ขอพื้นที่ระบายหน่อยนะคะ

เรากับทางบ้านไม่ค่อยลงลอยกันเท่าไหร่คือเราอาจจะไม่ใช่ลูกหลานคนโปรดของครอบครัวอยากได้อะไรหาเองพยามเองตลอดมาตั้งแต่17แล้วแต่กับน้องสาวแท้ๆพ่อแม่เดียวกันทุกคนคอยซัพพอตตลอดอยากได้อะไรทุกคนหาให้ทุกอย่างทั้งโทรสัพไอแพดรถ แต่เราต้องหาเองทุกอย่างและมาวันนึ่งเราอยากมีรถเป็นของตัวเองเลยขอความช่วยเหลือจากแม่ให้พาไปดูเพราะเราไม่มีความรู้เรื่องนี้เลยบวกกับไม่ทีเวลาทำงานทั้งวันไม่มีรถไปถ้าไปน้องนั้งเดรปไปซึ่งราคาค่อนข้างแรงแต่พอเราขอความช่วยเหลือจากแม่ตอนแรกเขารับปากพอใกล้วันจริงบอกเหมือนจะไม่ว่างจนเราต้องบอกว่ารับปากแล้วนะทำไมแค่นี้พาหนูไปไม่ได้เลยขอแค่พาไปเองนะเงินดาวค่าส่วนต่าวอะไรเราจะะออกเองหมดเขาก็พูดแบบไม่พอใจว่าเออไปก็ไปถึงวันจริงเราต้องลางานครึ่งวันเพื่อไปเรานัดเขาตอนบ่ายโมงและตอน8โมงเช้าเราทักไปถามแม่แล้วว่าสรุปยังไงจนบ่ายโมงเราไม่ได้นับคำตอบอะไรจากเขาเลยเราเลยทักซ้ำๆแต่เขาไม่ตอบเราจึงหาเบอร์โทรเขาและโทรไปถามแต่สิ่งทีได้คือ"กูพึ่งทำของตั้งแต่เช้าพึ่งเสร็จ(แม่เป็นแม่ค้าขายอาหาร)เดี๋ยวกูกินข้างเสร็จกูออกไป"เราเลยถามว่าเต็มใจมามั้ยถ้ามันรบกวนเวลาก็ไม่ต้องมาถ้าขอแค่นี้มันยากมากก็ไม่ต้องมาหลอกเขาตอบมาว่า"อย่ามาเก่งกับกูนะกูเป็นแม่นะนัดบ่ายนิเดี๋ยวกูไป"แล้วตอนนั้นบ่ายโมงกว่าๆแล้วเราเลยบอกว่าเออมันรบกวนมากก็ไม่ต้องมาหลอกจะหาวิธีไปเอง แล้วเราเลยวางสายแล้วเดินเข้าไปหลังร้านแล้วบอกพี่ทีาทำงานเขารีบโทรหาเต้นรถแถวๆบ้านแล้วถามรายละเอียดให้แล้วบอกให้พี่พาไปมั้ยพี่พักพาไปได้นะคือเราแบบโห้วใจหายเลยแม่เราแท้ๆแทบจะไม่สนใจแต่เขาคือเพื่อนร่วมงานเราที่พึ่งรู้จักกันเองนะเว้ย แล้วน้องสาวแท้ๆเราก็ทักมาถามว่าให้แม่พาไปดูรถหลอทำไมไม่บอกมันพาไปดูได้นะแต่เราต้องรอเราคิดว่ารอมันมารับเราก้โอเครถามย่ำว่าพาไปได้แน่นะมันต้องเออได้เข้าไปเอาเอกสารเลยเราเสียค่าวินไป30บาทเพื่อไปเอาเอกสารที่บ้านพอออกมามันบอกให้เรารอรถเมนั้งรถเมมา ซึ่งรถะมมันไม่วิ่งเวลานั้นรถเมจะวิ่งแค่ช่วงเด็ดนักเรียนเลิกเรียนและตอนเช้า เราบอกว่ามันไม่มีรถน้องเราก็บอกให้รอรอเป็นมั่ยไม่ก็นั้งวินมาแล้วค่าวินเกือบร้อยตอนนั้นเรามีตังหักค่าดาวน์รถแล้วไม่ถึง300ต้องใช้ทั้งเดือนเราเลยบอกมารับไม่ได้หลอไม่มีตังมันบอกไม่มีตังก็รอรถเมไปดิกูขับไปรับไม่ได้หลอกกูมีงานที่ต้องทำเหมือนกันไม่ได้ว่างแต่ทั้งๆที่ตอนแรกบอกว่าวพาไปได้เราเลยบอกเอ้าแล้วบอกพาไปได้มันก็บอกเออพาไปได้แต่ก็รอนั้งรถเมแล้วเวลาตอนนั้นก็จะบ่าย3แฃ้วยังไงก็ไม่ทันเราเลยบอกว่า"ไม่ว่างทำไมไม่บอกมันเสียเวลาเปลืองเงินฟรีๆ" มันตอบกลับมาว่า"อย่ามาเอาอต่ใจกับกูดึงดันจะเอาวันนี้เองกูเลยบอกว่าพาไปได้แต่ต้องนั้งรถมาเองไงเป็นเทวดาหลอที่ต้องให้ทุกคนตามใจ"ย้ำนี้น้องสาวแท้ๆนะ เราแค่อยากรู้ว่าเราผิดอะไรนักหนาถ้าไม่สะดวกมันยากมากหลอแค่บอกตรวๆไม่ใช่รับปากส่งๆพอถึงเวลามาด่า้ราสารพัดแล้วบอดก็มีธุระของตัวเองคือบอกเรามันยากหลอทำไมต้อวให้เราเสียเวลาเปล่ทๆแล้วเราต้องลางานมาเสียเวฃาเสียเงินไม่เห็นมีใครม่เข้าใจเรามั้งเลยมีแต่คนบอกว่าเราเอาแต่ใจ เราเลยนั้งวินกลับบ้านแบบที่ได้ไม่อะไรเลยเสียเวลาเสียเงินเสียความรู้สึกเช้าวันต่อมาเป็นวันหยุดเราเลยตัดสินใจนั้งรถไปในตัวเมืองและนั้งเกรปต่อไปเต็นรถสรุปเราเสียค่ารถไปเกือบ200แต่เราคิดว่าเราเป็นคนโชคดีมากๆที้เจอแต่คนรอบข้างน่ารักๆ พอเราถึงเต้นรถไฟเน้นน่ารักกับเราสุดๆพูดเป็นกันเองช่วยเราสุดๆเราเลยบอกเก้นๆเขาไปว่าเราอะออกรถเองครั้งแรกเพราะมีปัญหากับที่บ้านเลยต้องออกแต่ตอนนั้นก็ติดตลกกัน แล้วเขาก็ถามมายังไงเราเลยบอกว่าคนเดียวเรียกเกรปมาพี่เขาก็เหมือนจะเข้าใจเราพอทำเรื่องเสร็จรอธนาคารโทรมายืนยันพี่เขาก็พาเราไปกินข้าวพอธนาคารโทรมาพี่เขาเลยบอกต้องไปถ่ายรูปบ้านนะไปกับพี่ก็ได้พี่ไปส่งบ้านด้วยเลยจะได้ไม่ต้องเปลืองค่ารถพอถึงบ้ารเราเลยบอกป้า(เราอยู่บ้านกับป้าแต่ก็ไม่ค่อยลงลอยกันเน้นต่างคนต่างอยู่ไท่คุยกัน)พี่ไฟดน้นเขามาถ่ายบ้านนะจะทำเรื่องออกรถเขาตอบมา "ทำไมออกรถทำไมต้องถ่ายบ้าน" เราเลยบอก"ก็ถ่ายยืนยันเฉยๆ"เขาก็เงียบแล้วสักพักเขาก็เดินออกมาแล้วพูดใส่พี่ไฟเน้น"มาถ่ายรูปบ้านนิมีรูปเขาติดเกิดไรขึ้นมาเขาจะไม่เดือดร้อนใช่มั้ยเพราะเขาไม่รู้เรื่องนะ(แต่เราบอกเขาแล้วว่าจะไปออกรถตอนขอทะเบียนบ้านไปถ่ายเอกสาร)ไปปออกเองมีไรขึ้นมาไม่รับผิดชอบนะบอกไว้ก่อน"เราคือยืนอยู่ตรงนั้นเราควรรู้สึกแบบไหนทำตัวยังไงพี่ไฟเน้นเขาเลยบอก"อ๋อค่ะไม่เดือดร้อนแน่นอนหนูยืนยันได้ค่ะน้องเค้าไปออกเองคนเดียวไม่มีคนค่ำเกิดไรขึ้นมาน้องเขารับผิดชอบคนเดียวค่ะหนูรับประกันได้100%ว่าไม่เดือนร้อนคาะนี้แค่ถ่าบเพื่อยืนยันเฉยๆค่ะ" คือพี่ไฟเน้นเขากำลังปกป้องเราอะคิดเอาดิคือถ้าเขาไม่เข้าใจเราเป็นคนอื่นเขาจะคิดแบบไหนจะมาออกรถกับกูบอกผ่อนได้แต่ที่บ้านมาพูดแบบนี้ใส่อะ หลังจากที่ถ่ายเสร้จพี่เขาก็เเินมาบอกเราว่าไปถ่ายรูปตรงที่เราทำงานกับพี่มั้ยเราเลยตอบตกลง แล้วเอาของไปเก็บและไปเก็บกระเป๋า(เพราะตั้งใจจะไปนอนกับเพื่อนที่บ้านอยู่ใกล้ๆเต้นรถที่เราออก)พี่เขาเห็นเราเก็บกระเป๋ามาเขาเลยถามว่าจะไปนอนกับเพื่อนหลอ(เราบอกพี่เขาแล้วว่าบ้านเราอยูาแถวนั้น)เราเลยบอกว่าใช่อยู่นี้ไม่ไหวหลอกอยากไปหาเพื่อนพี่เขาตอบมาว่า"อือมาเดี๋ยวพี่ไปส่งเองไม่เป็นไรนะพี่เข้าใจ" เราเลยปล่อยโฮเลยเพราะไม่ไหวจริงๆพี่เขาเลบอก"อือพี่เข้าใจนะถ้าคนอื่นอะเขาอาจจะคิดไปไกลแล้วแต่พี่เข้าใจพี่ไม่ได้คิดมากหลอกเราเคยบอกพี่แล้ว"แล้วเขาก็ปลอบเรา หลังจากทำเรื่องเสร็จพี่เขาก็ไปส่งเราที่บ้านเพื่อน เนื่องจากรถได้วันถัดไปวันนี้ทำเรื่องไม่ทัน ทัเงๆมี่บ้านเขาอยู่ไกลจากตรงนั้นพอสมควร และหลังจากนัดกันเรื่องเซ้นเอกสารวันถัดไปพี่เขาก็อาสาจะมารับเราตอนเช้าด้วยเราเลยรู้สึกว่าถึงเราจะมีครอบครัวที่แย่แต่ยังขอบคุณที่โลกส่งคนรอบตัวน่ารักๆมาให้เรา