ถ้าคิดถึงเมนูยอดฮิต ในโซเชียลเมื่อไม่กี่ปีก่อน ที่ฉันนึกออกอันดับแรก ๆ น่าจะเป็น

"ขนมปังชีสยืดสายรุ้ง" ภาพจำคือขนมปังปิ้งกรอบๆ พอฉีกออกแล้วมีชีสสีพาสเทลยืดหยุ่นยาวเฟื้อยเหมือนหลุดออกมาจากโลกโพนี่เทล

รสชาติก็คือขนมปังปิ้งเนยน้ำตาลที่บวกความเค็มมันของชีส แต่มัน "สนุก" ตรงที่ได้ถ่ายรูปอวดชาวบ้านนี่แหละ!

ฉันเคยลองทำนะ ใช้มอสซาเรลล่าชีส ขูดเป็นเส้น ๆ แบ่งใส่ถ้วย 5 ใบ เพื่อผสมสีผสมอาหาร สีชมพู เขียว เหลือง ฟ้า ม่วง ตอนผสมเหมือนกำลังเล่นขายของ สนุกดี

จากนั้นใช้ขนมปังแผ่นหนามาทาเนยจนฉ่ำ ถ้าชอบหวานก็โรยน้ำตาลด้วย แล้ววางชีสสี ๆ เรียงแถวหน้ากระดาน อย่าใส่เยอะเกินไปนะ ไม่งั้นจะเลอะเทอะแน่นอน ปิดท้ายด้วยขนมปังอีกแผ่น กดให้แน่น

ช่วงนาทีวิกฤต คือตอนปิ้งนี่แหละ เคล็ดลับคือต้องใช้ไฟอ่อน ถ้าไฟแรงขนมปังจะไหม้ก่อนชีสละลาย ฉันนั่งเฝ้าด้วยใจระทึก พอได้ยินเสียง ซู่~ ของเนยที่ละลายกระทบกระทะ กลิ่นหอม ๆ เริ่มมา ใจฉันนี่ฟูเลย

พอได้ที่แล้ว ค่อย ๆ ฉีกขนมปังออก... ระวังร้อนนะ ปิ๊ง! สีสวยมาก! ชมพู เขียว เหลือง ฟ้าม่วง มาครบเหมือนสายรุ้ง ค่อย ๆ ดึงสายรุ้งยืดยาวออกมา ต้องดึงตอนร้อน ๆ ไม่อย่างนั้นชีสก็ไม่ยืด… เดี๋ยวไม่อร่อย…นะจ๊ะ