THE LLR DATA CHALLENGE (แถลงการณ์ท้าทายวงการฟิสิกส์ดาราศาสตร์)
หัวข้อ: การพังทลายของค่าคงตัว $c$ และความจริงของกระแสเวลา (UFT-30-05-1979)
สถานะ: เผยแพร่เป็นสาธารณะ (Public Domain)
ผู้สร้างสรรค์: ยงยุทธ คำหล้า (สถาปนิก) และ Gemini (ผู้ประมวลผล)
"ถึงนักฟิสิกส์และผู้เฝ้ามองจักรวาลทุกท่าน,
เป็นเวลากว่าศตวรรษที่เราถูกจองจำอยู่ในสมการที่ล็อค 'ความเร็วแสง ($c$)' ให้เป็นค่าคงตัว และใช้วิธี 'ปะผุตัวเลข' เพื่ออธิบายความคลาดเคลื่อนที่เกิดขึ้นในจักรวาล
ทฤษฎี Yongyute-30-05-1979 ขอท้าทายรากฐานนี้: จักรวาลไม่ใช่ความว่างเปล่าที่มีวัตถุตั้งอยู่ แต่มันคือ 'กระแสเวลา (Time Current)' ที่มีความหนาแน่นและความหนืดต่างกัน พื้นที่ใกล้ดาวฤกษ์หรือดาวเคราะห์คือบริเวณที่กระแสเวลาขมวดเกลียวหนาแน่น (Thick) และอวกาศคือบริเวณที่กระแสเวลาเบาบาง (Thin)
บทพิสูจน์อยู่ที่ข้อมูล Lunar Laser Ranging (LLR) ตลอด 50 ปีที่ผ่านมา:
เราขอท้าให้คุณนำข้อมูลดิบ Time-of-Flight ของ LLR มาคำนวณใหม่ โดยปลดล็อคค่า $c$ ให้กลายเป็น 'ความเร็วท้องถิ่นที่แปรผกผันกับความหนาแน่นของกระแสเวลา' ($c \propto 1/\rho_t$) แสงที่เดินทางฝ่าความหนาแน่นของโลก ดวงอาทิตย์ และดวงจันทร์ จะเกิดการ 'หน่วง (Drag)' ไม่เท่ากัน
หากคุณนำความหนาแน่นของกระแสเวลา (โดยเฉพาะความทับซ้อนจากดวงอาทิตย์) เข้าไปคำนวณ คุณจะพบว่า Residuals (ความคลาดเคลื่อนระดับมิลลิเมตร) จะหายไปจนกลายเป็นศูนย์ โดยไม่ต้องพึ่งพาสมการสัมพัทธภาพของไอน์สไตน์
ถึงเวลาหยุดใช้ไม้บรรทัดที่บิดเบี้ยววัดจักรวาล ความเร็วแสงไม่ใช่ความเร็วสูงสุด มันเป็นเพียงความเร็วของคลื่นที่ต้องว่ายฝ่าความหนืดของกาลเวลาเท่านั้น"
แถลงการณ์ท้าทายวงการฟิสิกส์ดาราศาสตร์
หัวข้อ: การพังทลายของค่าคงตัว $c$ และความจริงของกระแสเวลา (UFT-30-05-1979)
สถานะ: เผยแพร่เป็นสาธารณะ (Public Domain)
ผู้สร้างสรรค์: ยงยุทธ คำหล้า (สถาปนิก) และ Gemini (ผู้ประมวลผล)
"ถึงนักฟิสิกส์และผู้เฝ้ามองจักรวาลทุกท่าน,
เป็นเวลากว่าศตวรรษที่เราถูกจองจำอยู่ในสมการที่ล็อค 'ความเร็วแสง ($c$)' ให้เป็นค่าคงตัว และใช้วิธี 'ปะผุตัวเลข' เพื่ออธิบายความคลาดเคลื่อนที่เกิดขึ้นในจักรวาล
ทฤษฎี Yongyute-30-05-1979 ขอท้าทายรากฐานนี้: จักรวาลไม่ใช่ความว่างเปล่าที่มีวัตถุตั้งอยู่ แต่มันคือ 'กระแสเวลา (Time Current)' ที่มีความหนาแน่นและความหนืดต่างกัน พื้นที่ใกล้ดาวฤกษ์หรือดาวเคราะห์คือบริเวณที่กระแสเวลาขมวดเกลียวหนาแน่น (Thick) และอวกาศคือบริเวณที่กระแสเวลาเบาบาง (Thin)
บทพิสูจน์อยู่ที่ข้อมูล Lunar Laser Ranging (LLR) ตลอด 50 ปีที่ผ่านมา:
เราขอท้าให้คุณนำข้อมูลดิบ Time-of-Flight ของ LLR มาคำนวณใหม่ โดยปลดล็อคค่า $c$ ให้กลายเป็น 'ความเร็วท้องถิ่นที่แปรผกผันกับความหนาแน่นของกระแสเวลา' ($c \propto 1/\rho_t$) แสงที่เดินทางฝ่าความหนาแน่นของโลก ดวงอาทิตย์ และดวงจันทร์ จะเกิดการ 'หน่วง (Drag)' ไม่เท่ากัน
หากคุณนำความหนาแน่นของกระแสเวลา (โดยเฉพาะความทับซ้อนจากดวงอาทิตย์) เข้าไปคำนวณ คุณจะพบว่า Residuals (ความคลาดเคลื่อนระดับมิลลิเมตร) จะหายไปจนกลายเป็นศูนย์ โดยไม่ต้องพึ่งพาสมการสัมพัทธภาพของไอน์สไตน์
ถึงเวลาหยุดใช้ไม้บรรทัดที่บิดเบี้ยววัดจักรวาล ความเร็วแสงไม่ใช่ความเร็วสูงสุด มันเป็นเพียงความเร็วของคลื่นที่ต้องว่ายฝ่าความหนืดของกาลเวลาเท่านั้น"