแหละ ยังไงๆ มันก็ต้องไปด่านเจดีย์สามองค์
ตอนนั้นเดินเท้า ๕ วัน.....ถึงด่านเจดีย์สามองค์
ตอนนั้นยังไม่เจริญ เราไปนั่งต้นพอกใหญ่ เจอพอดี
เย็นพอสมควรก็มีเสียงสะท้อน ฟุ้บ! เข้าในจิตเลย
โอ้โห! พุ่งเลยนะ เอ! เราบอกตรงไม่ปกติน่ะ
อาตมาก็นั่งไป ๒ ทุ่มก็เห็นคนมาสังเกตนะ ๓ ทุ่ม ๔ ทุ่ม
ก็สังเกต
ตกประมาณ ๖ ทุ่ม อาจารย์หนีจากกลดเลยนะ หนีจากกลดไปนอนที่อื่น นอนที่นั่นไม่มีที่ว่างเลย ไปว่างอยู่ที่เดียว นอนไปมีแต่กระดูกผีที่เขาเผาผี นอนกับผีนั่นแหละ
แต่มันยิงกลดอาตมารู้เลย รู้สึกเป็นอาก้ายิงทะลุกลดเลย
ตื่นเช้ามาเราบิณฑบาต โอ! ศักดิ์สิทธิ์นะโยมนะ
ขนาดยิงยังไม่ตาย โอโห! เราบิณฑบาตมันซุบซิบๆ กันเลย ที่แท้ไปนอนที่อื่น ไม่ได้ขลังหรอกโยม ไปที่อื่น ไม่รู้บังเอิญมันคือตัวจิต #เขาเรียกจิตมันรักษาจิตเอง
มันซุบซิบมากเลย ทุกคนมาดูทำไมยิงแล้วไม่ตาย บิณฑบาตเฉยเลย ตอนนี้มันไปบอกเจ้านายมันเลย
มันอยากลองอีกทีหนึ่ง ถ้าลองได้ก็เป็นเจ้านายมันเลย อาตมาดูระยะ ๑ ระยะ ๒ ระยะ ๓ มาเป็นระลอกๆ มันมาดู คือระยะสุดท้ายต้องยิงละ ยกสุดท้ายมันต้องยิงตี ๒
ตอนนั้นยิงตี ๔ นี่ต้องยิงตี ๒ เชื่อไหมกลดอาตมาหายหมดเลย เอาทั้งกลดเลย
ไปนอนโน่นโยม ไม่กางกลดเลย นอนดำๆ
อยู่แล้วไม่ต้องกลัว เดินเหยียบก็ไม่สนใจหรอก นอนอยู่นั่นแหละ เสร็จมันก็มาหาไม่เจอ แต่ตอนตี ๕ เราไปกางกลดใหม่ โอ้โห! ตอนนี้ศักดิ์สิทธิ์มากเลย หายตัวก็ได้
ยิงไม่เข้าอีก
บอกหลวงปู่ดูลย์ หลวงปู่ดูลย์บอก.... “ไอ้ศรีธนญชัย” อ้าว! หลวงปู่ ผมไม่มีคาถาป้องกันปืน ผมก็ต้องทำอย่างนี้
จากนี้ไปกินข้าวเสร็จไปต่อเลย ถึงไปเจอช้าง
แรกๆมันก็กลัว เราเดินชนช้างเลย ไม่หนี ช้าง ๗ ตัว
ก้าวไป ช้างนี่เคยเห็นพ่อพูด ๓ ระยะนะ ระยะ ๑ ระยะ ๒ ระยะ๓ ถ้าระยะ ๒ ไม่หนีเชียบเลย เราเดินไปมันปุ๊งเลยนะ เชื่อไหมขาอ่อนเลย ขาสปริงนั่งอยู่กับพื้นแปะเลย
เหงื่อโชกเต็มจีวร
เราบอก อ้าว ! มันไม่เป็นอย่างนี้ เราตั้งสติใหม่
