ทำไมเดือน กุมภาพันธ์ ถึง "สั้น" กว่าชาวบ้านเขา???

ถ้าสงสัยว่าทำไมเราไม่เอาวันจากเดือนอื่นมาเติมให้กุมภาพันธ์ครบ 30 วันเหมือนเพื่อน คำตอบไม่ใช่เรื่องดาราศาสตร์ แต่เป็นเรื่อง "ดวง" และ "อีโก้" ของคนสมัยก่อนล้วนๆ

1. กุมภาพันธ์คือ "เดือนแถม" ที่คนไม่อยากนับ
คนโรมันสมัยก่อนเขามีปฏิทินแค่ 10 เดือน (304 วัน) เพราะเขานับเฉพาะช่วงที่เพาะปลูกได้ ส่วนช่วงหน้าหนาวที่เหลือเขามองว่าเป็นช่วง "ว่างเปล่า" ไม่ต้องมีชื่อเดือนก็ได้ แต่พอปฏิทินมันเริ่มเพี้ยน เขาก็เลยต้องแถมเดือนเพิ่มเข้ามา คือ มกราคม และ กุมภาพันธ์ ซึ่งกุมภาพันธ์อยู่ท้ายสุด เลยได้เศษวันที่เหลือไปแค่ 28 วัน

2. ความเชื่อเรื่อง "เลขคู่ไม่มงคล"
คนสมัยก่อนกลัวเลขคู่ เขาเชื่อว่าเลขคี่คือโชคดี ดังนั้นเดือนส่วนใหญ่เลยต้องมี 29 หรือ 31 วัน แต่พอรวมทั้งปีแล้วยังไงมันก็ต้องมีเดือนหนึ่งที่เป็นเลขคู่จนได้ หวยเลยมาลงที่ กุมภาพันธ์ เพราะถือเป็นเดือนแห่งการทำความสะอาดและรำลึกถึงผู้ตาย คนเลยมองว่าเป็นเดือน "ซวย" อยู่แล้ว ก็เอาเลขคู่ (28 วัน) ไปเก็บไว้ที่นั่นเดือนเดียวพอ

3. การบลัฟกันของ "ผู้นำ"
เดิมทีกุมภาพันธ์เคยมี 29 หรือ 30 วันบ้างครับ แต่พอมาถึงยุคจักรพรรดิโรมัน จูเลียส ซีซาร์ ตั้งชื่อเดือน กรกฎาคม (July) ให้ตัวเอง และจัดเต็มไป 31 วัน ออกัสตัส ซีซาร์ มารับช่วงต่อ เลยตั้งชื่อเดือน สิงหาคม (August) ตามชื่อตัวเองบ้าง แต่ตอนแรกสิงหาคมมีแค่ 30 วัน ออกัสตัสรู้สึกว่า "ศักดิ์ศรีข้าต้องไม่น้อยกว่าซีซาร์" เลยสั่ง ดึงวันจากกุมภาพันธ์มา 1 วัน เพื่อเอามาใส่ให้เดือนสิงหาคมมี 31 วันเท่ากัน กุมภาพันธ์ที่โดนเบียดเบียนอยู่แล้ว เลยเหลือแค่ 28 วันถาวรนั่นเอง

สรุปง่ายๆเลยก็คือกุมภาพันธ์เหมือน "น้องคนสุดท้อง" ที่ต้องคอยรับมรดกตกทอด หรือโดนพวกพี่ๆ แย่งขนมไปกิน จนกลายเป็นเดือนที่สั้นที่สุดอย่างที่เห็นทุกวันนี้นั่นเอง