มีใครเป็นแบบผมไหมครับ คือ จะลงกระทู้กับความเครียดแต่ก็ไม่ลงเอาแต่ลบตลอด
ผมไม่รู้สิคือ ผมรู้สึกเครียดมาก รู้สึกว่าตัวเองซึมหนักมาก ขาดแรงจูงใจกับชีวิต เหนื่อย ทางอารมณ์ แต่ร่างกายยังแข็งแรง
ผมรู้สึกไม่ไว้ใจใครเลย เพื่อนไม่ใช่ตัวเลือกที่ดีด้วยซ้ำ ผมไม่รู้นะคำว่าผ.ชเนี่ยมันต้องแข็งแกร่งหรอ ผมหันไปดูฝั่ง ผ.ญ เวลาเครียดก็เล่ากันให้ฟัง ส่วนผมอะ มีใครให้ฟัง
นอกจากตัวเอง ผมมีทั้งปัญหาครอบครัว สภาพจิตใจ เครียด ด้อยค่าตัวเอง แต่ก็ทำตัวปกติ
มันก็เยอะมาดขึ้นแล้วนะครับบางวันไม่อยากนอนเลย แต่ผมนอนได้นะเพราะเป็นคนหลับลึก
ต่อหน้าเพื่อนต้องทำตัวปกติ แต่ อยู่คนเดียว มันก็ดีนะแต่จิตใจไม่เหลืออะไรเลย ไม่กล้ากับเรื่องคิดสั้น ผมกลัวนะแต่ก็มีกล้าด้วยปนกัน
ผมว่าผมเก็บมาตั้งแต่เด็กเลย
ผมไม่มีความมั่นใจเลยบอกตรงๆ แต่ก่อนผมหาแฟนได้ตลอด แต่ตอนนี้ไม่มีอะไรเลย อารมณ์ซึมก็หนักขึ้นไม่มีแรงจูงใจกับความรัก
ผมเป็นคนที่มั่นใจตัวเองมากนะ เป็นเด็กเกเร อารมณ์รุนแรง พอมาตอนนี้ผมทำไม่ได้ แถมผมจะเรื่องตอนวัยกำลังโต เป็นปมที่ต้องแบกไว้ เอาออกไปไหนไม่ได้
เครียดเกิน แต่ ไม่เคยจะลงกระทู้
ผมไม่รู้สิคือ ผมรู้สึกเครียดมาก รู้สึกว่าตัวเองซึมหนักมาก ขาดแรงจูงใจกับชีวิต เหนื่อย ทางอารมณ์ แต่ร่างกายยังแข็งแรง
ผมรู้สึกไม่ไว้ใจใครเลย เพื่อนไม่ใช่ตัวเลือกที่ดีด้วยซ้ำ ผมไม่รู้นะคำว่าผ.ชเนี่ยมันต้องแข็งแกร่งหรอ ผมหันไปดูฝั่ง ผ.ญ เวลาเครียดก็เล่ากันให้ฟัง ส่วนผมอะ มีใครให้ฟัง
นอกจากตัวเอง ผมมีทั้งปัญหาครอบครัว สภาพจิตใจ เครียด ด้อยค่าตัวเอง แต่ก็ทำตัวปกติ
มันก็เยอะมาดขึ้นแล้วนะครับบางวันไม่อยากนอนเลย แต่ผมนอนได้นะเพราะเป็นคนหลับลึก
ต่อหน้าเพื่อนต้องทำตัวปกติ แต่ อยู่คนเดียว มันก็ดีนะแต่จิตใจไม่เหลืออะไรเลย ไม่กล้ากับเรื่องคิดสั้น ผมกลัวนะแต่ก็มีกล้าด้วยปนกัน
ผมว่าผมเก็บมาตั้งแต่เด็กเลย
ผมไม่มีความมั่นใจเลยบอกตรงๆ แต่ก่อนผมหาแฟนได้ตลอด แต่ตอนนี้ไม่มีอะไรเลย อารมณ์ซึมก็หนักขึ้นไม่มีแรงจูงใจกับความรัก
ผมเป็นคนที่มั่นใจตัวเองมากนะ เป็นเด็กเกเร อารมณ์รุนแรง พอมาตอนนี้ผมทำไม่ได้ แถมผมจะเรื่องตอนวัยกำลังโต เป็นปมที่ต้องแบกไว้ เอาออกไปไหนไม่ได้