ผมเพิ่งเริ่มงานในตำแหน่งผู้ช่วยผู้จัดการร้านโยเกิร์ตแบรนด์นึงที่เป็นไวรัลในตอนนี้ ณ ห้างแห่งหนึ่งใกล้ถนนวิทยุ ทำมาได้เพียง 3 อาทิตย์ครับ แน่นอนว่าการเป็นคนใหม่ย่อมมีช่วงเวลาที่ต้องเรียนรู้งานและอาจจะช้าบ้าง แต่นั่นกลับกลายเป็นประเด็นให้คนกลุ่มหนึ่งในที่ทำงานใช้เป็นข้ออ้างในการแอนตี้ผม
1. เมื่อความเสียใจกลายเป็นเรื่องตลก
พนักงานหลัก 3 คนและผู้จัดการร้าน จู่ๆก็ไม่คุยกับผม ถามคำตอบคำ ซึ่งผมอึดอัดมากๆ และไม่รู้สาเหตุด้วยซ้ำ ด้วยความที่ผมอยากให้งานเดินหน้าต่อได้และอยากลบความอึดอัดใจ ผมจึงตัดสินใจเรียกพนักงานคนหนึ่งคือ A มานั่งเปิดใจเคลียร์กัน วันนั้นผมยอมรับว่าเสียใจจนร้องไห้เพราะอยากจะเข้ากับทุกคนให้ได้จริงๆ แต่สิ่งที่ผมเพิ่งมารู้ความจริงคือ A แอบอัดเสียงตอนผมร้องไห้เคลียร์ใจ แล้วเอาไปส่งต่อให้กลุ่มของเขาเพื่อหัวเราะเยาะและเอามาโพสต์แขวะกันสนุกปากในโซเชียล ผมไม่ได้อายที่ตัวเองร้องไห้ แต่มันน่าสมเพชที่น้ำตาและความจริงใจของคนอื่นถูกนำมาใช้เป็นเครื่องมือสร้างความบันเทิงต่ำๆ แบบนี้
2. อาการมโนและสำคัญตัวผิด
มักจะคิดไปเองว่าทุกอย่างที่ผมหรือเพื่อนผมโพสต์ในพื้นที่ส่วนตัว (เช่น เรื่องการเลือกตั้ง) คือการด่าพวกเขา คือเพื่อนผมมาสมัครเป็น Part time และไม่ผ่านการทดลองงานวันแรก เพื่อนก็โพสต์เกี่ยวกับ สส เขตตัวเองว่า ซึ่งวันนั้นคือวันที่ 9 กุมภา หลังจากเลือกตั้งวันเดียว เพื่อนผมโพสต์ว่า “อย่าให้คนแบบนี้บริหารเลย อยากย้ายหนีไปไกลๆ” หลังจากนั้น ผู้จัดการจึงทักไลน์ผมมา ส่งรูปแชตที่น้อง B (คนที่ดูเกลียดผมที่สุด) แคปโพสต์ของเพื่อนผมมาฟ้อง ทั้งที่ความจริงเพื่อนผมไม่ได้ให้ค่าคนกลุ่มนี้เลย แต่พวกเขาก็เอาไปเป็นประเด็นระแวงกันเอง
3. ผู้จัดการที่ไร้วุฒิภาวะ (นามสมมติ C)
ที่น่าผิดหวังที่สุดคือ C ซึ่งมีตำแหน่งเป็นถึง "ผู้จัดการ" (ปัจจุบันย้ายสาขาไปแล้ว) คนระดับนี้ควรจะมีวุฒิภาวะและเป็นที่พึ่ง แต่กลับลงมาร่วมวงโพสต์แขวะผมตามกระแสน้องๆ ในกลุ่ม ทั้งที่ผมไม่เคยพาดพิงเขาในแง่ลบเลยแม้แต่ครั้งเดียว การที่คนระดับบริหารลงมาเล่นสงครามประสาทกับเด็กใหม่แบบนี้ มันสะท้อนเลยว่าตำแหน่งหน้าที่ไม่ได้ช่วยขัดเกลาจิตใจคนให้สูงขึ้นตามเลย
ผมไม่อยากออกจากที่นี่เพราะถูกใจกับระบบงานมาก โลเคชั่นก็ดี เงินเดือนสูงกว่าที่อื่นด้วย แต่กลับต้องมาเจออะไรแบบนี้ อยากจะแจ้ง HR เขาก็ดูจะสนิทกับผู้จัดการคนนั้นมาก เพราะอยู่ด้วยกันมานาน เคยแจ้งไป 1 ครั้งถ้วน แต่ก็เงียบ ไม่รู้ว่าผู้จัดการคนนั้นเอาเราไปใส่สีตีไข่อะไรให้คนอื่นอคติเราไหม ซึ่งเราเข้ากับพนักงานคนอื่นได้ ยกเว้นตัวหลักพวกนี้เลยครับ กว่าจะเจองานที่โอเคจริงๆ ก็เหนื่อยมาก ดันเจอสังคมไม่โอเค