แบบนี้ไม่ได้ ลุกขึ้นต่ออีก เดินไปอีกไม่อ้อมแน่นอน ต้องชนอย่างเดียว เดินไปอีก ต๊อกอีกเหมือนกัน มันมีระยะหนึ่งมันตีงวงของมัน ตีหูมัน แล้วเสียงอิ๊กเหยียบเลย
พอดีครั้งที่ ๒
ไปนึกถึงก่อนอยู่กับหลวงตา งูเลือกเชือก งูยาวๆ
มันชอบไล่กัดหลวงตา หลวงตาเดินซ้าย
เดินขวากระโดดขึ้นกุฏิเลยคิดถึงงูเลือกเชือกตัวเล็ก
หลวงตายังวิ่ง เราเอางูเลือกเชือกดีกว่าเดินเข้าไป จิตของเรามันฟู่ขึ้นมาเหมือนดอกบัว เรียกช้างเป็นเพื่อน
“เพื่อนๆ จะไปไหน” ช้างเดินหนีเฉยเลย อ้าว! นึกว่าจะอยู่ หนีเฉยเลย สบายหายห่วงเจอช้างแล้ว เลยจบ
ไปหลงป่าอยู่ประมาณ ๒๓ วัน ที่ภูเขาตะนาวศรี
ไม่ได้ฉันข้าวหรอก สมน้ำหน้ามัน สบายมากเพราะเราฝึกวิทยายุทธมาแล้ว ก่อนเข้าป่าเราฝึกมาแล้วไม่ต้องห่วง
ไปองค์เดียวสบายมากไม่ต้องกังวลเลย
สององค์ไม่ได้โยม
#หลวงปู่ดูลย์ ว่า....ไปองค์เดียวได้ไง หลวงปู่มั่นไปตั้งสอง อ้าว! ก็หลวงปู่
ผมธุดงค์ก็ต้องไปองค์เดียวน้อ มันเป็นลักษณะอย่างนี้ คือแต่ละองค์ไม่เหมือนกัน..."
#โอวาทธรรมพ่อแม่ครูอาจารย์
หลวงพ่อเยื้อน ขันติพโล
วัดเขาศาลาอตุลฐานะจาโร (หลวงตาเยื้อน)
อำเภอบัวเชด จังหวัดสุรินทร์
ขอน้อมกราบพ่อแม่ครูอาจารย์
ที่มาธรรมะดีๆจากเพจ รักษ์ เขาศาลา
กราบอนุโมทนาสาธุ
พระธุดงค์เจอขัดเกลาจิตขนาดนี้เลยนะครับ
"เดินไป...เลยด่านเจดีย์สามองค์ไป
แรกเดิมทีก็ไปถึงทองผาภูมิ แต่ก่อนเสือเยอะ เดินไปมีเพื่อน ๒ องค์ กลางคืนเสือมันร้อง ก้อก ก่อก ก้อง ประมาณ ๓ ทุ่ม
เขียดปาด....โดดใส่กลดองค์หนึ่งอยู่ห่างกัน
เขาวิ่งผ่านกลดอาตมาเลย อาตมาต้องวิ่งตาม มันบอก
เสือตบ วิ่ง! เสือ เราก็เลยเสือตามวิ่งตามด้วย
เสียยี่ห้อหมดเลย ตื่นเช้ามา
“คุณกลับสุรินทร์ซะ ผมไม่ไปหรอก”
แบบนี้ต้องไปองค์เดียวไม่ต้องวิ่ง ไปองค์เดียวไม่วิ่งเลย เสือมาก็เพื่อน
ก็มี #หลวงพ่ออุตตมะ....
ท่านให้ไปนอนที่โบสถ์ที่น้ำท่วม แข็งแรงนะ
ท่านจะเอากัมมัฏฐานไปลองทุกครั้ง จะอยู่ไม่ได้ ๒ คืนหรอก แต่อาตมาไปนอน ๒ คืน ๓ คืน
มีลูกศิษย์หลวงพ่ออุตตมะบอกว่า....
