...ในออฟฟิศของผม
มีมุมหนึ่งเล็กๆ
ไม่หรู
ไม่ตกแต่งสวยงาม
เป็นแค่มุมกาแฟธรรมดา
แต่ช่วงหลัง
มักจะมีของอร่อยๆ วางอยู่เสมอ
บางวันเป็นผลไม้
บางวันเป็นขนม
บางวันเป็นอาหารจากโต๊ะไหว้เจ้า
ที่พี่ๆ น้องๆ แบ่งกันเอามาให้ชิม
ไม่มีใครบอกว่าใครต้องเอามา
ไม่มีการหารเงิน
ไม่มีระบบ
มีแค่น้ำใจ
หยิบได้
กินได้
ยิ้มให้กัน
ของเหล่านี้
อาจไม่ได้แพง
แต่ทำให้บรรยากาศการทำงาน
อบอุ่นขึ้นอย่างชัดเจน
ในโลกของทุนนิยม
ทุกอย่างมักถูกตีราคาเป็นตัวเงิน
แต่ในมุมกาแฟเล็กๆ นี้
ผมเห็นสิ่งที่ตีราคาไม่ได้
คือความเอื้อเฟื้อ
ความแบ่งปัน
และความหวังดีต่อกัน
บางวันงานหนัก
บางวันเครียด
แต่พอเดินผ่านมุมนี้
ได้กาแฟหนึ่งแก้ว
ได้ผลไม้สักชิ้น
มันเหมือนได้เติมพลังใจ
ผมเลยอยากขอบคุณ
พี่ๆ น้องๆ ทุกคนในสำนักงาน
ที่ร่วมกันสร้างพื้นที่เล็กๆ แบบนี้ขึ้นมา
พื้นที่ที่สอนว่า
ความพอเพียง
ไม่ใช่การมีน้อย
แต่คือการแบ่งปันในสิ่งที่มี
ออฟฟิศของเพื่อนๆ ล่ะครับ
มีมุมน้ำใจแบบนี้ไหม
หรือมีเรื่องเล็กๆ อบอุ่นใจอะไรในที่ทำงานบ้าง
แบ่งปันกันได้นะครับ...
มุมกาแฟเล็กๆ ในออฟฟิศ ที่มีค่ามากกว่าโบนัส...
มีมุมหนึ่งเล็กๆ
ไม่หรู
ไม่ตกแต่งสวยงาม
เป็นแค่มุมกาแฟธรรมดา
แต่ช่วงหลัง
มักจะมีของอร่อยๆ วางอยู่เสมอ
บางวันเป็นผลไม้
บางวันเป็นขนม
บางวันเป็นอาหารจากโต๊ะไหว้เจ้า
ที่พี่ๆ น้องๆ แบ่งกันเอามาให้ชิม
ไม่มีใครบอกว่าใครต้องเอามา
ไม่มีการหารเงิน
ไม่มีระบบ
มีแค่น้ำใจ
หยิบได้
กินได้
ยิ้มให้กัน
ของเหล่านี้
อาจไม่ได้แพง
แต่ทำให้บรรยากาศการทำงาน
อบอุ่นขึ้นอย่างชัดเจน
ในโลกของทุนนิยม
ทุกอย่างมักถูกตีราคาเป็นตัวเงิน
แต่ในมุมกาแฟเล็กๆ นี้
ผมเห็นสิ่งที่ตีราคาไม่ได้
คือความเอื้อเฟื้อ
ความแบ่งปัน
และความหวังดีต่อกัน
บางวันงานหนัก
บางวันเครียด
แต่พอเดินผ่านมุมนี้
ได้กาแฟหนึ่งแก้ว
ได้ผลไม้สักชิ้น
มันเหมือนได้เติมพลังใจ
ผมเลยอยากขอบคุณ
พี่ๆ น้องๆ ทุกคนในสำนักงาน
ที่ร่วมกันสร้างพื้นที่เล็กๆ แบบนี้ขึ้นมา
พื้นที่ที่สอนว่า
ความพอเพียง
ไม่ใช่การมีน้อย
แต่คือการแบ่งปันในสิ่งที่มี
ออฟฟิศของเพื่อนๆ ล่ะครับ
มีมุมน้ำใจแบบนี้ไหม
หรือมีเรื่องเล็กๆ อบอุ่นใจอะไรในที่ทำงานบ้าง
แบ่งปันกันได้นะครับ...