เรื่องเล่าหลอนจากมหาลัยศิลปากร ฝั่งเพรชบุรี

ตอนนี้อยู่ปี3เเล้วตอนอยู่ปี1-2 ตอนนั้นเรียนอยู่ฝั่งเพรชก่อนย้ายมาเมืองทอง ปี1คืนเเรก เจอเลยค่ะฝั่งหอ4 คืนเเรกน่ากลัวมาก เราสดุ้งตื่นตอนกลางคืนเพราะรู้สึกนอนไม่สบายตัวเลยกะจะนอนตะเเคงไปอีกฝั่ง เจอค่ะ เป็นผู้ชายตัวดำจากที่เดาๆอายุน่าจะเเก่ค่ะตัวสูงน่าจะสัก2เมตรได้เเต่ตอนเจอเขานั่งท่าขัดสมาธิอยุ่ค่ะเเต่เค้าไม่ได้หันมามองเรา เเค่นั่งนิ่งๆเงียบ ​ที่รู้ความสูงเป็นเพราะเตียงก็สูงพอตัวนะคะเเค่นั่งหลังค่อมมาหน่อย เเต่เราไม่ได้มองต่อเเล้วค่ะตอนนั้นเจอละสลบเลยตามระเบียบ5556665 พอไปเรื่อยก็ไม่ค่อยเจอ เเต่พอเริ่มเข้าเทอม2เจอเยอะกว่าเดิม ไม่เเน่ใจเป็นเพราะเราเอายันณ์ติดตรงใต้เตียงชั้นสองหรือป่าว เเต่ติดตั้งเทอมเเรกเจอครั้งเดียวละไม่เคยเจออีกเลยนะ เทอมสองหนักเอาการ รอบนี้มาเป็นตัวตนช่วงเทอมสองเราป่วยด้วยเเหละไม่สบาย รอบเเรกฝันเห็นยายเเก่ผมยุ่งผอมเเห้งมากผิวติดกระดูกหน้าซูบตัวดำๆ เล็บยาวมาก จำไม่ค่อยได้เเต่เหมือนเขามากระซิบใส่เรา ว่า"รอก่อนนะตอนนี้เอ็งยังไม่พร้อม"ละพูดไรสักอย่างนี้เเหละเราจำไม่ได้ เเต่หลังจากฝันตอนนั้นเราป่วยหนักกว่าเดิม มีนกมาบินชนหน้าต่างคอหักไป2ตัวเเล้วเหมือนรางไม่ดีเลยค่ะ พอวันรอบ2 ไม่เเน่ใจว่าฝันหรือป่าวตอนนั้นเราเพลียมากทั้งๆที่นอนเยอะมาก เเต่ก้เพลียยาก็กินเเล้วเเต่ไม่หายสักที ยายเเก่มาอีกเเล้วเเต่รอบนี้เขามาลูบไล้บนตัวเรา เราถึงได้เห็นชัดว่าเล็บเขายาวมาก เขายิ้มเหมือนมีความสุขไรไม่รู้ฉันกลัวมากตอนนั้นหัวคือว่างเปล่ามากสวดไรไม่ขึ้นเเล้ว จนกระทั้งเราได้ยินเสียงชายเเก่คนหนึ่งใส่เสื้อสีขาวเหมือนคนยุคก่อนเลย เขาชี้หน้าใส่ยายเเก่เเล้วเหมือนไล่ด้วยความโกรธอ่ะจำได้ว่าเขาพูดด้วย"ไปเลยนะ อย่ามายุ่ง นี่ไม่ใช่ที่ของ" ยายเเก่หมือนหงุดหงิดไรนี่เเหละเเต่ไม่ได้พูดอะไรเหมือนเขากลัวเเล้วค่อยๆเดินไปฝั่งห้องน้ำเเล้วหายไปเลยตอนนั้นเราขยับตัวไม่ได้ด้วย พอยายเเก่คนนั้นไป ผู้ชายเเก่ๆก็หันมามองเรา เราก็สลบไปเหมือนคืนเเรกเลย555 จากนั้นเราก้ยังไม่หายจากไข้เลยก้เป็นเรื่อยๆ ผ่านไปหลายอาทิตย์ พอเหมือนไข้ใกล้หายก้ฝันอีกรอบ รอบนี้เป็นเด็กผู้ชายตัวนี้เหมือนโดนไฟคลอกเลย ที่รู้เป็นเด็กผู้ชายฟังจากเสียง+กะย◌ังพอมองออกอยู่ว่าเป็นเด็กผู้ชาย ถ้าเดาน่าจะเด็กประมาณ ป.4-6 ในฝันนี้เเบบไม่รู้ว่าอยู่ในห้องหรืออยู่ที่ไหน เเต่มีเตาผิง โซฟาเก่าๆ ละมีชั้นวางของที่มีของไรไม่รู้วางเต็มไปหมดเด็กคนนั้นพูดเปิดก่อนเลยว่า "ผมขอมาเกิดเป็นพี่ได้ไหม" ตอนนั้นคือสตั้นกะรูปร่างน้องคนนั้นอยู่ เเต่เราเกือบเคิ้มตอบตกลงนะ เเต่ดีเราควบคุมสติได้อยู่เราตอบไปว่า"ไม่อ่ะ ไม่ชอบเด็ก" พอเด็กคนนั้นได้ยินที่เราพูดเเบบนี้เด็กนั้นช็อคเงียบไปครู่หนึ่งก่อนจะชี้นิ้วใส่ที่มืดๆในฝัน ละ​ตะโกนใส่เราว่า "งั้นทำไมไม่ทิ้งไอ้นั้นไปละ" เราก็งงทิ้งไรว่ะไม่มีไรให้ทิ้ง ละไม่รู้ด้วยตอนนั้นชี้อะไร เด็กนั้นก็เริ่มตะคอกดีงขึ้น "ทิ้งไอ้นั้นไปสิ" ​พูดซ้ำๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆเยอะมาก เเล◌้ว​รอบๆตัวในฝันคือไฟกำลังลุกกำลังไหม้ เราสดุ้งตื่นไปก่อน ตอนนั้นคือไม่รู้จำไม่ได้ว่าให้ทิ้งอะไร พอผ่านไปไม่กี่วัน ก็เจออีกัเเต่รอบนี้ช่วงกลางวันบ่ายๆในหอก็ไปเรียนกันเยอะอยุ่คือฝั่งเราเงียบมาก เรากำลังดูการ์ตูนponyอยุ่เลยใส่หูฟังครอบหูเลยเเต่มีข้างหนึ่งที่ไม่ใส่เพราะจะได้ยินว่าเพราะมาถึงยังตอนนั้นยังกลางวันอยู่เลยตอนเเรกก้ดูไปเรื่อยๆจนกระทั้งบรรยากาศในห้องเปลี่ยนเเบบเฉียบพลั้นเลยเราสัมผัสได้เลยรู้สึกว่ามีคนเดินผ่านหลังไปมารอบเเรกไม่ใส่ใจเพราะคิดว่าเราหลอนไปเอง พอดูการ์ตูนไปเรื่อยจากที่สัมผัสได้1คนไป2คนจาก2คนไป3คนอยู่ข้างหลังเราเหมือนวิ่งเล่นอยู่หลังเราอ่ะจะบอกให้ว่าห้องที่เราอยู่ไม่ค่อยดีเท่าไหร่ด้วยความเป็นหอใน ประตูทางเข้าอยู่ตรงข้ามประตูห้องน้ำ ละโต๊ะคอมเราอยู่นะหว่างประตู2ฝั่งเลยเเต่ชิดกำเเพงละหันหลังด้านหลังเป็นเตียง2ชั้น2เตียง เรารู้ว่าต้องเป็นเด็กเพราะได้ยินเสียงหัวเราะละเสียงมันค่อยๆใกล้ๆเรื่อยๆจนมาหัวเราะข้างหูฉันฝั่งที่ไม่ใส่หูฟังคือมันชัดมากเราไม่กล้าหันได้เเต่นั่งนิ่งรอให้บรรยากาศปกติถึงจะหันไปพอหันไปก็ว่างเปล่าเหมือนไม่เคยมีไรมาก่อน ตอนนั้นก็จบเทอมสองพอดีเราก็ออกจากหอในกลับมาที่บ้านไม่เเน่ใจว่าเด็กคนนั้นตามมาหรือป่าว จนมาอยู่บ้านได้จนเข้าปี3เรานอนอยู่ที่บ้านรอบนี้ฝันอีกเเต่ไม่เหมือนฝันอื่นๆเด็กผู้ชายคนเดิมรอบนี้เขาเดินไปมาในฝันอยู่ห้องที่ไหนสักเเห่งเเต่เหมือนห้องเก็บของเก่า มีเเต่ของเก่าๆอ่ะในห้องรอบนี้เด็กผู้ชายเดินพึมพำเหมือนพูดตัวเลขเเต่เราไม่ได้ว่าเลขอะไรบ้างมีมากกว่า15ตัวพูดวนไปวนมาเกี่ยวกะเลขเเต่ที่เเปลกคือค่อยๆพูดเร็วละเสียงค่อยๆดังขึ้นจากพูดเร็วไมาพอเริ่มตะคอกใส่เรา รอบเเรกเขาเดินใช่ไหมละรอบสองขาเขาลอยเเล้วลอยวนเวียนในห้องไปเรื่อยๆๆๆจนเหมือนเขารู้ว่าฉันกลัวร้องไห้เลยในฝันพอเขารู้ว่าฉันกลัวเขารีบลอยมาใกล้หน้าฉันเเล้วตะคอกเลขไรไม่รู้ใส่ฉัน ฉันสดุ้งตื่นขนาดตื่นละยังมีเสียงเด็กนั้นพูดเลขใส่ตั้ง3รอบอ่ะ56545655
#ทุกคนตอนนี้เราจำได้ละว่าเด็กนั้นให้ทิ้งไรพวกเธอจำได้ไหมที่ฉันบอกว่าฉันติดยันต์ตรงใต้เตียงชั้น2นั้นเเหละจากที่เดาเด็กชี้ไปด้านหน้าฉันคงหมายถึงยันต์เเหละเพราะตอนตื่นมาฉันจะเห็นยันตรงด้านหน้าฉันเลย #ถ้าอ่านเเล้วงงๆขอโทดด้วยเเป้นพิมพ์เอ๋อจร้า