ก็อย่างว่ารักในวัยเรียนก็มีทั้งคนสมหวังและไม่สมหวัง ผมเองก็เป็นหนึ่งในนั้นที่ไม่สมหวังเรื่องนี้😁
ก็ต้องย้อนไปประมาณปี48-49 เราทั้งคู่เป็นเด็กวัยรุ่นต่างจังหวัดจบ ม.ปลาย ไม่ได้เรียนต่อ เพราะทางครอบครัวไม่ได้กำลังทรัพย์ส่งเสียเรียนต่อ เลยตัดสินใจเข้ากรุงพร้อมกัน พอถึงกรุงเทพเราทั้งคู่ก็แยกย้ายไปทำงานกับญาติพี่น้องของตัวเอง ยุคนั้นต้องบอกว่าโซเชียลยังไม่มี ยังดีที่มีโทรศัพท์ มือถือพอได้ติดต่อกัน นานๆได้เจอกัน เพราะแฟนทำงานห้าง ส่วนเราทำงานโรงงาน วันหยุดไม่ตรงกัน แฟนเป็นคนเรียนเก่งคนนึงเลยล่ะแต่น่าเสียดายที่เธอไม่ได้เรียนต่อ พอทำงานไปสักพักเธอเลยตัดสินใจลงเรียนต่อ เรียนไปด้วยทำงานไปด้วย ก็ต้องบอกว่ายุคนั้นการโทรคุยกันกับแฟนหลังเลิกมันโคตรมีความสุข แบบหลับกันคาสายไปเลย🤣🤣
และแล้วประมาณปี50-51 เธอก็มาบอกว่าจะกลับไปอยู่บ้าน
ทั้งๆเรื่องเธอไม่เคยเล่าให้ฟังมาก่อนเลยว่าเธอจะไปอยู่บ้าน เราถามว่าทำไมล่ะ ถึงกลับล่ะทั้งที่พ่อกับแม่ก็แข็งแรงดีไหนจะมีน้องตั้ง2คนอยู่กับท่าน (ต้องนั้นรู้สึกโมโหมากๆ) ที่ไม่อยากให้เธอกลับ เธอเลยบอกเหตุผลว่าแม่ให้เธอกลับไปเรียน ความรู้สึกผมตอนนั้นมันดิ่งมากๆ ไหนบอกว่าจะทำงานไปด้วยเรียนไปด้วย ไหนบอกพ่อแม่ไม่มีเงินส่งเรียน ไหนบอกจะอยู่ด้วย (มานั่งคิดดูความคิดเราตอนนั้นมันโคตรเห็นแก่ตัวเลย😂) จากนั้นเธอก็ได้กลับไปเรียนจริงๆ เราโทรคุยกันทุกวัน แต่พักหลังน้ำเสียงที่เราคุยมันชักจะห่างเหินยังไงไม่รู้ เธอบอกว่าช่วงนี้เรียนหนัก ไม่ค่อยมีเวลา คือเธอได้เรียนครูจริงๆ ไอ้เราก็ดีใจที่เธอได้ทำความฝัน เธอขึ้นปี2จะปี3 ความสัมพันธ์เราไม่เหมือนเดิมอีกต่อไป ไม่คิดว่าจะได้ยินคำบอกว่าเราเลิกกันเถอะ จากคนที่เคยแบบรักกันมากๆ แล้วหลังจากนั้น เราก็ค่อยๆห่างกัน แม้กระทั่งFacebook เราก็ unfriend กัน แต่ก็ไม่ได้บล็อกกันนะ เวลาผ่านไปเธอเรียนจบ ได้บรรจุเป็นครูจริง (แอบไปส่องfaceเธอมา) มีต่อนะ……
เคยมั้ยแอบส่องfacebook แฟนเก่าสมัยมัธยม
ก็ต้องย้อนไปประมาณปี48-49 เราทั้งคู่เป็นเด็กวัยรุ่นต่างจังหวัดจบ ม.ปลาย ไม่ได้เรียนต่อ เพราะทางครอบครัวไม่ได้กำลังทรัพย์ส่งเสียเรียนต่อ เลยตัดสินใจเข้ากรุงพร้อมกัน พอถึงกรุงเทพเราทั้งคู่ก็แยกย้ายไปทำงานกับญาติพี่น้องของตัวเอง ยุคนั้นต้องบอกว่าโซเชียลยังไม่มี ยังดีที่มีโทรศัพท์ มือถือพอได้ติดต่อกัน นานๆได้เจอกัน เพราะแฟนทำงานห้าง ส่วนเราทำงานโรงงาน วันหยุดไม่ตรงกัน แฟนเป็นคนเรียนเก่งคนนึงเลยล่ะแต่น่าเสียดายที่เธอไม่ได้เรียนต่อ พอทำงานไปสักพักเธอเลยตัดสินใจลงเรียนต่อ เรียนไปด้วยทำงานไปด้วย ก็ต้องบอกว่ายุคนั้นการโทรคุยกันกับแฟนหลังเลิกมันโคตรมีความสุข แบบหลับกันคาสายไปเลย🤣🤣
และแล้วประมาณปี50-51 เธอก็มาบอกว่าจะกลับไปอยู่บ้าน
ทั้งๆเรื่องเธอไม่เคยเล่าให้ฟังมาก่อนเลยว่าเธอจะไปอยู่บ้าน เราถามว่าทำไมล่ะ ถึงกลับล่ะทั้งที่พ่อกับแม่ก็แข็งแรงดีไหนจะมีน้องตั้ง2คนอยู่กับท่าน (ต้องนั้นรู้สึกโมโหมากๆ) ที่ไม่อยากให้เธอกลับ เธอเลยบอกเหตุผลว่าแม่ให้เธอกลับไปเรียน ความรู้สึกผมตอนนั้นมันดิ่งมากๆ ไหนบอกว่าจะทำงานไปด้วยเรียนไปด้วย ไหนบอกพ่อแม่ไม่มีเงินส่งเรียน ไหนบอกจะอยู่ด้วย (มานั่งคิดดูความคิดเราตอนนั้นมันโคตรเห็นแก่ตัวเลย😂) จากนั้นเธอก็ได้กลับไปเรียนจริงๆ เราโทรคุยกันทุกวัน แต่พักหลังน้ำเสียงที่เราคุยมันชักจะห่างเหินยังไงไม่รู้ เธอบอกว่าช่วงนี้เรียนหนัก ไม่ค่อยมีเวลา คือเธอได้เรียนครูจริงๆ ไอ้เราก็ดีใจที่เธอได้ทำความฝัน เธอขึ้นปี2จะปี3 ความสัมพันธ์เราไม่เหมือนเดิมอีกต่อไป ไม่คิดว่าจะได้ยินคำบอกว่าเราเลิกกันเถอะ จากคนที่เคยแบบรักกันมากๆ แล้วหลังจากนั้น เราก็ค่อยๆห่างกัน แม้กระทั่งFacebook เราก็ unfriend กัน แต่ก็ไม่ได้บล็อกกันนะ เวลาผ่านไปเธอเรียนจบ ได้บรรจุเป็นครูจริง (แอบไปส่องfaceเธอมา) มีต่อนะ……