'นับจากฟ้าดินถือกำเนิดโลกมีตำนานภูเขาเซียน บนภูเขามีน้ำพุหยกอมฤต มนุษย์ดื่มแล้วเป็นอมตะ ปิศาจดื่มแล้วเพิ่มพูนตบะพันปี แต่ภูเขาเซียนล่องลอยระหว่างฟ้ากับทะเล ต้องอาศัยการนำทางของกระจกโบราณจึงจะพบ มนุษย์กับปิศาจต่างแย่งชิงกันเพื่อตามหาภูเขาเซียน แต่ละยุคสมัยมีฮ่องเต้เทียนเซิ่งผู้ลุ่มหลง ถึงขั้นทุ่มกำลังออกทะเลถึง 7 ครั้ง'
ในห้วงฝันของฮ่องเต้เทียนเซิ่ง เขาพบว่าตัวเองกำลังยืนอยู่ท่ามกลางสายน้ำอันเวิ้งว้าง จู่ๆท่านเซียนซุ่ยเมิ่งพลันปรากฏกายขึ้น องค์ฮ่องเต้กล่าวคำแสดงความเคารพ เพราะดันคิดไปว่าท่านเซียนซุ่ยเมิ่งจะมอบน้ำพุหยกอมฤตให้ แต่ท่านเซียนกลับบอกว่าทุกสิ่งที่เห็นเป็นเพียงแค่มายาเพราะการที่จะได้น้ำพุหยกอมฤตนั้นมีแต่ต้องหากระจกโบราณให้พบก่อนเท่านั้น ก่อนที่ฮ่องเต้ตื่นจากความฝัน ท่านเซียนได้เตือนให้ฮ่องเต้ระวังจอมราชันย์แห่งหมื่นปิศาจนาม 'หงเย่' ฮ่องเต้ปรากฏอาการหวาดกลัว พร้อมร้องบอกว่า หงเย่เมื่อร้อยปีก่อนถูกบรรพบุรุษของพระองค์กำจัดสิ้นไปนานแล้ว ไม่นานนักพระองค์ก็ตื่นจากฝันร้าย
ณ. ห้องบรรทม ฮ่องเต้ตื่นบรรทมพร้อมเสียงร้องโหวกเหวกโวยวายจากฝันร้าย ขันทีเรียกร้องให้องครักษ์เข้ามาช่วยเหลือ ฮ่องเต้ส่งเสียงตะโกนด่าหน่วยองค์รักษ์เฟยอวี่ สุดท้ายจึงทรงมีรับสั่งให้ลงโทษหัวหน้าหน่อยองครักษ์เฟยอวี่ในขณะนั้นเสีย และได้ทรงแต่งตั้งหัวหน้าหน่วยองครักษ์เฟยอวี่คนใหม่ ซึ่งก็คือ 'ปิ่งจู่' พร้อมมอบป้ายคำสั่งอาญาสิทธิ์ให้
ณ. เมืองผิงเจียง ยามสองยามไห่ คืนหนึ่งได้มีปิศาจหมีตัวหนึ่งออกอาละวาด 'เซียวเหยา' (นางเอก) สวมบทบาทเป็นนักพรตปราบปิศาจกำลังตามปราบปิศาจหมีอยู่นั้น ช่างบังเอิญเหลือเกินที่ในขณะนั้นหน่อยองครักษ์ปราบปิศาจเฟยอวี่ก็ดันรวมตัวอยู่แถวนั้นด้วย
เมื่อเซียวเหยาและชาวเมืองวิ่งมาถึงที่ประตูเมืองผิงเจียง ทหารรักษาประตูเมืองกลับปิดประตูเมือง และผู้ที่จะออกคำสั่งให้เปิดประตูเมืองได้ มีแค่ท่านเจ้าเมืองผิงเจียงคนเดียวเท่านั้น และแล้วท่านเจ้าเมืองผิงเจียงก็นั่งเกี้ยวมาหาท่านนักพรตเซียวเหยาทันที
