สวัสดีค่ะ ต้องเกริ่นก่อนว่าเราอายุ 27 ปี กำลังทำงานเป็นจ้างเหมาบริการของหน่วยงานราชการแห่งหนึ่ง
เราเป็นคนที่ค่อนข้างขี้เกรงใจ พูดน้อย แต่พร้อมช่วยเหลืองานทุกคนเสมอ ไม่ค่อยปฏิเสธ และอยากทำงานให้ดี
แต่เรามักจะโดนหัวหน้างานขึ้นเสียงและพูดไม่ดีใส่อยู่เสมอ แม้ว่าจะทำดีแค่ไหนก็ไม่ดีและได้รับคำติไว้ก่อน
และหัวหน้างานเป็นคนทำงานเก่ง ไม่ค่อยพึงใคร แต่เขามีข้อเสียคือมักใช้อารมณ์เป็นที่ตั้ง ชอบตอบคำถามด้วยคำถาม หรือตอบคำถามด้วยการดุ ขึ้นเสียงเสมอ (
ในกลุ่มงานจะมีหัวหน้า 2 คน คนหนึ่งคือหัวหน้ากลุ่มงานที่ใหญ่ที่สุดในห้อง ส่วนคนที่เราจะพูดถึงต่อไปนี้คือ พี่วอ *นามสมมติ อายุประมาณ 52 ปี* หัวหน้างานเราโดยตรงค่ะ)
เรื่องมันเกิดจากมีอยู่เย็นวันหนึง เวลาประมาณ 16.28 น. ซึ่งเป็นเวลาใกล้เลิกงาน (ราชการเลิกงาน 16.30น.)
พี่วอ หัวหน้างานส่งข้อมูลงานทางไลน์มาให้เราจัดการ ซึ่งเราเห็นว่าเป็นเวลาใกล้เลิกงานมากๆแล้ว เราจึงตอบกลับข้อความไปว่า "รับทราบค่า"
และตั้งใจว่าจะรีบมาทำงานนั้นในตอนเช้าวันถัดไป เย็นวันนั้นก็ไม่มีอะไร ทุกคนแยกย้ายกลับบ้าน
เช้าวันต่อมา เรามาทำงาน และรีบดำเนินการงานที่พี่วอสั่งมาเมื่อวานทันที (เราขอเรียกว่างาน A) ซึ่งเป็นงานที่ต้องเข้าระบบกลางเพื่อปริ้นเอกสารออกมาดำเนินการอื่นๆต่อ
แต่ปรากฏว่าระบบล่ม จอขาว และขึ้นประมาณว่า error เราไม่นิ่งนอนใจและรีบแคปภาพหน้าจอนั้นไปรายงานและปรึกษาฝ่าย IT ที่ดูแลระบบว่าควรทำยังไง ซึ่งได้ความว่าระบบล่มทั้งหมดจริงๆ ไม่ได้เป็นที่เรา ระหว่างนั้นพี่วอก็มาทำงานและเดินเข้าห้องมาพอดี
ระหว่างที่รอระบบล่มและงาน A ยังไม่สามารถทำได้ตอนนี้ เราเลยเอางาน B มาทำก่อนเพราะไม่อยากให้เสียเวลาเปล่า (ระหว่างนี้เราก็เข้าไปกดรีเฟส เว็บที่ล่มอยู่เรื่อยๆ)
