ถ้าผมรู้ว่าครั้งนั้นจะเป็นบทสนทนาครั้งสุดท้ายและการเจอหน้ากันครั้งสุดท้าย ผมจะทำให้บทสนทนาหรือการที่เดินไปเจอหน้ากันบ่อยๆผมจะทำให้นานกว่านี้ และ ผมเห็นการกระทำทุกสิ่ง การที่เห็นเขามีความสุขกับคนอื่น มันเหมือนเอา ปืน มายิงหัวใจผมและยิงซ้ำไปที่หัวผม และยิ่งกว่านั้นคนที่ทำให้มีความสุขเขาคือเพื่อนผม เพื่อนผมไม่ได้ผิดอะไรเลยมีแต่ผมนี่แหละที่ไม่กล้า กลัวทุกอย่าง และครั้งนี้มันคือการแอบชอบที่ดีที่สุด และ เจ็บที่สุดในคราวเดียวกัน ผมมีความสุขมากที่ได้คอยมองเขายิ้มมาตลอด มองเขาสนุก ผมไม่กล้าแม้แต่จะสบตาเขา ทำไมมันถึงดีที่สุดผมเจอเขาในตอนที่ผมนั้นเศร้ามาก มันเหมือนไฟที่กำลังมอดและมีคนราดน้ำมันและจุดขึ้นมาใหม่ ครั้งนั้นทำให้ผมรู้สึกดีมาก แต่ก็ว่าแหละครับ มันเป็นน้ำมันไม่ใช่ถ่านหินที่จะอยู่ได้นานและในที่สุดเมื่อสองคนนั้นไม่ใช่คู่ของกันไฟนั้นจึงมอดดับลงไป อย่างที่หลายคนบอกนะครับ มีพบก็ต้องมีจาก ถึงแม้จะเป็นเพียงเวลาสั้นๆ แต่มันทำให้ผมนั้นเข้าใจ นิยามของคำว่า ‘ความรัก‘ ในนิยามของผมคือการที่สองฝ่ายนั้นพึงพอใจต่อกันและกัน ถ้ามีเพียงฝ่ายใดฝ่ายหนึ่งที่คิดไปเอง นั่นยังไม่เรียกว่าความรักที่สมบูรณ์ ความรักที่สมบูรณ์คือการที่ทั้งสองฝ่ายพอใจซึ่งกันและกัน ถึงแม้มันจะเกิดขึ้นได้ยากก็ตาม ผมคิดว่าความรักนั้นเกิดขึ้นจากการที่เราประทับใจใครสักคนนึงตั้งแต่แรกเจอและใช่ครับ ผมนั้นเวลาอยู่ข้างนอกนั้นเงียบมาก ผมจึงเป็นแบบนี้ แต่อย่างไรก็ตามผมขอให้ทุกคนที่ได้อ่านข้อความนี้เมื่อเจอคนที่ใช่ ให้ลุยครับ ได้คือกำไร เสียคือเท่าทุน แต่ถ้าปล่อยนั่นคือคุณขาดทุนครับ และผมจึงให้รักในวัย 17 ของผม ไม่สิ ‘แอบรัก‘ ในวัย 17 ครั้งนี้ คือครั้งที่ผมจะจำจนวันตาย และข้อความที่ผมเขียนนี้ผมอยากจะฝากถึงคนๆนึงผมอยากให้เขาได้เห็นนี่เป็นครั้งที่ผมอายที่สุดแต่ผมรับได้เพราะทุกอย่างที่ผมเขียนไปมันออกมาจากใจจริงๆของผม
จาก เติ้ล

เมเม่