หลายครั้งที่คิดหาวิธีตาย และทุกครั้งจะนึกถึงลูกน้อย2คน รู้สึกหมดหวัง ท้อแท้กับการมีชีวิตต่อค่ะ เป็นคนที่สร้างปัญหาให้ครอบครัวไม่จบไม่สิ้น ต่อให้ตามแก้ปัญหายังไง ก็ยังเป็นตัวปัญหา ขนาดอยากตายยังคิดว่าถ้าตายก็จะทำให้คนอื่นเดือดร้อนเลี้ยงลูกให้อีก อยู่หรือตายก็เป็นตัวปัญหา ไม่มีเพื่อน ไม่มีคนรับฟัง บางครั้งอยากระบายหรือบอกปัญหาทุกคนก็จะอารมณ์เสียทุกครั้งไป พอไม่บอกไม่ปรึกษาใครก็มีปัญหาที่รุนแรงจนไม่มีแรงจะสู้ต่อและไม่อยากบอกใคร อยากตายไปเงียบๆกับปัญหาของตัวเอง แต่จะคิดถึงลูกเสมอ จะปล่อยวางกับชีวิตยังไงดีคะ การมีชีวิตอยู่ตอนนี้น่ากลัวกว่าความตาย เป็นมา2ปีแล้วค่ะเป็นทุกข์มากๆเลย ทำไมคนที่อยากตายไม่ได้ตาย อิจฉาคนตายที่ได้ตายไปอย่างสงบ