จนเวลาผ่านไปถึงประมาณ 11.00 น. ระบบกลับมาใช้งานได้ปกติ เราจึงรีบปริ้นเอกสารนั้นมาดำเนินการต่อ ปรากฏว่าพี่วอเขาปริ้นเอกสารออกมาดำเนินการไปเรียบร้อยแล้ว เราจึงเดินเข้าไปถามว่า "พี่วอคะ พี่ลงรับเอกสารเรื่องนี้ไปแล้วใช่ไหมคะ?" และพี่เขาตอบกลับมาด้วยนำเสียงไม่สบอารมณ์ว่า "พี่ทำเสร็จไปตั้งแต่เช้าแล้ว ก็หนูไม่ทำ" เราเลยรีบแจ้งว่า "พอดีระบบล่ม เลยเข้าไปปริ้นเอกสารไม่ได้จริงๆค่ะ ได้สอบถาม IT ไปแล้ว เขาแจ้งว่ามันล่มทั้งหมดเลย" แต่พี่วอก็ยืนยันกลับมาว่าเขาปริ้นได้ เขาก็ทำได้หนิ เราจึงขอบคุณที่เขากรุณาดำเนินการให้ (เราพูดด้วยน้ำเสียงรู้สึกผิดนะคะ) เขาก็เงียบ ไม่ตอบโต้อะไร
ช่วงเที่ยงวันนั้นพี่วอออกไปกินข้าว ด้วยความที่เรารู้สึกผิดและอยากขอโทษ เราเลยทักข้อความไลน์ไปชี้แจง พร้อมแนบรูปหลักฐานว่าเราไม่ได้นิ่งนอนใจ หรือตั้งใจละเลยงานจริงๆ เราขอโทษที่ไม่รีบสื่อสารให้เร็วกว่านี้ว่าระบบมันล่ม เลยทำให้ทำงานไม่ได้ แต่เขาไม่แม้แต่จะกดเข้ามาอ่าน (ต้องแจ้งก่อนว่า งานนี้ไม่ได้เสียหาย หรือกระทบกับฝ่ายใดเลยค่ะ)
ตั้งแต่วันนั้น เขาก็เงียบ ไม่คุย ไม่มอบหมายงานให้เรา มองไม่เห็นเรา ทำเหมือนเราไม่มีตัวตน ไหว้ก็ไม่รับไหว้ จนเราอึดอัดและเครียดมากๆ
วันต่อมาช่วงเย็นก่อนกลับบ้าน เราเลยตัดสินใจเข้าไปยกมือไหว้ขอโทษ สำหรับเรื่องนี้และเรื่องอื่นๆ ไปขอบคุณที่เขากรุณาดำเนินการแทน และลากลับบ้าน แต่เขาหันหน้าหนีทันที่ที่เราเรียกชื่อเขา ไม่รับฟังใดๆ และหันหลังให้เรา เราพูดเสร็จก็เดินออกมาแล้วกลับบ้าน
เหตุการณ์ยังคงเป็นแบบนี้ในทุกๆวัน ไหว้ตอนเช้าก็รับไหว้แบบไม่เต็มใจ บางวันก็ไม่รับไหว้และทำเหมือนไม่เห็นเราไปเลย แต่เราก็ยังคงอดทน และรายงานผลการทำงานทางไลน์ว่างานแต่ละอย่างดำเนินการไปถึงไหนบ้างแล้ว (เพราะนี้เป็นช่องทางเดียวที่จะสื่อสารได้ เพราะถ้าหากเดินเข้าไปพูด ก็โดนเมินอยู่ดีค่ะ) และเราทิ้งท้ายข้อความไว้ว่าหากมีอะไรให้ช่วย สามารถบอกได้เลยนะคะ แต่ก็เหมือนเดิม เขาไม่แม้แต่จะเข้ามาอ่าน
