มีแฟน ชีวิตติดเศร้า แต่เรา เป็นคนชิวๆชีวิตดีอยู่ทุกวัน

คือเรื่องมันเป็นแบบนี้ครับ ผมกับแฟนคบกันมาได้ 5 เดือน เวลาที่อยู่ด้วยกันก็ดีครับกินกรรมเยอะผมเป็นคนแอ็คทีฟชอบหาอะไรทำอยู่เรื่อย มองโลกในแง่ดีตลอดด้วยความเป็นนักดนตรีแล้วก็ที่บ้านสอนให้ใช้ชีวิตแบบอินดี้ แต่ ตรงกันข้ามกันกับแฟน เค้าชอบบอกว่าตัวเองหน้าตาแย่บ้างหละ ชอบบอกว่าตัวเองน่าเกลียดบ้างหละ(เค้าก็เป็นคนสวยคนนึง) ชอบทำตัวท้อถอยหมดไฟกับหนทางที่เลือกเรียน ชอบบ่นเรื่องสุขภาพทั้งๆที่ตัวเองก็ไม่ได้สนใจจะดูแลมันซักเท่าไหร่ ตอนแรกๆผมก็เห็นใจช่วยให้กำลังใจพาไปกินของอร่อยเป็นครั้งคราวตามใจเค้าอยู่เรื่อย แต่หลังๆเริ่มมีการซึม ผมเอนเนอจี้เยอะมีกิจกรรมอยู่ตลอดไปดูคอนเสิร์ต แต่เค้าซึมตินไปดูถามอะไรก็ไม่ตอบผมโคตรไม่มีความสุขเลย กลับห้องมาร้องไห้ขอโทษบอกว่าไม่รู้เป็นอะไร แต่ผมเสียความรู้สึกมาก แต่ก็ปลอบเค้าเพราะสงสารเค้าร้องไห้ แล้วเมื่อวาน ผมก็ไปดูคอนเสิร์ตคนเดียวเค้าก็ไม่ตอบแชทอ่านแล้วก็เงียบๆ ต้องรู้สึกอะไรแหละแต่ไม่พูด กลับห้องมาผมเลยโทรหา โทรไปด้วยความคบหากันมาซักพักนึงแล้วเรื่องให้คุยมันก็ไม่ได้มีเยอะ ผมก็คุยกับเค้าบ้างคุยกับเพื่อนบ้างทำหน้าบึ้งวางสายไป พอเอาหลายเหตุการมารวมกันเหมือน ผมก็ไม่เข้าใจเค้าไม่รู้สึกดีหรอเวลาเห็นผมมีความสุข หรือเค้าต้องการให้ผมเข้าถึงความเศร้าในชีวิตเขา อะไรแบบนี้ ผมหนักใจมากช่วงชีวิตของผมเต็มไปด้วยความสุขตลอดมาจากการเป็นคนไม่คิดมากที่ครอบครัวสั่งสอนมาแต่ตอนนี้ผมเหมือนถูกเค้าค่อยดึงเอนเนอร์จี้เหล่านั้นไป ผมควรอยู่ต่อมั้ยครับ เค้ากำลังเรียนสาขาพยาบาลยิ่งปีสูงยิ่งเรียนหนักผมคงต้องฟังคำพูดติดลบแบบนี้ไปเรื่อย เหมือนเหตุการที่คนดูแลผู้ป่วยซึมเศร้าเป็นซึมเศร้าเลยเห้อๆ