ปากกาอวกาศ เรื่องจริงที่ถูกเล่าผิดมานาน
ในยุคสงครามเย็น ช่วงปลายทศวรรษ 1950–1960 โลกถูกแบ่งออกเป็นสองขั้วอำนาจ คือ สหรัฐอเมริกา และสหภาพโซเวียต การแข่งขันไม่ได้จำกัดอยู่แค่กำลังทหาร แต่ขยายไปถึง “อวกาศ” นับตั้งแต่โซเวียตส่งสปุตนิกขึ้นสู่วงโคจรในปี 1957 และส่งยูริ กาการิน ขึ้นสู่อวกาศในปี 1961 สหรัฐฯ จึงเร่งเครื่องอย่างเต็มที่ นำไปสู่โครงการอพอลโลและการเหยียบดวงจันทร์ในปี 1969
ท่ามกลางการแข่งขันอันดุเดือดนี้ มีเรื่องเล่าหนึ่งที่ถูกแชร์ต่อกันมาหลายสิบปี
“นาซ่าเสียเงิน 12 ล้านดอลลาร์ เพื่อพัฒนาปากกาเขียนในอวกาศ ขณะที่โซเวียตใช้ดินสอธรรมดา”
ฟังดูเหมือนมุกตลกเสียดสีความฟุ่มเฟือยของอเมริกา
แต่ความจริงไม่ใช่แบบนั้นเลย
จุดเริ่มต้นของปากกาอวกาศไม่ได้มาจากรัฐบาล หากมาจากเอกชน คือ Fisher Pen Company บริษัทในสหรัฐอเมริกา ก่อตั้งโดย Paul C. Fisher
ฟิชเชอร์เริ่มพัฒนาปากกาลูกลื่นตั้งแต่ทศวรรษ 1940 และในช่วงต้นทศวรรษ 1960 เขาทุ่มเงินส่วนตัวกว่าล้านดอลลาร์ เพื่อคิดค้น “ปากกาแรงดัน” ที่สามารถเขียนได้ในทุกสภาวะ ไม่ว่าจะไร้แรงโน้มถ่วง เขียนกลับหัว ใต้น้ำ หรือในอุณหภูมิสุดขั้ว
หลักการคือใช้ตลับหมึกที่อัดแรงดันไนโตรเจน และหมึกชนิดพิเศษแบบกึ่งแข็ง ไม่ไหลเลอะ ไม่แตกตัวเป็นละออง
ในปี ค.ศ. 1967 NASA ตัดสินใจซื้อปากการุ่น AG-7 จากฟิชเชอร์ จำนวนประมาณ 400 ด้าม เพื่อใช้ในภารกิจอพอลโล ไม่ได้ว่าจ้างพัฒนา และไม่ได้ใช้งบ 12 ล้านดอลลาร์อย่างที่ลือกัน
สองปีต่อมา สหภาพโซเวียตก็สั่งซื้อไปประมาณ 100 ด้าม
ทำไมไม่ใช้ดินสอ?
ช่วงแรก นักบินอวกาศทั้งสหรัฐและโซเวียตเคยใช้ดินสอจริง แต่ดินสอมีปัญหาในสภาพไร้น้ำหนัก
– ไส้กราไฟต์หักง่าย
– ผงกราไฟต์ลอยในอากาศ อาจเข้าสู่วงจรอิเล็กทรอนิกส์
– ไม้ดินสอเป็นวัสดุไวไฟในสภาพแวดล้อมที่มีออกซิเจนสูง
หลังเหตุการณ์ไฟไหม้ยาน Apollo 1 ในปี 1967 ความปลอดภัยกลายเป็นเรื่องสำคัญสูงสุด อุปกรณ์ทุกชิ้นต้องลดความเสี่ยงให้มากที่สุด ปากกาแรงดันจึงเป็นคำตอบที่ปลอดภัยกว่า
ปากกานี้ถูกใช้ในโครงการ Apollo และต่อมาในภารกิจอวกาศอื่น ๆ รวมถึงสถานีอวกาศ ปัจจุบัน Fisher Space Pen ยังคงผลิตและจำหน่ายทั่วโลก และกลายเป็นของสะสมยอดนิยม
เกร็ดน่าสนใจ
– รุ่น “Bullet Pen” ของฟิชเชอร์ มีดีไซน์คล้ายกระสุนปืน พกพาง่าย
– เขียนได้ในช่วงอุณหภูมิประมาณ -34°C ถึง 121°C
– ใช้ได้ใต้น้ำและในสภาวะไร้แรงโน้มถ่วง
– ทั้งนักบินอวกาศสหรัฐและรัสเซียยังคงใช้ปากกาประเภทนี้ในภารกิจอวกาศสมัยใหม่
เรื่องเล่าว่า “อเมริกาเสียเงินมหาศาล ส่วนโซเวียตใช้ดินสอ” เป็นตัวอย่างคลาสสิกของข้อมูลยุคสงครามเย็นที่ถูกเล่าแบบบลัฟและประชดประชัน จนกลายเป็นความเข้าใจผิดในวงกว้าง
ความจริงคือ นวัตกรรมนี้มาจากภาคเอกชน และทั้งสองมหาอำนาจต่างเลือกใช้เทคโนโลยีเดียวกัน
บางครั้ง เรื่องเล่าที่ดูขำขันที่สุด อาจไม่ใช่เรื่องจริงที่สุด
เจาะเวลาหาอดีต เรียบเรียง
https://www.facebook.com/share/1Dz2xEzkRV/
🖋️ ปากกาอวกาศ เรื่องจริงที่ถูกเล่าผิดมานาน
ในยุคสงครามเย็น ช่วงปลายทศวรรษ 1950–1960 โลกถูกแบ่งออกเป็นสองขั้วอำนาจ คือ สหรัฐอเมริกา และสหภาพโซเวียต การแข่งขันไม่ได้จำกัดอยู่แค่กำลังทหาร แต่ขยายไปถึง “อวกาศ” นับตั้งแต่โซเวียตส่งสปุตนิกขึ้นสู่วงโคจรในปี 1957 และส่งยูริ กาการิน ขึ้นสู่อวกาศในปี 1961 สหรัฐฯ จึงเร่งเครื่องอย่างเต็มที่ นำไปสู่โครงการอพอลโลและการเหยียบดวงจันทร์ในปี 1969
ท่ามกลางการแข่งขันอันดุเดือดนี้ มีเรื่องเล่าหนึ่งที่ถูกแชร์ต่อกันมาหลายสิบปี
“นาซ่าเสียเงิน 12 ล้านดอลลาร์ เพื่อพัฒนาปากกาเขียนในอวกาศ ขณะที่โซเวียตใช้ดินสอธรรมดา”
ฟังดูเหมือนมุกตลกเสียดสีความฟุ่มเฟือยของอเมริกา
แต่ความจริงไม่ใช่แบบนั้นเลย
จุดเริ่มต้นของปากกาอวกาศไม่ได้มาจากรัฐบาล หากมาจากเอกชน คือ Fisher Pen Company บริษัทในสหรัฐอเมริกา ก่อตั้งโดย Paul C. Fisher
ฟิชเชอร์เริ่มพัฒนาปากกาลูกลื่นตั้งแต่ทศวรรษ 1940 และในช่วงต้นทศวรรษ 1960 เขาทุ่มเงินส่วนตัวกว่าล้านดอลลาร์ เพื่อคิดค้น “ปากกาแรงดัน” ที่สามารถเขียนได้ในทุกสภาวะ ไม่ว่าจะไร้แรงโน้มถ่วง เขียนกลับหัว ใต้น้ำ หรือในอุณหภูมิสุดขั้ว
หลักการคือใช้ตลับหมึกที่อัดแรงดันไนโตรเจน และหมึกชนิดพิเศษแบบกึ่งแข็ง ไม่ไหลเลอะ ไม่แตกตัวเป็นละออง
ในปี ค.ศ. 1967 NASA ตัดสินใจซื้อปากการุ่น AG-7 จากฟิชเชอร์ จำนวนประมาณ 400 ด้าม เพื่อใช้ในภารกิจอพอลโล ไม่ได้ว่าจ้างพัฒนา และไม่ได้ใช้งบ 12 ล้านดอลลาร์อย่างที่ลือกัน
สองปีต่อมา สหภาพโซเวียตก็สั่งซื้อไปประมาณ 100 ด้าม
ทำไมไม่ใช้ดินสอ?
ช่วงแรก นักบินอวกาศทั้งสหรัฐและโซเวียตเคยใช้ดินสอจริง แต่ดินสอมีปัญหาในสภาพไร้น้ำหนัก
– ไส้กราไฟต์หักง่าย
– ผงกราไฟต์ลอยในอากาศ อาจเข้าสู่วงจรอิเล็กทรอนิกส์
– ไม้ดินสอเป็นวัสดุไวไฟในสภาพแวดล้อมที่มีออกซิเจนสูง
หลังเหตุการณ์ไฟไหม้ยาน Apollo 1 ในปี 1967 ความปลอดภัยกลายเป็นเรื่องสำคัญสูงสุด อุปกรณ์ทุกชิ้นต้องลดความเสี่ยงให้มากที่สุด ปากกาแรงดันจึงเป็นคำตอบที่ปลอดภัยกว่า
ปากกานี้ถูกใช้ในโครงการ Apollo และต่อมาในภารกิจอวกาศอื่น ๆ รวมถึงสถานีอวกาศ ปัจจุบัน Fisher Space Pen ยังคงผลิตและจำหน่ายทั่วโลก และกลายเป็นของสะสมยอดนิยม
เกร็ดน่าสนใจ
– รุ่น “Bullet Pen” ของฟิชเชอร์ มีดีไซน์คล้ายกระสุนปืน พกพาง่าย
– เขียนได้ในช่วงอุณหภูมิประมาณ -34°C ถึง 121°C
– ใช้ได้ใต้น้ำและในสภาวะไร้แรงโน้มถ่วง
– ทั้งนักบินอวกาศสหรัฐและรัสเซียยังคงใช้ปากกาประเภทนี้ในภารกิจอวกาศสมัยใหม่
เรื่องเล่าว่า “อเมริกาเสียเงินมหาศาล ส่วนโซเวียตใช้ดินสอ” เป็นตัวอย่างคลาสสิกของข้อมูลยุคสงครามเย็นที่ถูกเล่าแบบบลัฟและประชดประชัน จนกลายเป็นความเข้าใจผิดในวงกว้าง
ความจริงคือ นวัตกรรมนี้มาจากภาคเอกชน และทั้งสองมหาอำนาจต่างเลือกใช้เทคโนโลยีเดียวกัน
บางครั้ง เรื่องเล่าที่ดูขำขันที่สุด อาจไม่ใช่เรื่องจริงที่สุด
เจาะเวลาหาอดีต เรียบเรียง
https://www.facebook.com/share/1Dz2xEzkRV/