หลังจากที่เขาไม่มอบหมายงานอะไร (อาจเป็นเพราะช่วงนี้ งานไม่ค่อยยุ่งแล้ว และเคลียร์ตามหน้าที่เสร็จแล้ว) เราจึงอาสาช่วยงานอื่นๆของพี่ๆในกลุ่มงานบ้าง เช่น ไปส่งเอกสาร เพื่อที่จะได้ไม่นั่งว่าง เราพยายามพูดคุยกับพี่ๆคนอื่น เพื่อที่ตัวเองจะได้ไม่เหงาหรือเครียดจนเกินไป แต่ในทุกๆครั้งที่เราคุยกับพี่ๆคนอื่น หรือมีการตอบโต้กัน พี่วอก็จะดูไม่ค่อยสบอารมณ์ เมินเรามากกว่าเดิม(ซึ่งก็ไม่รู้ว่าทำไม) เรากล้าที่จะพูดคุย กล้าถามกับคนอื่น แต่ไม่กล้าที่จะถามกับพี่วอโดยตรง เพราะอย่างที่บอก ว่าเรามักจะโดนดุกลับมามากกว่าได้คำตอบหรือคำแนะนำ
ตอนนี้บรรยากาศมาคุดำเนินมาได้เกือบ 2 อาทิตย์แล้วค่ะ จนล่าสุดมีแฟ้มเอกสารเงินเดือนที่เราต้องให้เขาลงนามเซ็น เราทำแฟ้มไปวางบนโต๊ะหัวหน้างาน พร้อมแปะกระดาษโน้ตว่า "ลงนามแฟ้มจ้างเหมาค่ะ" จนผ่านมา2วัน เขาไม่ยอมเซ็นให้เรา และตอนนี้ก็ใกล้จะสิ้นเดือนที่ต้องส่งแฟ้มเพื่อเบิกเงินแล้วค่ะ และเราได้เดินเข้าไปบอกว่า "หากมีอะไรให้ช่วย บอกได้เลยนะคะ" เขาก็เหมือนไม่ได้ยินเราค่ะ เราก็ได้แต่อดทน และพยายามทำงานทุกอย่างที่ได้รับมอบหมายมากๆ ไม่ให้ผิด ไม่ให้พลาด
สรุปคือตอนนี้เราเครียดมากๆค่ะ เหมือนกำลังโดนกดดันให้ลาออกทางอ้อม ปล่อยเบลอ เมิน ไม่มอบหมายงาน
เลยอยากมาปรึกษาทุกท่าน ว่าจะทำยังไงดีคะ ให้เรื่องนี้จบ แล้วสิ่งที่เราทำผิดนั้นมันผิดมากๆเลยใช่ไหมคะ หรือแค่การขอโทษนั้นไปพอจริงๆ เพราะเราก็พยายามทำทุกอย่างเท่าที่ลูกจ้างคนหนึ่งจะทำได้แล้วค่ะ
ขอบคุณที่อ่านจนจบค่ะ
แบบนี้กำลังโดนหัวหน้ากดดันทางอ้อม ให้ลาออกรึเปล่าคะ? (งานราชการ)
เราเป็นคนที่ค่อนข้างขี้เกรงใจ พูดน้อย แต่พร้อมช่วยเหลืองานทุกคนเสมอ ไม่ค่อยปฏิเสธ และอยากทำงานให้ดี
แต่เรามักจะโดนหัวหน้างานขึ้นเสียงและพูดไม่ดีใส่อยู่เสมอ แม้ว่าจะทำดีแค่ไหนก็ไม่ดีและได้รับคำติไว้ก่อน
และหัวหน้างานเป็นคนทำงานเก่ง ไม่ค่อยพึงใคร แต่เขามีข้อเสียคือมักใช้อารมณ์เป็นที่ตั้ง ชอบตอบคำถามด้วยคำถาม หรือตอบคำถามด้วยการดุ ขึ้นเสียงเสมอ (ในกลุ่มงานจะมีหัวหน้า 2 คน คนหนึ่งคือหัวหน้ากลุ่มงานที่ใหญ่ที่สุดในห้อง ส่วนคนที่เราจะพูดถึงต่อไปนี้คือ พี่วอ *นามสมมติ อายุประมาณ 52 ปี* หัวหน้างานเราโดยตรงค่ะ)
เรื่องมันเกิดจากมีอยู่เย็นวันหนึง เวลาประมาณ 16.28 น. ซึ่งเป็นเวลาใกล้เลิกงาน (ราชการเลิกงาน 16.30น.)
