มองนั่งมอง

แหงนหน้ามอง เขาขุน ละมุนซ้อนหว่างเมฆมอ อรชร อรเคียงคู่มองอุษา พร่าแสง แจ้งดำรูฉาบผาภู ผ่องผาด ดั่งคาดทอง"ชี้ดูคลื่น รื่นเร่ เห่เข้าฝั่งคล้ายฝากฝัง รักใคร่ ไม่มีสองสำรวยเรียม เอี่ยมพักตร์ ลักษณ์ลำ

แหงนมองเงาขุนเขาละมุนซ้อนระหว่างเมฆอรชรร่อนเรียงอยู่มองอุษาอ่าแสงแจ้งดำรูฉาบผาภูผ่องผาดดารดาษทอง"ก้มมองคลื่นรื่นเร่เห่หาฝั่งอึงฝากฝังภักดีรักสนองสกุณาว่อนบินคุ้นชินมองตาจับจ้องชลาลัยใสสะอาง"

๐ เขาขุนละมุนซ้อน .................. เมฆอรชรร่อนเรียงอยู่ อุษาแสงดำรู ................... ฉาบผาภูหรูคาดทอง ๐ ตื่นคลื่นรื่นเห่ฝั่ง ................... ร่ำฝากฝังทรายทั้งผอง ดาวพักตร์ลักษณ์ลำยอง .....

สายลมร้อนอ้อนใบไหวละเมียด เจ้ากบเขียดเฉียดเงาเคล้าลมหลอน หอมโฉลกโมกจางจางร่างกานท์กลอน สื่อสมร .. รำพึง .. ถึงพฤกษ์ไพร ......................................... กระท่อมน้อยกลางดงยังคงว่าง กลางลานกว้า

นางบุษบา พักตร์น้องละอองนวลเปล่งปลั่ง ดังดวงจันทร์วันเพ็งประไพศรี อรชรอ้อนแอ้นทั้งอินทรีย์ ดังกินรีลงสรงคงคาลัย งามจริงพริ้งพร้องทั้งสารพางค์ ไม่ขัดขวางเสียทรงที่ตรงไหน พิศพลางปฎิพัทธ์กำหนัดใน จ

เเม้นจะสิ้นดินฟ้าชะตาดับ ได้เห็นกับดวงตาเเล้วเเกเอ๋ย ทั้งงามพิศงามผาดอยากจะเชย จะนิ่งเฉยสงบจิตอย่างไรกัน อยู่สวรรค์ชั้นใดบอกมาเถิด มันเตลิดหยุดไม่ได้เเล้วใจฉัน เห็นหล่อนยิ้มฉันยิ้มได้ทั้งวัน หากเพียง

เดือนสกาว พราวฟ้า ราตรีผ่อง มิเกินน้อง ผ่องพักตร์ เลอลักษณ์กว่า ดาวอำพัน พรายพร่าง ช่างงามตา นัยนา น้องน้อย ชรอยเกิน รูปพรรณ สัณฐาน ปานอัปสร อรชร กว่าคือน้อง ปองนานเนิ่น กังสดาล ไพเราะ เสนาะเพลิน แ

ภาพแรเงาเขาขุนละมุนซ้อนปุยเมฆเกาะเป็นก้อนร่อนเรียงหรูแดงอุษาอ่าแสงแจ้งดำรูฉาบผาภูผ่องผาดดั่งคาดทอง"ริ้วเกลียวคลื่นยามเช้าเข้าหาฝั่งพูนพะลังประจักษ์สลักคล้องพฤกษาชาติสพรั่งสองฝั่งคลองสมสนองชลาลัยใ