ขอระบายหน่อยครับ ผมอยู่บ้านกับยาย ยายมีเงินเก็บเยอะกว่าทุกคนในบ้าน เป็นหลักแสนเลยก็ว่าได้ แต่ยายไม่ค่อยยอมใช้เงินตัวเอง เวลาจะกินอะไร อยากกินนู่นกินนี่ ก็จะรอให้ลูกหลานซื้อให้ตลอด
ผมเองไม่ได้มีรายได้เยอะ ทำงานพอใช้จ่ายได้บ้างก็ถือว่าดีแล้ว แต่พอเห็นยายอยากกินก็สงสาร ก็ซื้อให้บ้างเป็นบางมื้อ แต่จะให้ซื้อให้ทุกมื้อ — เช้า กลางวัน เย็น — ผมก็ไม่ไหวครับ เพราะยายไม่เคยออกเงินเลยสักบาท
แปลกตรงที่เวลาไปซื้อยาหอม ยาหม่อง หรือของใช้ส่วนตัว ยายกลับซื้อได้เดือนละพันสองพันไม่ลังเล แต่พอเรื่องอาหารกลับไม่ยอมจ่ายเอง พอวันไหนผมไม่ได้ซื้อให้ ก็จะพูดประมาณว่า “ลูกหลานใจดำ ไม่ดูแลคนแก่เลย” ฟังแล้วก็รู้สึกเสียใจครับ
น้องสาวผมก็อยู่บ้านเดียวกัน ไม่ได้ออกไปทำงานข้างนอก แต่ขายของออนไลน์อยู่ในห้อง ห่างจากที่ยายอยู่ประมาณ 30 เมตร ยายก็อยากให้น้องเลิกขายของ มานั่งเฝ้าอยู่ใกล้ ๆ ตลอด ทั้งที่น้องก็ทำมาหากินของเขาอยู่
ผมเลยสงสัยครับ ว่าแบบนี้ยายเห็นแก่ตัวไปไหม หรือผมคิดมากเกินไปเองกันแน่?