ย้อนไปประมาณเดือนมีนาคม พ.ศ.2568 วันนั้นอากาศดีมากครับผมกับแฟนมีแพลนว่าจะพากันไปเที่ยวที่ภูเก็ตเลยคุยกันว่าหลังเลิกงานเราเดินทางกันเลยดีมั้ยจากนั้นตกลงกันว่าจะเดินทางหลังเลิกงานซึ่งแฟนของผมเค้าเลิกงานประมาณ ทุ่มครึ่ง เราเดินทางออกจากทุ่งสงซึ่งผมได้เปลี่ยนเส้นทางลองไปทางที่ไม่เคยไปบ้างเลยเปิด GPS ปล้วเราก็เดินทางกันซึ่งมันก็ปกติไม่มีอะไร พอถึงเส้นทางที่แยกจากสุราษฎร์ธานีไปเข้ากระบี่ แถวนั้นเค้าเรียกเส้นเซาเธิร์น ผมก็ได้ฟังเรท่องมาบ้างในใจก็อยากลองดูครับ ปกติผมไม่กลัวอะไรพวกนี้อยู่แล้วขับไปเรื่อยๆเปิดรายการฟังแล้วมันรันไปเรื่องที่เกี่ยวกับถนนเส้นนี้พอดีครับในใจผมก็ว่าไม่เห็นมีอะไรเลยขับรถไปได้สักพักเหมือนมีแค่รถของเราวิ่งอยู่คันเดียวครับเข้าพอร์ตเรื่องเลยทีนี้เห็นทางปาล์มข้างทางก็ไม่มีอะไรปกติของถนนเส้นนี้รถบรรทุกวิ่งกลางวันมันก็มีของตกลงข้างทางบ้างแต่มันแปลกตรงที่เห็นบ่อยเกินไปผมคิดว่าผืดปกติแต่ไม่พูดอะไรกลัวแฟนจะกลัว แต่วิทยุเจ้ากรรมอยู่ๆมันเปลี่ยนจากเชื่อมต่อผ่านบลูทูธไปเป็นวิทยุปกติแล้วมันก็มีเสียง"ชอบฟังเรื่องผีมากหรอจ๊ะๆๆๆๆ" แฟนผมกรี้ด ผมสบถ ออกมาแค่นี้ไม่ได้แดกกูหรอกภาพเหตุการณ์หลังจากนี้เกิดไวมากครับ หลังจากที่ผมสบถไปผมเห็นภาพผู่หญิงคนนึงกระโดดตัดหน้ารถแล้วหูผมก็วิ้งไปหมด ใช่ครับเราไม่ได้เกิดอุบัติเหตุอะไรแต่สาเหตุที่หูผมวิ้งก็เพราะหลังจากที่พูดออกมานั้นแฟนผมเค้าตบเข้าที่บ้องหูผมแล้วต่อว่าผมว่าเธอจะไปท้าทายเค้าทำไมจากนั้นเราก็ขับรถช้าลงเพราะกลัวอุบัติเหตุขับมาได้สักพักก็ออกจากถนนเส้นนั้นครับผมถามแฟนว่าเธอเห็นมั้ยเค้าบอกเห็นตั้งแต่เศษทางปาล์มก้อนแรกแล้ว แฟนผมบอกว่าเห็นมันกลิ้งตามรถแล้วก็เซงรถเราไปดักข้างหน้าจากก้อนปาล์มสักพักมันกลายเป็นผูหญิงวิ่งตามครับหลังจากนั้นก็เห็นผู้หญิงคนนั้นตัดหน้าเมหือนเหตุการณ์ที่ผมเล่าไปก่อนหน้า เราถึงภู้ก็ตจากแผนที่เราจะไปถ่ายรูปสวยๆเปลี่ยมมาเข้าวัดทำบุญครับไล่จากภูเก็ตถึงนครเลยครับ เรื่องก็ประมาณนี้ครับ
เรื่องหลอนถนนสายเซาเธิร์น