สวัสดีครับ
อยากขอความเห็นเรื่องความสัมพันธ์ครับ ผมอายุ 30+ ไม่มีความรักมานาน 10 กว่าปีแล้ว (รักคนยากมาก ไม่ถูกใจใครเลย)
วันหนึ่งเมื่อสองปีก่อนก็ได้พบคนคนหนึ่ง อายุห่างกันประมาณ 10 ปี ซึ่งผมก็ตกหลุมรักเค้าทันที (แบบว่ามันคลิ๊กเลย) จึงเริ่มมีการพูดคุย ติดต่อ และพบเจอกันบ้าง เค้าก็ชัดเจนว่ามีใจให้ผมเช่นกัน ช่วงนั้นผมก็เลยเริ่มเคลียร์คนคุยอื่นๆเพื่ออยากจะมาจริงจังกับเค้า (ซึ่งก็มีเยอะพอสมควร เพราะผมก็ตรงพิมพ์นิยมอยู่พอสมควร ตี๋ จีน สูง มีฐานะและอาชีพที่ดีด้วย ฮาๆ)
แต่พอดีช่วงนั้นผมงานเยอะ และเค้าก็ไป ตปท ระยะสั้นๆ ผมไม่อยากรบกวนเค้า การสนทนาเลยดูเหมือนขาดช่วงไปบ้าง แต่ก็ยังทักทายอยู่ จนเค้ากลับมาจาก ตปท ก็ยังเจอและคุยกัน แต่สิ่งที่ peak คือ ระหว่างที่อยู่ ตปท เค้าก็มีแฟน ช่วงแรกๆผมก็ไม่รู้เพราะผมไม่ได้เข้าไปดู profile ซึ่งเค้าตกลงเป็นแฟนกันช่วงที่อยู่ ตปท พอผมเห็นว่าเค้ามีแฟนก็เสียใจมาก ทำใจไม่ได้ เลยตกลงกับเค้าว่ายังขอคุยอยู่ ขอเจอ แบบไม่ลึกซึ้งเหมือนเดิม เพื่อว่าจะได้ค่อยๆทำใจและ fade ตัวออกไป (จะให้ตัดแล้วเดินออกมาเลยมันเจ็บปวดมาก) ซึ่งเค้าก็ตกลง
ผมใช้เวลาคุยแบบนี้มานาน พยายามจะหยุดหลายครั้งแล้ว แต่ก็กลับไปคุยต่อ (ใจมันคิดถึง) จนสุดท้ายเมื่อตัดใจจะไม่คุยได้ ก็ใช้เวลาเป็นปี ซึ่งพอดีกับที่เค้าก็เลิกกับแฟน ช่วงนั้นผมหยุดคุยกับเค้าเพียงไม่นานเท่านั้น พอรู้ว่าเค้าเลิกกับแฟนเลยกลับมาลุยต่อเต็มที่ กลับมาคุย ทำทุกอย่างที่เราจะทำให้ได้เพื่อให้ชนะใจ แต่สิ่งที่ผมสัมผัสได้ คือ เค้าไม่ได้เหมือนตอนแรกๆที่เรามีช่วงเวลาในวันก่อนๆแบบนั้นอีกแล้ว ถึงแม้จะคุยกันทุกวัน เจอกัน กินข้าว แต่ผมไม่รู้สึกถึงความเสน่หาเหมือนเมื่อครั้งก่อนเลย ใจก็คิดว่าเค้าอาจจะยังเจ็บกับคนเก่าอยู่ เลยยังไม่พร้อมเปิดใจ ผมตกลงขอคุยแบบนี้ไปก่อนเพื่อหวังให้เค้ารู้ว่าเรายังมีตัวตน คอยสนับสนุนเค้าอยู่ แต่ก็มีบางครั้งก็ทำเกินเลยไปบ้าง เช่น อยากรู้ว่าเค้าอยู่ไหน ไปไหนกับใคร ซึ่งเค้าก็พอทราบเรื่องนี้ และก็เป็นประเด็นกันบ้างแต่ก็เคลียร์กันได้
