ยาวหน่อยนะ
1.แม่เราอ่ะเป็นคนไทย พ่อเป็นคนญี่ปุ่น เราก็เลยเป็นลูกครึ่งไทย-ญี่ปุ่น เกิดที่ญี่ปุ่นแต่แม่พาไปฝากไว้กับญาติที่ไทย คือแม่เราติดพนันมากแก ใช้เงินพ่อไปเยอะมาก จนพอมีเราก็เลี้ยงไม่ไหวต้องไปทำงาน ตอนเราได้ตังค์แม่จะบอกตลอดว่าเก็บไว้บ้างนะอย่าใช้หมด เดี๋ยวจะเป็นเหมือนแม่นะ แม่หวังดีอันนี้เราก็เข้าใจ แต่ตอนนี้แม่ยังเล่นไพ่มันทำให้เกิดความย้อนแย้งในตัวเรา
2.ตอนเด็กๆแม่รุนแรงมากเว้ยแก เราจำได้เลยตอนนั้นเราไม่นอนและแอบเล่นเกมจนดึก ตอนนั้นแม่โกรธมาก ทุบไอแพดเราจนแตกยับ แถมยังเอามีดจะมาแทงเราพร้อมกับคำพูดที่ว่า อย่าทำให้กูเหนื่อยมาก
3.แม่โกรธง่ายมากในเรื่องที่ไม่ใหญ่ คือเราชอบทำห้องรกหรือไม่เก็บ อันนี้เราผิดเองที่ซกมก แต่พอโกรธแม่เคยบอกว่ากูไม่น่าคลอดออกมาเลย แล้วก็บอกว่าเมื่อไหร่จะหมดเวรหมดกรรมกันไปสักที
เรื่องพวกนี้มันเกิดขึ้นกับเราตอนเด็ก ช่วงป.3หรือป.4ซึ่งพอเกิดเรื่องแม่ไม่เคยขอโทษเลยเหมือนแบบลืมๆมันไปเอง เราไม่เข้าใจว่าแม่เป็นอะไรในช่วงนั้น ตอนนี้เราก็ม.3แล้วแม่ดีขึ้นมาก ถึงจะอารมณ์ร้อนเหมือนเดิมแต่ก็ไม่ตีเราแล้ว จะตอนนั้นหรือตอนนี้แม่ก็ดีกับเรา ทำข้าวให้กินซื้อขนมมาให้ แต่พฤติกรรมบางอย่างที่แม่เคยทำเรายังจำอยู่แค่นั้นเอง แม่บอกรักเราตลอดนะ แต่ทำไมไม่รู้ถึงไม่อินเลย ครอบครัวเราก็ดีนะไม่ได้แย่แต่ไม่รู้สิ เรากลับต่อต้านแปลกๆ รำคาญเสียงแม่เรา ถึงแม้เราจะรู้ว่าเขาพูดเพราะหวังดีก็เถอะ
ที่จริงมีเยอะกว่านี้อีกแต่รวมเฉพาะเรื่องหนักๆมา
เราผิดไหมที่ไม่ชอบแม่
1.แม่เราอ่ะเป็นคนไทย พ่อเป็นคนญี่ปุ่น เราก็เลยเป็นลูกครึ่งไทย-ญี่ปุ่น เกิดที่ญี่ปุ่นแต่แม่พาไปฝากไว้กับญาติที่ไทย คือแม่เราติดพนันมากแก ใช้เงินพ่อไปเยอะมาก จนพอมีเราก็เลี้ยงไม่ไหวต้องไปทำงาน ตอนเราได้ตังค์แม่จะบอกตลอดว่าเก็บไว้บ้างนะอย่าใช้หมด เดี๋ยวจะเป็นเหมือนแม่นะ แม่หวังดีอันนี้เราก็เข้าใจ แต่ตอนนี้แม่ยังเล่นไพ่มันทำให้เกิดความย้อนแย้งในตัวเรา
2.ตอนเด็กๆแม่รุนแรงมากเว้ยแก เราจำได้เลยตอนนั้นเราไม่นอนและแอบเล่นเกมจนดึก ตอนนั้นแม่โกรธมาก ทุบไอแพดเราจนแตกยับ แถมยังเอามีดจะมาแทงเราพร้อมกับคำพูดที่ว่า อย่าทำให้กูเหนื่อยมาก
3.แม่โกรธง่ายมากในเรื่องที่ไม่ใหญ่ คือเราชอบทำห้องรกหรือไม่เก็บ อันนี้เราผิดเองที่ซกมก แต่พอโกรธแม่เคยบอกว่ากูไม่น่าคลอดออกมาเลย แล้วก็บอกว่าเมื่อไหร่จะหมดเวรหมดกรรมกันไปสักที
เรื่องพวกนี้มันเกิดขึ้นกับเราตอนเด็ก ช่วงป.3หรือป.4ซึ่งพอเกิดเรื่องแม่ไม่เคยขอโทษเลยเหมือนแบบลืมๆมันไปเอง เราไม่เข้าใจว่าแม่เป็นอะไรในช่วงนั้น ตอนนี้เราก็ม.3แล้วแม่ดีขึ้นมาก ถึงจะอารมณ์ร้อนเหมือนเดิมแต่ก็ไม่ตีเราแล้ว จะตอนนั้นหรือตอนนี้แม่ก็ดีกับเรา ทำข้าวให้กินซื้อขนมมาให้ แต่พฤติกรรมบางอย่างที่แม่เคยทำเรายังจำอยู่แค่นั้นเอง แม่บอกรักเราตลอดนะ แต่ทำไมไม่รู้ถึงไม่อินเลย ครอบครัวเราก็ดีนะไม่ได้แย่แต่ไม่รู้สิ เรากลับต่อต้านแปลกๆ รำคาญเสียงแม่เรา ถึงแม้เราจะรู้ว่าเขาพูดเพราะหวังดีก็เถอะ
ที่จริงมีเยอะกว่านี้อีกแต่รวมเฉพาะเรื่องหนักๆมา