เฝ้าระวัง ! อีก 5-10 ปี คนเกือบครึ่งโลก อาจต้องตกงาน เพราะการมาของ AI ที่มันจะ ดีสรัป AI อีกที
.
อีกไม่กี่ปีข้างหน้า เราอาจไม่ได้กลัว AI เพราะมันเก่งกว่าเรา แต่เพราะมันเก่งพอจะ “สร้างตัวที่เก่งกว่าอีก”
เหมือนคลื่นลูกใหม่ที่ซัดคลื่นลูกก่อนหน้า จนคนยืนอยู่ริมฝั่งเริ่มถามตัวเองว่า ที่ยืนของฉันอยู่ตรงไหน
.
ครั้งหนึ่งเราเคยกลัวเครื่องจักร แต่ยังมีช่างซ่อม
เรากลัวคอมพิวเตอร์ แต่ยังมีคนเขียนโปรแกรม
.
วันนี้ AI วาดภาพ วิเคราะห์ข้อมูล และวันหนึ่งมันจะออกแบบ AI รุ่นถัดไปที่ทำได้ดีกว่าเดิม
งานบางอย่างจะหายไปเงียบ ๆ เหมือนร้านเทปในห้างเก่า
.
บางงานจะเกิดขึ้นเหมือนร้านกาแฟเล็ก ๆ ที่เต็มไปด้วยเสียงหัวเราะ
โลกไม่ได้โหดร้าย มันแค่หมุนเร็วขึ้น
.
คำถามไม่ใช่ว่าเราจะตกงานไหม
แต่คือเรามีคุณค่าแบบไหนที่เลียนแบบไม่ได้
.
คนที่อยู่รอดอาจไม่ใช่คนที่ฉลาดที่สุด แต่คือคนที่เรียนรู้ไม่หยุด
คนที่เข้าใจคนอื่น ทำงานเป็นทีม รู้จักรอ รู้จักสร้างบางอย่างที่ค่อย ๆ เติบโตเหมือนต้นไม้
.
AI อาจช่วยให้เราทำงานเร็วขึ้น แต่ไม่เคยสอนให้เรารักใครดีขึ้น
มันอาจคำนวณอนาคตได้แม่น แต่ไม่รู้ว่าการจับมือลูกในวันที่เหนื่อยนั้นมีความหมายแค่ไหน
.
สุดท้าย งานที่สำคัญที่สุดของมนุษย์ไม่ใช่การชนะเครื่องจักร
แต่คือการใช้เวลาที่เหลืออยู่ให้มีค่า
เพราะความมั่งคั่งที่แท้จริง ไม่ได้มาจากความเร็วของโลก
แต่มาจากความลึกของหัวใจ ที่ยังเต้นช้า ๆ ท่ามกลางเสียงของอนาคต.
เฝ้าระวัง ! อีก 5-10 ปี คนเกือบครึ่งโลก อาจต้องตกงาน เพราะการมาของ AI ที่มันจะ ดีสรัป AI อีกที
.
เรากลัวคอมพิวเตอร์ แต่ยังมีคนเขียนโปรแกรม
วันนี้ AI วาดภาพ วิเคราะห์ข้อมูล และวันหนึ่งมันจะออกแบบ AI รุ่นถัดไปที่ทำได้ดีกว่าเดิม
บางงานจะเกิดขึ้นเหมือนร้านกาแฟเล็ก ๆ ที่เต็มไปด้วยเสียงหัวเราะ
แต่คือเรามีคุณค่าแบบไหนที่เลียนแบบไม่ได้
คนที่เข้าใจคนอื่น ทำงานเป็นทีม รู้จักรอ รู้จักสร้างบางอย่างที่ค่อย ๆ เติบโตเหมือนต้นไม้
มันอาจคำนวณอนาคตได้แม่น แต่ไม่รู้ว่าการจับมือลูกในวันที่เหนื่อยนั้นมีความหมายแค่ไหน
แต่คือการใช้เวลาที่เหลืออยู่ให้มีค่า
แต่มาจากความลึกของหัวใจ ที่ยังเต้นช้า ๆ ท่ามกลางเสียงของอนาคต.