"เอ้! ทำไมพระองค์นี้นอนได้ตั้ง ๒ คืน ไม่เห็นวิ่งหนีจากโบสถ์เลย"
นอน ๓ คืนหลวงพ่ออุตตมะเรียกไปฉันด้วย
บอกท่านมาจากสุรินทร์
“ปกติโบสถ์ผมเขานอนนานขนาดนี้ไม่ได้นะ”
“มันเป็นอะไรหลวงพ่อ”
“เขาเรียกว่า....ผีบีบคอ เปรตใหญ่”
ผมถามว่า “เปรตใหญ่เป็นไงหลวงปู่”
“เปรตพม่า เปรตมอญ เปรตไทยใหญ่”
“เชื่อไหมเปรตกระเหรี่ยงมันจะมาหลอก
มันจะบีบผมได้ไง ผมเป็นเขมรน่ะ หลอกให้ตาย
ผมก็ไม่สนมันหรอก มันคนละภาษากัน”
หลวงปู่อุตตมะบอก “เอ่อ! พอแล้วไม่ต้องพูดมากหรอก
ไอ้หนุ่มนี่มันแรงจริงๆ มันเล่นถึงขนาดนี้เลย
ถามมันนะ ไม่เห็นมาก็เลยไม่รู้เรื่อง”
ก็เลยลาหลวงปู่อุตตมะ...จะไป #ด่านเจดีย์สามองค์
หลวงปู่ไม่ให้ไป “อย่าไปนะ”
ต้องตามไปดู ห้ามแล้วต้องตามไปดู
ต้องมีอะไรใช่ไหม ของเรามันบ้าอยู่แล้ว ก็อยากตามไปดู ไปถึงบ้านกระเหรี่ยงมั้ง ไปอยู่ถ้ำญี่ปุ่น
เจองูจงอางตัวเบ้อเริ่มเลย มันไม่ให้เข้าเลย ไอ้นี่
เราจะไปอยู่ข้างนอกช้างก็จะเหยียบ แผ่แม่เบี้ยเข้ามา
ไอ้นี่ไม่น่าจะเป็นลูกศิษย์เทวทัตเลยนะ
มันน่าจะเป็นลูกศิษย์พญานาค
เห็นลูกศิษย์พระพุทธเจ้า มันต้องเคารพนี่
อะไรแบบนี้ไม่มีหรอกนะ ดูลึกๆ น่าจะเป็นลูกศิษย์พญานาค บอก นี่! เราจะไปนอน
มันหมอบลงให้เข้าไปนอนในถ้ำเฉยเลย ไม่ต้องสวด
"วิรูปักเข" หรอก มันช้า มันเยอะเกินไปเอาสดๆเลย
ก็ไปนอนนั้น ๒ คืน มันก็อยู่ด้านนอก เฝ้าไปเถอะ
เราก็อยู่ของเรา
เรื่องขบฉันนี่....
อาตมาอดข้าวได้เป็นเดือนได้ น้ำอด ๑๐ วันได้เลย
เพราะฝึกฝนมาแล้วพร้อมแล้ว ไม่ต้องใครมาฝึกเรา
อยู่ ๒ คืน ก็ไปเดินตามเกวียนช้าง
เกวียนช้างหนาขนาดนี้นะ ล้อท่วมหัวเลย ช้างลากไปเลย ตุ้มต้าม ตุ้มต้าม เราก็เดินไป พวกพม่ามันเอาของหนีภาษีไป ช้างนอนเราก็นอนด้วย พวกมันไปเราก็ไปด้วย
ไปก็พูดภาษากันไม่รู้เรื่อง อาศัยตามช้างแหละ ยังไงๆ มันก็ต้องไปด่านเจดีย์สามองค์
ตอนนั้นเดินเท้า ๕ วัน.....ถึงด่านเจดีย์สามองค์
ตอนนั้นยังไม่เจริญ เราไปนั่งต้นพอกใหญ่ เจอพอดี
เย็นพอสมควรก็มีเสียงสะท้อน ฟุ้บ! เข้าในจิตเลย
โอ้โห! พุ่งเลยนะ เอ! เราบอกตรงไม่ปกติน่ะ
อาตมาก็นั่งไป ๒ ทุ่มก็เห็นคนมาสังเกตนะ ๓ ทุ่ม ๔ ทุ่ม
ก็สังเกต
ตกประมาณ ๖ ทุ่ม อาจารย์หนีจากกลดเลยนะ หนีจากกลดไปนอนที่อื่น นอนที่นั่นไม่มีที่ว่างเลย ไปว่างอยู่ที่เดียว นอนไปมีแต่กระดูกผีที่เขาเผาผี นอนกับผีนั่นแหละ
แต่มันยิงกลดอาตมารู้เลย รู้สึกเป็นอาก้ายิงทะลุกลดเลย
ตื่นเช้ามาเราบิณฑบาต โอ! ศักดิ์สิทธิ์นะโยมนะ