พี่วอ หัวหน้างานส่งข้อมูลงานทางไลน์มาให้เราจัดการ ซึ่งเราเห็นว่าเป็นเวลาใกล้เลิกงานมากๆแล้ว เราจึงตอบกลับข้อความไปว่า "รับทราบค่า"
และตั้งใจว่าจะรีบมาทำงานนั้นในตอนเช้าวันถัดไป เย็นวันนั้นก็ไม่มีอะไร ทุกคนแยกย้ายกลับบ้าน
เช้าวันต่อมา เรามาทำงาน และรีบดำเนินการงานที่พี่วอสั่งมาเมื่อวานทันที (เราขอเรียกว่างาน A) ซึ่งเป็นงานที่ต้องเข้าระบบกลางเพื่อปริ้นเอกสารออกมาดำเนินการอื่นๆต่อ
แต่ปรากฏว่าระบบล่ม จอขาว และขึ้นประมาณว่า error เราไม่นิ่งนอนใจและรีบแคปภาพหน้าจอนั้นไปรายงานและปรึกษาฝ่าย IT ที่ดูแลระบบว่าควรทำยังไง ซึ่งได้ความว่าระบบล่มทั้งหมดจริงๆ ไม่ได้เป็นที่เรา ระหว่างนั้นพี่วอก็มาทำงานและเดินเข้าห้องมาพอดี
ระหว่างที่รอระบบล่มและงาน A ยังไม่สามารถทำได้ตอนนี้ เราเลยเอางาน B มาทำก่อนเพราะไม่อยากให้เสียเวลาเปล่า (ระหว่างนี้เราก็เข้าไปกดรีเฟส เว็บที่ล่มอยู่เรื่อยๆ)
จนเวลาผ่านไปถึงประมาณ 11.00 น. ระบบกลับมาใช้งานได้ปกติ เราจึงรีบปริ้นเอกสารนั้นมาดำเนินการต่อ ปรากฏว่าพี่วอเขาปริ้นเอกสารออกมาดำเนินการไปเรียบร้อยแล้ว เราจึงเดินเข้าไปถามว่า "พี่วอคะ พี่ลงรับเอกสารเรื่องนี้ไปแล้วใช่ไหมคะ?" และพี่เขาตอบกลับมาด้วยนำเสียงไม่สบอารมณ์ว่า "พี่ทำเสร็จไปตั้งแต่เช้าแล้ว ก็หนูไม่ทำ" เราเลยรีบแจ้งว่า "พอดีระบบล่ม เลยเข้าไปปริ้นเอกสารไม่ได้จริงๆค่ะ ได้สอบถาม IT ไปแล้ว เขาแจ้งว่ามันล่มทั้งหมดเลย" แต่พี่วอก็ยืนยันกลับมาว่าเขาปริ้นได้ เขาก็ทำได้หนิ เราจึงขอบคุณที่เขากรุณาดำเนินการให้ (เราพูดด้วยน้ำเสียงรู้สึกผิดนะคะ) เขาก็เงียบ ไม่ตอบโต้อะไร
ช่วงเที่ยงวันนั้นพี่วอออกไปกินข้าว ด้วยความที่เรารู้สึกผิดและอยากขอโทษ เราเลยทักข้อความไลน์ไปชี้แจง พร้อมแนบรูปหลักฐานว่าเราไม่ได้นิ่งนอนใจ หรือตั้งใจละเลยงานจริงๆ เราขอโทษที่ไม่รีบสื่อสารให้เร็วกว่านี้ว่าระบบมันล่ม เลยทำให้ทำงานไม่ได้ แต่เขาไม่แม้แต่จะกดเข้ามาอ่าน (ต้องแจ้งก่อนว่า งานนี้ไม่ได้เสียหาย หรือกระทบกับฝ่ายใดเลยค่ะ)
ตั้งแต่วันนั้น เขาก็เงียบ ไม่คุย ไม่มอบหมายงานให้เรา มองไม่เห็นเรา ทำเหมือนเราไม่มีตัวตน ไหว้ก็ไม่รับไหว้ จนเราอึดอัดและเครียดมากๆ
