ไม่มีอะไรดีสักอย่าง จบชีวิตดีไหม?

เริ่มใช้ชีวิตไปเรื่อยๆ แล้วยิ่งทำให้ให้รู้ว่าจริงๆ แล้วตัวเราไม่มีอะไรเลย ไม่มีคือไม่เลยทั้งความรู้ ความเข้าใจ เราไม่มีอะไรดีเลย มีแค่ข้อเสียเต็มไปหมดขอบอกการว่าเราเป็นโรคการ ครึ่งๆกลางออทิสติก จะออทิสก็ไม่ จะเป็นคนทำธรรดาไม่เชิงเรารู้สึกเกลียดตัวเองตั้งแต่ไหนแต่ไรแล้ว คือเราพยายามมากๆ เพื่อจะให้ตัวเองดีขึ้นเรียนรู้มากขึ้นกลับกลายเป็นว่าจริงๆ แล้วเราไม่รู้อะไรเลย สิ่งที่เราคิดว่าเราทำได้ดีแล้วแต่พอออกไปโลกภายนอกมันกับเป็นว่าไอสิ่งนั้นเป็นแค่เรื่องธรรมดาของใครหลายคนใครๆ ก็ทำได้ เรารู้สึกว่าเราหมดแล้วจริงๆ แบบจริงๆ ในสายตาของใครหลายคนเรากลับกลายเป็นเพียงแค่คนเพ้อฝัน อยากมีอนาคตที่เหมือนคนอื่นได้เข้ามหาลัยที่อยากเข้า
ได้มีชีวิตที่มั่นใจ กลับเราไม่ฉลาดเกรดต่ำ เรียนรู้ได้ช้า ทำอะไรก็ช้า หางานทำก็ไม่มีใครเอา เราว่าเราจะพอกะโลกใบนี้แล้ว
ใครที่ผ่านมาเห็น อันนี้น่าจะเป็นกระทู้สุดท้ายของผมแล้ว

ขอบคุณครับ