ขนาดยิงยังไม่ตาย โอโห! เราบิณฑบาตมันซุบซิบๆ กันเลย ที่แท้ไปนอนที่อื่น ไม่ได้ขลังหรอกโยม ไปที่อื่น ไม่รู้บังเอิญมันคือตัวจิต #เขาเรียกจิตมันรักษาจิตเอง
มันซุบซิบมากเลย ทุกคนมาดูทำไมยิงแล้วไม่ตาย บิณฑบาตเฉยเลย ตอนนี้มันไปบอกเจ้านายมันเลย
มันอยากลองอีกทีหนึ่ง ถ้าลองได้ก็เป็นเจ้านายมันเลย อาตมาดูระยะ ๑ ระยะ ๒ ระยะ ๓ มาเป็นระลอกๆ มันมาดู คือระยะสุดท้ายต้องยิงละ ยกสุดท้ายมันต้องยิงตี ๒
ตอนนั้นยิงตี ๔ นี่ต้องยิงตี ๒ เชื่อไหมกลดอาตมาหายหมดเลย เอาทั้งกลดเลย
ไปนอนโน่นโยม ไม่กางกลดเลย นอนดำๆ
อยู่แล้วไม่ต้องกลัว เดินเหยียบก็ไม่สนใจหรอก นอนอยู่นั่นแหละ เสร็จมันก็มาหาไม่เจอ แต่ตอนตี ๕ เราไปกางกลดใหม่ โอ้โห! ตอนนี้ศักดิ์สิทธิ์มากเลย หายตัวก็ได้
ยิงไม่เข้าอีก
บอกหลวงปู่ดูลย์ หลวงปู่ดูลย์บอก.... “ไอ้ศรีธนญชัย” อ้าว! หลวงปู่ ผมไม่มีคาถาป้องกันปืน ผมก็ต้องทำอย่างนี้
จากนี้ไปกินข้าวเสร็จไปต่อเลย ถึงไปเจอช้าง
แรกๆมันก็กลัว เราเดินชนช้างเลย ไม่หนี ช้าง ๗ ตัว
ก้าวไป ช้างนี่เคยเห็นพ่อพูด ๓ ระยะนะ ระยะ ๑ ระยะ ๒ ระยะ๓ ถ้าระยะ ๒ ไม่หนีเชียบเลย เราเดินไปมันปุ๊งเลยนะ เชื่อไหมขาอ่อนเลย ขาสปริงนั่งอยู่กับพื้นแปะเลย
เหงื่อโชกเต็มจีวร
เราบอก อ้าว ! มันไม่เป็นอย่างนี้ เราตั้งสติใหม่
แบบนี้ไม่ได้ ลุกขึ้นต่ออีก เดินไปอีกไม่อ้อมแน่นอน ต้องชนอย่างเดียว เดินไปอีก ต๊อกอีกเหมือนกัน มันมีระยะหนึ่งมันตีงวงของมัน ตีหูมัน แล้วเสียงอิ๊กเหยียบเลย
พอดีครั้งที่ ๒
ไปนึกถึงก่อนอยู่กับหลวงตา งูเลือกเชือก งูยาวๆ
มันชอบไล่กัดหลวงตา หลวงตาเดินซ้าย
เดินขวากระโดดขึ้นกุฏิเลยคิดถึงงูเลือกเชือกตัวเล็ก
หลวงตายังวิ่ง เราเอางูเลือกเชือกดีกว่าเดินเข้าไป จิตของเรามันฟู่ขึ้นมาเหมือนดอกบัว เรียกช้างเป็นเพื่อน
“เพื่อนๆ จะไปไหน” ช้างเดินหนีเฉยเลย อ้าว! นึกว่าจะอยู่ หนีเฉยเลย สบายหายห่วงเจอช้างแล้ว เลยจบ
ไปหลงป่าอยู่ประมาณ ๒๓ วัน ที่ภูเขาตะนาวศรี
ไม่ได้ฉันข้าวหรอก สมน้ำหน้ามัน สบายมากเพราะเราฝึกวิทยายุทธมาแล้ว ก่อนเข้าป่าเราฝึกมาแล้วไม่ต้องห่วง
ไปองค์เดียวสบายมากไม่ต้องกังวลเลย
สององค์ไม่ได้โยม
#หลวงปู่ดูลย์ ว่า....ไปองค์เดียวได้ไง หลวงปู่มั่นไปตั้งสอง อ้าว! ก็หลวงปู่
ผมธุดงค์ก็ต้องไปองค์เดียวน้อ มันเป็นลักษณะอย่างนี้ คือแต่ละองค์ไม่เหมือนกัน..."
#โอวาทธรรมพ่อแม่ครูอาจารย์
หลวงพ่อเยื้อน ขันติพโล
วัดเขาศาลาอตุลฐานะจาโร (หลวงตาเยื้อน)
อำเภอบัวเชด จังหวัดสุรินทร์
ขอน้อมกราบพ่อแม่ครูอาจารย์
ที่มาธรรมะดีๆจากเพจ รักษ์ เขาศาลา
กราบอนุโมทนาสาธุ