สวัสดีครับ ผมเป็นคนที่เพื่อนมักมาปรึกษาเรื่องปัญหาชีวิต ใคร ๆ ก็มองว่าใจแข็ง พึ่งพาได้
แต่วันที่ผมมีปัญหาของตัวเองกลับไม่กล้าบอกใคร เพราะกลัวภาพลักษณ์จะเปลี่ยน
สุดท้ายมันสะสมจนเริ่มนอนไม่หลับ หงุดหงิดง่าย
จนวันหนึ่งเพื่อนสนิทสังเกตได้และชวนไปนั่งคุยเฉย ๆ ผมเล่าออกไปแบบไม่เรียบเรียงอะไรเลย
หลังจากนั้นรู้สึกโล่งอย่างไม่น่าเชื่อ วันนั้นทำให้รู้ว่าความเข้มแข็งไม่ใช่การเก็บทุกอย่างไว้คนเดียว
แต่คือการยอมรับว่าตัวเองก็อ่อนแอได้เหมือนกัน
วันที่รู้ว่าตัวเองไม่ได้เข้มแข็งอย่างที่คิด
แต่วันที่ผมมีปัญหาของตัวเองกลับไม่กล้าบอกใคร เพราะกลัวภาพลักษณ์จะเปลี่ยน
สุดท้ายมันสะสมจนเริ่มนอนไม่หลับ หงุดหงิดง่าย
จนวันหนึ่งเพื่อนสนิทสังเกตได้และชวนไปนั่งคุยเฉย ๆ ผมเล่าออกไปแบบไม่เรียบเรียงอะไรเลย
หลังจากนั้นรู้สึกโล่งอย่างไม่น่าเชื่อ วันนั้นทำให้รู้ว่าความเข้มแข็งไม่ใช่การเก็บทุกอย่างไว้คนเดียว
แต่คือการยอมรับว่าตัวเองก็อ่อนแอได้เหมือนกัน