เรื่องแสนกลุ้มของฉันกับต้นปีป

ที่บ้านหน้าต่างจังหวัด สวนส่วนตัวหลังบ้าน ปลูกต้นปีบไว้ให้ร่มเงา ดอกหอม ๆ สวยดีอะ
แต่พอต้นโตใหญ่ รกมากกก ใบร่วง ดอกร่วงเต็มสวน กลายเป็นต้นปีศาจเลย ตัดใจโคตร ๆ ตัดทิ้งไปทั้งต้นใหญ่เมื่อต้นปีที่แล้ว (ปลูกมา3ปี) คิดว่าจบแล้ววว สาวคนนี้ชนะ!
แต่ชีวิตมันโหดร้ายค่าา
รากมันไหลใต้ดิน หลายวันต่อมาโผล่ต้นเล็ก ๆ งอกขึ้นมาอีก วันรุ่งขึ้นเพิ่มอีก วันไหนไม่โผล่ก็โล่งใจว่าหมดเวรกรรมซะที
แต่แค่ 3-4 วันสงบ อีกอาทิตย์ก็ระเบิดรอบใหม่ ต้นลูกงอกตามรากไม่หยุดเลย เหมือนมันแก้แค้นอะค่ะ
ตอนนี้ 8 เดือนแล้ว
ทุกเช้าเดินไปสวนเช็คว่าวันนี้มีต้นใหม่โผล่มาอีกมั้ย กลัวสวนกลายเป็นป่าปีบดงดิบ
บางวันนั่งมองสวนแล้วเหงา ๆ คิดแต่ “ทำไมมันไม่ยอมตายสักทีเนี่ยยย”
ชีวิตเหลือแค่ ทำงาน กินข้าว แล้วเดินไปถอนต้นปีบลูกในสวน TT
ทุกคืนก็อดไม่ได้ที่จะมองฝ้าเพดาน