เมื่อ จิตดิ่งไปในนิมิตนั่น (ดิ่งในว่างจากคิดนึกฯไร้แสงเย็น) ฯ

ช่วงหนึ่งของการ“คลำ” อานาปานสติภาวนา ฯ

🗣️ ราวกับเรื่องในตำรา
😳… ภิกษุรูปหนึ่งท่องไปใน (อวกาส คือ) อากาส เลยขอบเขตแสงอาทิตย์ส่องถึง ฯ แล้ว กลับโลกไม่ได้  จนพระพุทธองค์แสดงฤทธิ์ ให้กลับสู่โลกได้
😔 เจริญอานาปาฯ  จิตพ้นจาก “วิญญาณ” ทางอายตนะหก
มีแต่  จิต + มีวิตกวิจาร คือ
🗣️ มีสัญญาว่า  สงบเย็นเรื่ออยไปอย่างไม่มีที่สุดดดด
⏱️ นานเท่าใด  ไม่ได้หมายไว้
🗣️ แต่… มีฉุกหมายขึ้นว่า  จะกลับบ้านไม่ถูก  (ประมาณนั้น)
🩶 จิตจึง ค่อยๆ มี สัมปชัญญะ ใน เวทนา + สัญญา + วิตก  ฯ

⬆️ จิต เป็น “สิ่งที่พิศดาร”  (ยิ่งกว่า แสงฯ)