เขาลงจากเกี้ยวพร้อมทั้งเชื้อเชื้อนักพรตปราบปิศาจไปยังจวนของตัวเอง พวกชาวบ้านที่อยู่แถวนั้นต่างก็ร้องสนับสนุนขอให้นักพรตอยู่ช่วยปราบปิศาจ นักพรตเซียวเหยาแสดงความมีน้ำใจนำยันต์ปราบปิศาจออกมาแจกจ่ายให้ชาวบ้านไว้ป้องกันตัวในราคา 1 เฉียน ซึ่งตอนนั้นพวกชาวบ้านต่างก็กรูกันเข้ามาแย่งซื้อ
แต่แล้วใต้เท้าปราบปิศาจพร้อมทีมงานก็เดินเข้ามาหาพร้อมแนะนำตัวเองอย่างเป็นทางการ ครานั้น ท่านนักพรตก็รู้ว่าเหตุการณ์ไม่ค่อยดีกำลังจะเกิดขึ้นกับตัวเองแน่ๆ นับว่าลางสังหรณ์ช่างแม่นยำนัก
ใต้เท้าปิ่งจูบอกหลายจุดที่น่าสงสัยเกี่ยวกับปิศาจหมี เช่น ความแตกต่างของขนหมีและน้ำหนักของรอยเท้าในที่เกิดเหตุ เซียวเหยาเดินอาดๆเข้าไปหาปิ่งจูพร้อมบอกว่า
" หกต่อสี่"
ใต้เท้าปิ่งจู่ตอบกลับว่า
"ทั้งหมด"
แต่ดูเหมือนว่าเซียวเหยาจะไม่ตกลง ดังนั้นท่านใต้เท้าปิ่งจูจึงโชว์สกิลเทพ จับปิศาจหมีตัวนั้นออกมาให้ชาวบ้านดู ลูกน้องของปิ่งจู่นำตัวปิศาจหมีมาและประจานว่าแท้ที่จริงแล้วพวกเขาคือนักต้มตุ๋น
ณ. ศาลเมืองผิงเจียง เซียวเหยาถูกนำตัวมาไต่สวนความผิดในครั้งนี้ ซึ่งคดีต้มตุ๋นในครั้งนี้นางนับว่าผิดจริง ท่านเจ้าเมืองจึงตัดสินให้ขังคุกนางและรอการประหารชีวิต ในขณะนั้นใต้เท้าปิ่งจูเดินอาดๆเข้ามาหาเซียวเหยาพร้อมทั้งนำเข็มทิศปราบปิศาจออกมาด้วย ลูกแก้วในเข็มทิศก็ทำการขยับพร้อมทั้งโชว์ตำแหน่งที่อยู่ของปิศาจซึ่งก็อยู่ในตัวเซียวเหยานั่นเอง
เซียวต้าตั่น พ่อเซียวเหยารีบออกมาแก้ตัวแทนลูกสาวว่า ลูกตนนั้นไม่ใช่ปิศาจแต่เป็นลูกของเขากับภรรยาจริงๆ แต่เซียวเหยามีลักษณะพิเศษคือเลือดของนางมีกลิ่นประหลาดสามารถล่อปิศาจออกมาได้ ปิ่งจูจึงหาวิธีช่วยเซียวเหยา เขาออกอุบายให้เซียวเหยาช่วยเขาล่อปิศาจออกมากำจัด เพราะนั่นหมายถึงการทำคุณไถ่โทษ ซึ่งเซียวเหยาก็ตอบตกลง
เซียวเหยาพลิกชะตาราชาปิศาจ ep.1
