เรื่องย่อ
"พีระ" เชฟหนุ่มฝีมือระดับมิชลินสตาร์ที่มีนิสัยปากร้ายแต่ใจดี ดันวูบหมดสติเพราะทำงานหนักเกินไป ตื่นมาอีกทีเขากลับอยู่ในร่างของ "หมื่นวิจิตร" ขุนนางปลายแถวในยุคกรุงศรีอยุธยาตอนปลายที่ขึ้นชื่อเรื่องความเสเพลและเป็นหนี้ท่วมหัว แถมในประวัติศาสตร์ที่เขาจำได้ ชายผู้นี้จะต้องตายในกองไฟเมื่อสงครามมาถึง!
พ่วงมาด้วย "ระบบตำราอาหารทิพย์" ที่จะปรากฏขึ้นตรงหน้าเมื่อเขาแตะกระทะ พีระจึงต้องใช้ทักษะการทำอาหารขั้นเทพกอบกู้ชื่อเสียง เลี้ยงปากท้อง และเปลี่ยนโชคตาก่อนที่กรุงจะแตก
บทนำ: กลิ่นกะปิที่คุ้นเคยในร่างที่ไม่รู้จัก
แสงแดดร้อนระอุที่พาดผ่านหน้าต่างไม้แกะสลักทำให้พีระต้องหยีตา กลิ่นแรกที่เตะจมูกไม่ใช่กลิ่นน้ำหอมปรับอากาศในคอนโดหรู แต่เป็นกลิ่นโคลน กลิ่นควันไฟ และ... กลิ่นกะปิ?
"ท่านขุน! ท่านขุนฟื้นแล้วหรือเจ้าคะ!" เสียงแหลมเล็กของเด็กสาวคนหนึ่งดังขึ้นข้างหู
พีระพยายามยันตัวขึ้น ความทรงจำสุดท้ายของเขาคือการผัดซอสสูตรพิเศษอยู่หน้าเตา แต่ตอนนี้เขากลับสวมกางเกงผ้าโจงกระเบนสีตุ่นๆ และนอนอยู่บนแคร่ไม้ไผ่ที่แข็งจนปวดหลัง เขาหันไปมองเด็กสาวหน้ามอมแมมที่เรียกเขาว่า 'ท่านขุน' ก่อนจะขยี้ตาแรงๆ
"ขุนไหน? แล้วที่นี่ที่ไหน... กองถ่ายหนังเหรอ?"
เขาลุกขึ้นเดินไปที่อ่างน้ำดินเผาข้างเสาเรือน เงาสะท้อนในน้ำคือชายหนุ่มหน้าตาหล่อเหลาเอาการ คิ้วเข้ม จมูกโด่ง แต่แววตากลับดูเลื่อนลอยและทรุดโทรมจากการใช้ชีวิตเสเพล นี่ไม่ใช่หน้าของเขา!
[ ระบบตรวจพบโฮสต์: เริ่มต้นภารกิจ "อาหารมื้อแรกเพื่อต่อลมหายใจ" ]
ตัวอักษรสีทองเรืองแสงลอยเด่นขึ้นมากลางอากาศ พีระผงะถอยหลังจนเกือบตกเรือน
"เดี๋ยวนะ... มีระบบเหมือนในนิยายเป๊ะเลยเหรอ?" เขากุมขมับ "แล้วไอ้ท่านขุนวิจิตรเนี่ย ในพงศาวดารบอกว่าโดนเจ้าหนี้รุมสกรัมจนตายไม่ใช่หรือไง!"
"ท่านขุนเจ้าขา เจ้าหนี้เขามารออยู่ที่หน้าท่าน้ำแล้วเจ้าค่ะ บอกว่าถ้าวันนี้ไม่ได้เงินคืน จะมายึดเรือนครัว!" เด็กสาวคนเดิมร้องบอกด้วยหน้าตาตื่น
พีระถอนหายใจยาว ความดันแทบขึ้นตั้งแต่ห้านาทีแรกที่ข้ามภพมา แต่นิสัยเชฟเก่ามันแก้ไม่หาย เขามองไปที่ระบบที่บอกให้เขาทำอาหาร
"เอาเถอะ... จะเป็นเจ้าหนี้หรือนักชิมลิ้นทอง ถ้าเจอ 'ผัดไทยสูตรเด็ด' ของเชฟพีระเข้าไป ไม่ยอมสยบให้มันรู้ไป!"