เล่าเรื่องอาหาร พิซซ่าหน้าโปรด

สำหรับฉัน พิซซ่าหน้าโปรดในความทรงจำ เมื่อกัดเข้าไปแล้วเจอกับความอุ่นของซอสมะเขือเทศแสนอร่อย ความหนึบนุ่มของมอซซาเรลล่าชีส และกลิ่นหอมกรุ่นของแป้งที่เพิ่งออกจากเตา

ไม่ว่าจะเป็น เปปเปอโรนี (Pepperoni) หน้าขวัญใจสายเนื้อ ความเค็มและเผ็ดนิดๆ ของซาลามี่แผ่นบางที่ขอบงอขึ้นมาตอนอบจนกรอบ รสเค็ม ขอบกรอบ ๆ  หรือ มาร์เกริตา (Margherita) หน้าพื้นฐานที่พิสูจน์ฝีมือเชฟ ประกอบด้วยซอสมะเขือเทศ, มอสซาเรลล่าชีส, ใบโหระพาอิตาลี (Basil) และน้ำมันมะกอก (สีแดง ขาว เขียว เลียนแบบธงชาติอิตาลี)... 

หน้าโปรดของฉันไม่ใช่เครื่องที่เยอะที่สุด แต่เป็นความลงตัวที่พอดี ทำให้ต้องหยิบชิ้นที่สองเสมอ

ฉันเคยรู้มาว่า…

พิซซ่าจากต้นตำรับ ถ้าไปเยือนเนเปิลส์ จะพบกับพิซซ่าที่เน้นวัตถุดิบ 3 อย่าง คือ มะเขือเทศ กระเทียม และน้ำมันมะกอก 

ส่วนนิวยอร์กสไตล์นั้นแผ่นใหญ่ยักษ์ พับกินได้ระหว่างเดินในชั่วโมงเร่งด่วน ชีสเยิ้มๆ และคราบน้ำมันบนกระดาษ

ฮาวายเอี้ยน หน้าที่ทำให้คนทั้งโลกเถียงกันไม่จบว่า "สับปะรดควรอยู่บนพิซซ่าไหม?" แต่มันคือการจับคู่รสหวานอมเปรี้ยวฉ่ำลิ้น กับรสเค็มของแฮมที่ฉันรักนักหนา

หน้าทะเลในแถบเอเชีย ไม่ได้มีแค่แฮม แต่ยกมาทั้งทะเล! กุ้งตัวโต ปลาหมึก หอย ปูอัด(มันคือปลาก็ถือเป็นทะเลเนอะ) และซอสค็อกเทลรสหวานมัน

ในบางมุมของโลก มีพิซซ่าหน้า "กล้วยและผงกะหรี่" หรือจะเป็นพิซซ่าหน้า "ทุเรียน"

ญี่ปุ่น มีหน้าอาหารทะเลและมายองเนส (มักใส่ข้าวโพด หรือปลาหมึกลงไปด้วย)

เกาหลีใต้ หน้าขอบมันหวาน และการใส่กุ้งตัวใหญ่ๆ หรือเนื้อบุลโกกิ

ไทย หน้าต้มยำกุ้ง หรือกะเพราไก่ ที่เน้นรสชาติจัดจ้าน

บราซิล หน้านมข้นหวานและช็อกโกแลต  หรือใส่ถั่วลันเตาและไข่ต้ม 

อินเดีย หน้า Paneer Tikka (ชีสอินเดียย่างเครื่องเทศ) 

แต่ฉันคิดว่า ไม่ว่าจะหน้าไหน พิซซ่าที่อร่อยที่สุด คือพิซซ่าที่กินตอนร้อนๆ กับคนรู้ใจ…จริงไหมคะ