วันต่อมาช่วงเย็นก่อนกลับบ้าน เราเลยตัดสินใจเข้าไปยกมือไหว้ขอโทษ สำหรับเรื่องนี้และเรื่องอื่นๆ ไปขอบคุณที่เขากรุณาดำเนินการแทน และลากลับบ้าน แต่เขาหันหน้าหนีทันที่ที่เราเรียกชื่อเขา ไม่รับฟังใดๆ และหันหลังให้เรา เราพูดเสร็จก็เดินออกมาแล้วกลับบ้าน
เหตุการณ์ยังคงเป็นแบบนี้ในทุกๆวัน ไหว้ตอนเช้าก็รับไหว้แบบไม่เต็มใจ บางวันก็ไม่รับไหว้และทำเหมือนไม่เห็นเราไปเลย แต่เราก็ยังคงอดทน และรายงานผลการทำงานทางไลน์ว่างานแต่ละอย่างดำเนินการไปถึงไหนบ้างแล้ว (เพราะนี้เป็นช่องทางเดียวที่จะสื่อสารได้ เพราะถ้าหากเดินเข้าไปพูด ก็โดนเมินอยู่ดีค่ะ) และเราทิ้งท้ายข้อความไว้ว่าหากมีอะไรให้ช่วย สามารถบอกได้เลยนะคะ แต่ก็เหมือนเดิม เขาไม่แม้แต่จะเข้ามาอ่าน
หลังจากที่เขาไม่มอบหมายงานอะไร (อาจเป็นเพราะช่วงนี้ งานไม่ค่อยยุ่งแล้ว และเคลียร์ตามหน้าที่เสร็จแล้ว) เราจึงอาสาช่วยงานอื่นๆของพี่ๆในกลุ่มงานบ้าง เช่น ไปส่งเอกสาร เพื่อที่จะได้ไม่นั่งว่าง เราพยายามพูดคุยกับพี่ๆคนอื่น เพื่อที่ตัวเองจะได้ไม่เหงาหรือเครียดจนเกินไป แต่ในทุกๆครั้งที่เราคุยกับพี่ๆคนอื่น หรือมีการตอบโต้กัน พี่วอก็จะดูไม่ค่อยสบอารมณ์ เมินเรามากกว่าเดิม(ซึ่งก็ไม่รู้ว่าทำไม) เรากล้าที่จะพูดคุย กล้าถามกับคนอื่น แต่ไม่กล้าที่จะถามกับพี่วอโดยตรง เพราะอย่างที่บอก ว่าเรามักจะโดนดุกลับมามากกว่าได้คำตอบหรือคำแนะนำ
ตอนนี้บรรยากาศมาคุดำเนินมาได้เกือบ 2 อาทิตย์แล้วค่ะ จนล่าสุดมีแฟ้มเอกสารเงินเดือนที่เราต้องให้เขาลงนามเซ็น เราทำแฟ้มไปวางบนโต๊ะหัวหน้างาน พร้อมแปะกระดาษโน้ตว่า "ลงนามแฟ้มจ้างเหมาค่ะ" จนผ่านมา2วัน เขาไม่ยอมเซ็นให้เรา และตอนนี้ก็ใกล้จะสิ้นเดือนที่ต้องส่งแฟ้มเพื่อเบิกเงินแล้วค่ะ และเราได้เดินเข้าไปบอกว่า "หากมีอะไรให้ช่วย บอกได้เลยนะคะ" เขาก็เหมือนไม่ได้ยินเราค่ะ เราก็ได้แต่อดทน และพยายามทำงานทุกอย่างที่ได้รับมอบหมายมากๆ ไม่ให้ผิด ไม่ให้พลาด
สรุปคือตอนนี้เราเครียดมากๆค่ะ เหมือนกำลังโดนกดดันให้ลาออกทางอ้อม ปล่อยเบลอ เมิน ไม่มอบหมายงาน
เลยอยากมาปรึกษาทุกท่าน ว่าจะทำยังไงดีคะ ให้เรื่องนี้จบ แล้วสิ่งที่เราทำผิดนั้นมันผิดมากๆเลยใช่ไหมคะ หรือแค่การขอโทษนั้นไปพอจริงๆ เพราะเราก็พยายามทำทุกอย่างเท่าที่ลูกจ้างคนหนึ่งจะทำได้แล้วค่ะ
ขอบคุณที่อ่านจนจบค่ะ