มีเรื่องอยากปรึกษา อยากระบาย เกียวกับแฟนที่กล้วหมอมากๆ

คือแฟนคนนี้เค้ามีอาการกล้วหมอมากๆ พอพูดว่าเธอต้องไปรักษานะ ทิ้งไว้นานไม่ได้ เขาก็จะมาอาการโมโหดุด่าเราทันที หรือบางครั้งก็มีอาการสั่นกล้วอาการแพนิค ว่าไปยุ่งอะไรเรื่องของเขา เขาจัดการเองได้ ซึ่งเราก็ไม่ได้ไปเซ้าซี้เขาต่อเพราะก็อย่างน้อยก็มีเห็นละว่าเขามีความตั้งใจอยู่ เเต่ถ้าเราไม่ถามเขาเลยเขาก็ปล่อยไวเรื่อยๆ ไม่ไปหาหมอสักที พอถามว่าทำไมไม่ไป เขาก็จะบอกว่าไม่มีเงินบ้างละไม่มีเวลาบ้างละ ซึ่งเราก็เคยบอกว่าเดียวเราออกให้ เดี๋ยวลาหยุดไปอยู่เป็นเพื่อนเลยไปทำเถอะนะ ทั้งพูดจากอ่อนโยนทั้งบอกแง่คิด ว่าปล่อยไวนานมันไม่ใช่เรื่องดี เเต่เขาก็จะไม่ฟังบอกให้เราเงียบบอกให้เราหุกปาก
จนเราท้อใจเหนื่อยใจทุกครั้ง คิดมากทุกครั้ง เราเคยสงสัยว่าทำไมเขาถึงเป็นขนาดนี้ เขาก็เล่าว่า ตอนเด็กๆเขาเวลาทำตัวไม่ดีก็จะโดนบอกว่าจะจับตัวไปหาหมอนะ ไปให้หมอฉีดยานะ มันเลยทำให้เขาคิดว่าหมอเป็นสิ่งที่น่ากล้วสำหรับเขา ผมเคยบอกเขาว่าลองไปปรึกษาหมอกันไหมเรื่องอาการนี้ ว่าควจจะจัดการยังไงดี เพราะมันก็เป็นแค่การปรึกษากันไม่ได้ทำอะไรเลย แต่เขาก็ไม่เอาไม่เอาอะไรเลยสักอย่างเกียวกับหมอ จนมีมาวันหนึ่ง ด้วยความเราอยู่ด้วยกันเราก็เห็นแฟนตัวเองทิ้งตัวเองไว้มาเป็นเดือนละไม่ไปหาหมอสักที ผมเลยบอกไปว่า ได้ว่าเเผนหรือยังว่าจะไปหาหมอตอนไหน เขาก็เริ่มมีอาการโมโหสั่นกล้วอาการแพนิค เริ่มด่าเราอีก จมมีคำหนึ่งบอกมาว่า เรามันเหมือนโรคร้ายสำหรับเขา ตอนนั้นความรู้สึกเราคืออยากจะหนีไปให้ไกล ไม่อยากยุ่งเกี่ยวกับคนๆนี้อีกแล้ว เราทั้งเสียใจและร้องไห้ เเต่ด้วยความเราที่ยังรักเขาอยู่เราก็ยังอยู่กับเขาต่อ
คำถามคือ สิ่งที่เราบอกสิ่งที่เราทำ มันผิดมากขนาดนั้นเลยหรอ
                และเราควจจะทำยังไงต่อไปดี ?