"หากเป็นคนที่ใช่สักวันจะกลับมาพบกันอีก" มันเป็นเรื่องจริงหรือแค่เพ้อฝันไปกันเอง

ผมมีแฟนมาเเล้วหลายคนมาก ทุกคนที่เลิกกันไปไม่เคยกลับมาได้คุยกันอีกเลย เพราะปกติเลิกกันไปเเล้วไม่เราก็เขาจะกดยกเลิกเป็นเพื่อนกันทางออนไลน์ทุกช่องทาง แต่ไม่รู้ทำไมกับแฟนเก่าคนนี้ เรายังคุยกันบาง(นานๆที) แต่บางช่วงเวลาผมมีแฟนใหม่หรือเขามีแฟนใหม่เราก็จะเลิกติดต่อกันเพราะเราต่างคนต่างใช้ชีวิตของตัวเองไป แต่เมื่อเราสองคนโสดทั้งสองคนในช่วงเวลาที่ตรงกันเราก็จะกลับมาพูดคุยกันเป็นบางครั้ง และทุกครั้งที่เรากลับมาคุยมันรู้สึกตื่นเต้นมากต่างคนต่างมาอับเดตชีวิตมีเรื่องเล่ามากมาย ผมขอย้อนเวลากลับไปในช่วงที่เราสองคนคบกันก่อน ผมเป็นคนไปจีบเขาในวัยที่เราต่างคนต่างยังเด็กผมที่อายุ19 (ตอนนี้26) แฟนเก่าอายุ16 (ตอนนี้23) ในช่วงที่เราเป็นแฟนกัน เราเคยเจอหน้ากันแค่ครั้งเดี๋ยวจากนั้นผมก็ไปเรียนต่างจังหวัด แล้วเราก็เลิกด้วยเรื่องความห่างไกล ผมกับเขาคบกันได้แค่4เดือน เป็นการคบกันที่สั้นมากๆยังไม่ได้ใช้ชีวิตร่วมกันเลย ผมกับเขาพยายามเข้าใจกันและคิดเสมอว่า ถ้าใช่เราจะกลับมาพบเจอกันอีก เพราะเราต่างก็ยังห่วงใยกัน ปัจุบันผมกับแฟนเก่าคนนี้ก็โสดทั้งสองเลยได้กลับมาคุยกันอีกและนี่ไม่ใช่ครั้งแรก เพราะปีที่เเล้วเราก็โสดกันทั้งสองผมก็พยายามอย่างเต็มที่เพื่อจีบเขาอีกครั้งเพราะความรู้สึกของผมคือรักเขาจริงๆ ผมพยายามแบบนั้นมาสามครั้ง รวมครั้งนี้เป็นครั้งที่สี่ ผมรู้สึกได้เลยว่าเขายังไม่พร้อม เหตุผลคือเขายังอยากใช้ชีวิตเพราะช่วงที่เขามีแฟนเขาไม่ได้ใช้ชีวิตในแบบที่เขาต้องการเลย ไอ้เราก็ก็รู้สึกอย่างใจเมื่อถูกปฏิเสท และทุกครั้งที่ถูกปฏิเสทผมก็กลับมาใช้ชีวิตของผมห่างหายกันไป3-4เดือน จุงๆหรือบางครั้งก็จะมีอะไรบางอย่างทำให้เราวนกลับมาคุยกันแบบนี้ไปๆมาๆ เเละก็ทุกครั้งผมรู้ได้ว่าก็ยังรักและเป็นห่วงเราตลอด เพราะผมสังเกตจากคุยกันเหมือนเขาก็รักเราอยู่ และทุกครั้งที่ผมพยายามคว้าเขาไว้ประโยคก็จะกลับมาในหัวว่า หากเป็นคนที่ใช่ยังไงก็ใช่สักวันจะกลับมาพบกันอีก อีกใจเราก็คิดว่าพรหมลิขิตหรือเวลาก็พยายามทำหน้าที่ของมันให้เรากลับมาเจอกันเเล้วนะ แต่ทำไมผมถึงยังคว้าเขาไว้ไม่ได้เลยสักที ผมกลัวว่าวันหนึ่งเขาจะมีแฟนใหม่หรือไม่ก็ผม  มันอาจทำให้เราไม่กลับมาพอกันอีกก็ได้ หรือว่าเขาไม่ใช่คนที่ใช่ตั้งแต่เเรก ผมควรหยุดเเค่นี้หรือทำยังไงต่อดี