ผมคุยกับเค้าแบบนี้อยู่อีกนานหลายเดือน จนในที่สุดด้วยความที่เค้าดูเหมือนห่างเหินและดูไม่มีท่าทีพัฒนาความสัมพันธ์ได้เลย ประกอบกับในใจผมเริ่มรู้สึกไม่ปลอดภัย กลัวว่าเค้าจะมีคนอื่น เลยตัดสินใจถามตรงๆ เค้าก็บอกว่าไม่ได้มีใคร ขออยู่แบบนี้ focus ตัวเอง และยังบอกว่าเค้าไม่รักผมแล้ว เคยรัก ให้ผมเดินต่อไปเถอะ วันนั้นเหมือนโลกมันสลาย ผมรู้ว่าตัวเองเป็นคนรักลึก ทำอะไรไปก็มากเพื่อชนะใจเค้า ตอนนี้ไม่เป็นอันทำงานเลย เสียใจมาก เจ็บแบบไม่สามารถระบายกับใครได้เลย จากนั้นผมส่งข้อความไปขอโทษเรื่องที่ติดตามชีวิตเค้า เพื่อหวังว่าจะให้เค้าสบายใจ และตอนนี้ผมไม่ได้คุยกันอีกเลย นี่ก็หลายวันแล้ว ทำใจไม่ได้ อยากคุย แต่ก็คิดว่าเค้าก็ชัดเจนแล้ว...
ผมมีข้อสงสัยครับว่าทำไมเค้าถึงหมดใจได้ง่ายขนาดนั้น มันเกิดอะไรขึ้น จากเรื่องราวที่ผ่านมา ผมทำพลาดอะไรไปรึป่าว ผมยังพอมีสิทธิ์ให้เค้ากลับมารักผมได้ไหม ผมควรทำอย่างไรดีครับ อยากได้ความเห็นทุกคำถามครับ T T
จากคนเก่งแต่โง่ความรัก...
รักหมด...หมดรัก
อยากขอความเห็นเรื่องความสัมพันธ์ครับ ผมอายุ 30+ ไม่มีความรักมานาน 10 กว่าปีแล้ว (รักคนยากมาก ไม่ถูกใจใครเลย)
วันหนึ่งเมื่อสองปีก่อนก็ได้พบคนคนหนึ่ง อายุห่างกันประมาณ 10 ปี ซึ่งผมก็ตกหลุมรักเค้าทันที (แบบว่ามันคลิ๊กเลย) จึงเริ่มมีการพูดคุย ติดต่อ และพบเจอกันบ้าง เค้าก็ชัดเจนว่ามีใจให้ผมเช่นกัน ช่วงนั้นผมก็เลยเริ่มเคลียร์คนคุยอื่นๆเพื่ออยากจะมาจริงจังกับเค้า (ซึ่งก็มีเยอะพอสมควร เพราะผมก็ตรงพิมพ์นิยมอยู่พอสมควร ตี๋ จีน สูง มีฐานะและอาชีพที่ดีด้วย ฮาๆ)
แต่พอดีช่วงนั้นผมงานเยอะ และเค้าก็ไป ตปท ระยะสั้นๆ ผมไม่อยากรบกวนเค้า การสนทนาเลยดูเหมือนขาดช่วงไปบ้าง แต่ก็ยังทักทายอยู่ จนเค้ากลับมาจาก ตปท ก็ยังเจอและคุยกัน แต่สิ่งที่ peak คือ ระหว่างที่อยู่ ตปท เค้าก็มีแฟน ช่วงแรกๆผมก็ไม่รู้เพราะผมไม่ได้เข้าไปดู profile ซึ่งเค้าตกลงเป็นแฟนกันช่วงที่อยู่ ตปท พอผมเห็นว่าเค้ามีแฟนก็เสียใจมาก ทำใจไม่ได้ เลยตกลงกับเค้าว่ายังขอคุยอยู่ ขอเจอ แบบไม่ลึกซึ้งเหมือนเดิม เพื่อว่าจะได้ค่อยๆทำใจและ fade ตัวออกไป (จะให้ตัดแล้วเดินออกมาเลยมันเจ็บปวดมาก) ซึ่งเค้าก็ตกลง
