ประสบการณ์แย่ๆ กับการเป่าปอด

       วันนี้ผมมีเรื่องอยากมาระบายและอยากขอคำแนะนำครับ คือผมกำลังอยู่ในช่วงเตรียมตัวเรื่องการเกณฑ์ทหาร แล้วตอนเด็กๆ ผมมีประวัติเป็น "โรคหอบหืด" ทางครอบครัวเลยแนะนำให้ผมไปตรวจร่างกายที่โรงพยาบาลทหารเพื่อขอใบรับรองแพทย์อย่างเป็นทางการ จะได้นำไปยืนยันในวันตรวจเลือก

       ประเด็นที่ 1 มันเริ่มตอนที่ผมต้องเข้าทดสอบ "การเป่าปอด" ครับ ยอมรับเลยว่ามันยากกว่าที่คิดมาก ต้องสูดลมแล้วพ่นออกแรงๆ ตามจังหวะที่พี่พยาบาลกำหนด ผมพยายามทำเต็มที่แล้ว แต่มันเหมือนจังหวะไม่ได้ หรือร่างกายผมมันไม่เอื้อก็ไม่รู้ ทำให้ต้องเป่าใหม่หลายรอบมาก และเหนื่อยมากๆครับ (ซึ่งก็เห็นบางกระทู้ที่เป่าไม่ผ่านเหมือนกันก็เบาใจลงหน่อยครับ ตอนเป่าไม่ผ่านนี่เสียความรู้สึกอยู่นะครับ คิดว่าเป็นเราคนเดียวหรือเปล่า)

       ขณะเป่าปอดต้องเข้าไปนั่งในตู้ที่มีกระจกปิดครับ ให้หายใจเข้า และหายใจออกตามจังหวะที่พี่พยาบาลเขาให้จังหวะครับ ด้านล่างนี้คือวิธีการเป่า
0) ใช้ที่ปิดจมูกปิดจมูก และอมปากกระบอกเพื่อเป่าลมเข้าเครื่องวัดผล การหายใจจะหายใจเข้าออกผ่านปากเพียงอย่างเดียว
1) หายใจเข้าธรรมดา
2) หายใจออกธรรมดา
3) 2 ข้อก่อนหน้าวนไป 3-4 รอบ
4) หายใจเข้าลึกสุดและเร็วๆ และทำข้อ 5 ต่อทันที (เวลาเป่าหลายทียอมรับเลยครับว่าเหนื่อยมาก ทำให้พลาดข้อ 4 เป็นบางครั้ง)
5) เป่าออกให้แรงที่สุด และเป่าค้างไว้ให้ลมหมด (ติดส่วนนี้ครับ)
6) หายใจเข้าให้เต็มปอด

       ผมจะติดตรงข้อที่ 5 ครับ การเป่าออกแรงๆ และเป่าค้างไว้ให้หมดปอด ซึ่งผมเป่าออกสุดแรงนะครับ แต่เป่าออกค้างไว้ได้แค่ 1-2 วินาทีเองลมก็หมดแล้วครับ พยายามดันลมออกจนสุดแล้วนะครับ จนตัวบิดเลยครับ แต่มันไม่มีลมออกมาจริงๆ ซึ่งจุดนี้เองพี่พยาบาลบอกว่ามันทำให้เครื่องวัดผลมันหยุดการทำงาน มันจับการเป่าของเราไม่ได้

       ประเด็นที่ 2 ครับ เกิดกับการสื่อสารของผม และพี่พยาบาลครับ ผมจะเล่าถึงคำพูดของพี่พยาบาลเขาบางส่วนนะครับ
1) เขาพูดเหมือนผมไม่พยายามให้ความร่วมมือในการตรวจ ทั้งๆที่ผมคิดว่าถ้าดูจากสิ่งที่ผมทำ เป่าจนตัวบิดตัวงอแล้ว มันไม่ใช่ว่าไม่พยายามนะครับ
2) เขาพูดประมาณว่า ผมเป่าไปตั้งหลายรอบแล้ว ไม่เรียนรู้เลยหรอ การที่เขาพูดให้จังหวะเขาก็เหนื่อยนะ
3) เขาพูดประมาณว่าผมเหมือนต้องการหนีทหาร ซึ่งในใจผมก็ไม่ใช่อย่างนั้น ผมมาตรวจเพราะครอบครัวของผมยืนยันว่าต้องมาตรวจ หากหอบหืดมันหายไปแล้วผมพร้อมที่จะจับใบดำ ใบแดงอยู่แล้วครับ

       ด้วยตัวผมเองเป็นคนพูดไม่เก่งครับ พอเจอแบบนี้ยิ่งลน จนทำตัวไม่ถูก ได้แต่เงียบและพยายามทำต่อไปให้จบ แต่ก็ตอบคำถามพี่พยาบาลเขาตลอดนะครับ ในใจคือเสียความรู้สึกมากครับ เราตั้งใจมาตรวจเพราะอยากทำตามระเบียบให้ถูกต้อง ไม่ได้อยากมาทำให้เขาเสียเวลา

       ผมคิดในใจระหว่างเข้าตรวจตลอดครับว่าที่พี่พยาบาลเขาหงุดหงิด ผมเข้าใจได้ครับเพราะผมเป่าไม่ผ่านสักที แต่ผมก็หงุดหงิดในตัวเองไม่แพ้พี่พยาบาลเขาเหมือนกัน ตั้งแต่เกิดมาผมไม่เคยรู้สึกว่าตัวเองกระจอกขนาดนี้มาก่อนเลยครับ กับแค่การเป่าลม หายใจเข้าออก ยังทำไม่ได้ดีเนี่ย

       การทดสอบของผมมีการสูดดมรับสารกระตุ้นด้วยครับ ประมาณ 4-5 อย่าง (จำไม่ได้ชัด) และมันมีสารกระตุ้นอยู่ตัวหนึ่งที่ผมสูดเข้าไปแล้วจะเป่าต่อ มันดันหายใจลำบากก่อน มันมีเสียงวีดๆเวลาหายใจ กับมีอาการไอ (อาการไม่ได้หนักมากนะครับ) ทำให้เป่าต่อตอนนั้นเลยไม่ได้ เพราะไอขณะเป่า แต่อาการมันหายเองครับ แค่ประมาณ 1-2 นาที ก็กลับมาหายใจสะดวกแล้วครับ ซึ่งพี่พยาบาลเขาบอกว่าไม่เกี่ยวกับตัวสารกระตุ้น ซึ่งตรงนี้ผมแปลกใจมากว่าไม่เกี่ยวจริงหรือ เพราะสูดสารกระตุ้นเข้าไปแล้วมันมีอาการ

สิ่งที่ผมอยากถามเพื่อนๆ คือ: