สวัสดีค่ะ อยากมาขอคำแนะนำและฟังประสบการณ์จากทุกคนค่ะ
เราอายุ 30 อยู่กับแฟน 2 คน มีน้องหมาชิวาวา 2 ตัว
สำหรับเราคือไม่มีญาติพี่น้องที่พึ่งพาหรือคุยได้เลย
นิสัยเป็นคนดูแลตัวเอง ไม่ค่อยขอความช่วยเหลือใคร
ไม่ได้อยากให้ใครมาดูแลชีวิต
แต่บางวันก็รู้สึกว่าอยากมีใครสักคนที่คุยได้ เข้าใจกัน
โดยไม่ต้องร้องขออะไร
ฐานะการเงินอยู่ระดับปานกลาง
เวลาอยู่กับแฟน แฟนจะพาไปเที่ยวต่างจังหวัดเดือนละครั้ง หรือไปคาเฟ่บ้าง
เราชอบเที่ยวธรรมชาติ ชอบเดินป่า ชอบทะเล
ชีวิตก็ดูโอเคนะคะในสายตาคนอื่น
แต่ไม่รู้ทำไมยังรู้สึกเหงาอยู่ดี
เหมือนมันขาดเพื่อนสนิทหรือคนที่เป็นคู่คิด
ที่คุยกันได้ทุกเรื่อง
ไม่ต้องพยายามมากเวลาอยู่ด้วย
เพื่อนบ้านต่างคนต่างอยู่
เพื่อนใหม่ก็คุยกันเฉพาะเรื่องกิจกรรม
เพื่อนสนิทก็มีครอบครัวแล้ว คุยกันน้อยลง
พอจะหาเพื่อนใหม่ก็รู้สึกว่ายาก
เราคิดว่าเราก็เป็นคนมีน้ำใจและนึกถึงคนอื่น
แต่ต่างคนต่างก็มีภาระของตัวเอง
เลยรู้สึกว่าต่อให้มีเงิน ก็ไม่ได้ช่วยให้หายเหงา
เงินทำให้ชีวิตสบายขึ้นได้ แต่ไม่ได้ทำให้มีคนที่เข้าใจกันจริง ๆ
ตอนนี้มีเพื่อนที่คุยถูกใจอยู่คนหนึ่ง
แต่เขาอยู่ไกล คุยกันไม่ค่อยต่อเนื่อง
เลยยังรู้สึกเหมือนไม่มีเพื่อนสนิทจริง ๆ
เลยอยากถามทุกคนว่า
มีใครใช้ชีวิตแบบนี้แล้วรู้สึกเหงาเหมือนกันไหม
แล้วจัดการกับความรู้สึกนี้ยังไงบ้าง
หรือมีวิธีเจอเพื่อนที่เป็นคู่คิดจริง ๆ ไหมคะ
แล้วก็อยากถามเรื่องกิจกรรมด้วยค่ะ
มีใครพอจะแนะนำกิจกรรมที่ช่วยคลายเหงาได้ไหม
เราเคยคิดจะไปบวชชี 3 วัน 2 คืน
แต่ติดที่อยากให้แฟนไปด้วย
แล้วก็มีหมาที่ติดเรามาก ถ้าเราไม่อยู่เขาจะไม่กินข้าว
เลยเป็นห่วงเขา งานเราต้องใช้มือถือบ่อย
ถ้าไปสถานที่ที่ห้ามใช้โทรศัพท์ก็ลำบากเหมือนกัน
อีกอย่างหนึ่งคือ เราเป็นคนติดจอพอสมควร
ใช้มือถือและหน้าจอค่อนข้างบ่อย
จนบางครั้งรู้สึกปวดตา และดูซีรีส์หรือทำอะไรกับหน้าจอนาน ๆ ไม่ค่อยไหว
น่าจะเป็นคนสมาธิสั้นนิดหน่อย 😅
เลยอยากหากิจกรรมที่ไม่ต้องอยู่กับหน้าจอตลอดเวลา
และช่วยให้รู้สึกผ่อนคลายหรือคลายเหงาได้บ้าง
เลยอยากขอคำแนะนำว่า
มีกิจกรรมอะไรที่เหมาะกับคนแบบเราบ้างไหมคะ
ขอบคุณทุกคนล่วงหน้าค่ะ อยากฟังประสบการณ์จริง ๆ
มีใครอยู่กับแฟนแต่ยังรู้สึกเหงาเหมือนเราบ้างไหมคะ