ผมใช้เวลาคุยแบบนี้มานาน พยายามจะหยุดหลายครั้งแล้ว แต่ก็กลับไปคุยต่อ (ใจมันคิดถึง) จนสุดท้ายเมื่อตัดใจจะไม่คุยได้ ก็ใช้เวลาเป็นปี ซึ่งพอดีกับที่เค้าก็เลิกกับแฟน ช่วงนั้นผมหยุดคุยกับเค้าเพียงไม่นานเท่านั้น พอรู้ว่าเค้าเลิกกับแฟนเลยกลับมาลุยต่อเต็มที่ กลับมาคุย ทำทุกอย่างที่เราจะทำให้ได้เพื่อให้ชนะใจ แต่สิ่งที่ผมสัมผัสได้ คือ เค้าไม่ได้เหมือนตอนแรกๆที่เรามีช่วงเวลาในวันก่อนๆแบบนั้นอีกแล้ว ถึงแม้จะคุยกันทุกวัน เจอกัน กินข้าว แต่ผมไม่รู้สึกถึงความเสน่หาเหมือนเมื่อครั้งก่อนเลย ใจก็คิดว่าเค้าอาจจะยังเจ็บกับคนเก่าอยู่ เลยยังไม่พร้อมเปิดใจ ผมตกลงขอคุยแบบนี้ไปก่อนเพื่อหวังให้เค้ารู้ว่าเรายังมีตัวตน คอยสนับสนุนเค้าอยู่ แต่ก็มีบางครั้งก็ทำเกินเลยไปบ้าง เช่น อยากรู้ว่าเค้าอยู่ไหน ไปไหนกับใคร ซึ่งเค้าก็พอทราบเรื่องนี้ และก็เป็นประเด็นกันบ้างแต่ก็เคลียร์กันได้
ผมคุยกับเค้าแบบนี้อยู่อีกนานหลายเดือน จนในที่สุดด้วยความที่เค้าดูเหมือนห่างเหินและดูไม่มีท่าทีพัฒนาความสัมพันธ์ได้เลย ประกอบกับในใจผมเริ่มรู้สึกไม่ปลอดภัย กลัวว่าเค้าจะมีคนอื่น เลยตัดสินใจถามตรงๆ เค้าก็บอกว่าไม่ได้มีใคร ขออยู่แบบนี้ focus ตัวเอง และยังบอกว่าเค้าไม่รักผมแล้ว เคยรัก ให้ผมเดินต่อไปเถอะ วันนั้นเหมือนโลกมันสลาย ผมรู้ว่าตัวเองเป็นคนรักลึก ทำอะไรไปก็มากเพื่อชนะใจเค้า ตอนนี้ไม่เป็นอันทำงานเลย เสียใจมาก เจ็บแบบไม่สามารถระบายกับใครได้เลย จากนั้นผมส่งข้อความไปขอโทษเรื่องที่ติดตามชีวิตเค้า เพื่อหวังว่าจะให้เค้าสบายใจ และตอนนี้ผมไม่ได้คุยกันอีกเลย นี่ก็หลายวันแล้ว ทำใจไม่ได้ อยากคุย แต่ก็คิดว่าเค้าก็ชัดเจนแล้ว...
ผมมีข้อสงสัยครับว่าทำไมเค้าถึงหมดใจได้ง่ายขนาดนั้น มันเกิดอะไรขึ้น จากเรื่องราวที่ผ่านมา ผมทำพลาดอะไรไปรึป่าว ผมยังพอมีสิทธิ์ให้เค้ากลับมารักผมได้ไหม ผมควรทำอย่างไรดีครับ อยากได้ความเห็นทุกคำถามครับ T T
จากคนเก่งแต่โง่ความรัก...