โดนผู้จัดการและพนักงานหลักแกล้ง อึดอัดมากครับ
1. เมื่อความเสียใจกลายเป็นเรื่องตลก
พนักงานหลัก 3 คนและผู้จัดการร้าน จู่ๆก็ไม่คุยกับผม ถามคำตอบคำ ซึ่งผมอึดอัดมากๆ และไม่รู้สาเหตุด้วยซ้ำ ด้วยความที่ผมอยากให้งานเดินหน้าต่อได้และอยากลบความอึดอัดใจ ผมจึงตัดสินใจเรียกพนักงานคนหนึ่งคือ A มานั่งเปิดใจเคลียร์กัน วันนั้นผมยอมรับว่าเสียใจจนร้องไห้เพราะอยากจะเข้ากับทุกคนให้ได้จริงๆ แต่สิ่งที่ผมเพิ่งมารู้ความจริงคือ A แอบอัดเสียงตอนผมร้องไห้เคลียร์ใจ แล้วเอาไปส่งต่อให้กลุ่มของเขาเพื่อหัวเราะเยาะและเอามาโพสต์แขวะกันสนุกปากในโซเชียล ผมไม่ได้อายที่ตัวเองร้องไห้ แต่มันน่าสมเพชที่น้ำตาและความจริงใจของคนอื่นถูกนำมาใช้เป็นเครื่องมือสร้างความบันเทิงต่ำๆ แบบนี้
2. อาการมโนและสำคัญตัวผิด
มักจะคิดไปเองว่าทุกอย่างที่ผมหรือเพื่อนผมโพสต์ในพื้นที่ส่วนตัว (เช่น เรื่องการเลือกตั้ง) คือการด่าพวกเขา คือเพื่อนผมมาสมัครเป็น Part time และไม่ผ่านการทดลองงานวันแรก เพื่อนก็โพสต์เกี่ยวกับ สส เขตตัวเองว่า ซึ่งวันนั้นคือวันที่ 9 กุมภา หลังจากเลือกตั้งวันเดียว เพื่อนผมโพสต์ว่า “อย่าให้คนแบบนี้บริหารเลย อยากย้ายหนีไปไกลๆ” หลังจากนั้น ผู้จัดการจึงทักไลน์ผมมา ส่งรูปแชตที่น้อง B (คนที่ดูเกลียดผมที่สุด) แคปโพสต์ของเพื่อนผมมาฟ้อง ทั้งที่ความจริงเพื่อนผมไม่ได้ให้ค่าคนกลุ่มนี้เลย แต่พวกเขาก็เอาไปเป็นประเด็นระแวงกันเอง
3. ผู้จัดการที่ไร้วุฒิภาวะ (นามสมมติ C)
ที่น่าผิดหวังที่สุดคือ C ซึ่งมีตำแหน่งเป็นถึง "ผู้จัดการ" (ปัจจุบันย้ายสาขาไปแล้ว) คนระดับนี้ควรจะมีวุฒิภาวะและเป็นที่พึ่ง แต่กลับลงมาร่วมวงโพสต์แขวะผมตามกระแสน้องๆ ในกลุ่ม ทั้งที่ผมไม่เคยพาดพิงเขาในแง่ลบเลยแม้แต่ครั้งเดียว การที่คนระดับบริหารลงมาเล่นสงครามประสาทกับเด็กใหม่แบบนี้ มันสะท้อนเลยว่าตำแหน่งหน้าที่ไม่ได้ช่วยขัดเกลาจิตใจคนให้สูงขึ้นตามเลย
ผมไม่อยากออกจากที่นี่เพราะถูกใจกับระบบงานมาก โลเคชั่นก็ดี เงินเดือนสูงกว่าที่อื่นด้วย แต่กลับต้องมาเจออะไรแบบนี้ อยากจะแจ้ง HR เขาก็ดูจะสนิทกับผู้จัดการคนนั้นมาก เพราะอยู่ด้วยกันมานาน เคยแจ้งไป 1 ครั้งถ้วน แต่ก็เงียบ ไม่รู้ว่าผู้จัดการคนนั้นเอาเราไปใส่สีตีไข่อะไรให้คนอื่นอคติเราไหม ซึ่งเราเข้ากับพนักงานคนอื่นได้ ยกเว้นตัวหลักพวกนี้เลยครับ กว่าจะเจองานที่โอเคจริงๆ ก็เหนื่อยมาก ดันเจอสังคมไม่โอเค