ในห้วงฝันของฮ่องเต้เทียนเซิ่ง เขาพบว่าตัวเองกำลังยืนอยู่ท่ามกลางสายน้ำอันเวิ้งว้าง จู่ๆท่านเซียนซุ่ยเมิ่งพลันปรากฏกายขึ้น องค์ฮ่องเต้กล่าวคำแสดงความเคารพ เพราะดันคิดไปว่าท่านเซียนซุ่ยเมิ่งจะมอบน้ำพุหยกอมฤตให้ แต่ท่านเซียนกลับบอกว่าทุกสิ่งที่เห็นเป็นเพียงแค่มายาเพราะการที่จะได้น้ำพุหยกอมฤตนั้นมีแต่ต้องหากระจกโบราณให้พบก่อนเท่านั้น ก่อนที่ฮ่องเต้ตื่นจากความฝัน ท่านเซียนได้เตือนให้ฮ่องเต้ระวังจอมราชันย์แห่งหมื่นปิศาจนาม 'หงเย่' ฮ่องเต้ปรากฏอาการหวาดกลัว พร้อมร้องบอกว่า หงเย่เมื่อร้อยปีก่อนถูกบรรพบุรุษของพระองค์กำจัดสิ้นไปนานแล้ว ไม่นานนักพระองค์ก็ตื่นจากฝันร้าย
ณ. ห้องบรรทม ฮ่องเต้ตื่นบรรทมพร้อมเสียงร้องโหวกเหวกโวยวายจากฝันร้าย ขันทีเรียกร้องให้องครักษ์เข้ามาช่วยเหลือ ฮ่องเต้ส่งเสียงตะโกนด่าหน่วยองค์รักษ์เฟยอวี่ สุดท้ายจึงทรงมีรับสั่งให้ลงโทษหัวหน้าหน่อยองครักษ์เฟยอวี่ในขณะนั้นเสีย และได้ทรงแต่งตั้งหัวหน้าหน่วยองครักษ์เฟยอวี่คนใหม่ ซึ่งก็คือ 'ปิ่งจู่' พร้อมมอบป้ายคำสั่งอาญาสิทธิ์ให้
ณ. เมืองผิงเจียง ยามสองยามไห่ คืนหนึ่งได้มีปิศาจหมีตัวหนึ่งออกอาละวาด 'เซียวเหยา' (นางเอก) สวมบทบาทเป็นนักพรตปราบปิศาจกำลังตามปราบปิศาจหมีอยู่นั้น ช่างบังเอิญเหลือเกินที่ในขณะนั้นหน่อยองครักษ์ปราบปิศาจเฟยอวี่ก็ดันรวมตัวอยู่แถวนั้นด้วย
เมื่อเซียวเหยาและชาวเมืองวิ่งมาถึงที่ประตูเมืองผิงเจียง ทหารรักษาประตูเมืองกลับปิดประตูเมือง และผู้ที่จะออกคำสั่งให้เปิดประตูเมืองได้ มีแค่ท่านเจ้าเมืองผิงเจียงคนเดียวเท่านั้น และแล้วท่านเจ้าเมืองผิงเจียงก็นั่งเกี้ยวมาหาท่านนักพรตเซียวเหยาทันที
เขาลงจากเกี้ยวพร้อมทั้งเชื้อเชื้อนักพรตปราบปิศาจไปยังจวนของตัวเอง พวกชาวบ้านที่อยู่แถวนั้นต่างก็ร้องสนับสนุนขอให้นักพรตอยู่ช่วยปราบปิศาจ นักพรตเซียวเหยาแสดงความมีน้ำใจนำยันต์ปราบปิศาจออกมาแจกจ่ายให้ชาวบ้านไว้ป้องกันตัวในราคา 1 เฉียน ซึ่งตอนนั้นพวกชาวบ้านต่างก็กรูกันเข้ามาแย่งซื้อ
แต่แล้วใต้เท้าปราบปิศาจพร้อมทีมงานก็เดินเข้ามาหาพร้อมแนะนำตัวเองอย่างเป็นทางการ ครานั้น ท่านนักพรตก็รู้ว่าเหตุการณ์ไม่ค่อยดีกำลังจะเกิดขึ้นกับตัวเองแน่ๆ นับว่าลางสังหรณ์ช่างแม่นยำนัก
ใต้เท้าปิ่งจูบอกหลายจุดที่น่าสงสัยเกี่ยวกับปิศาจหมี เช่น ความแตกต่างของขนหมีและน้ำหนักของรอยเท้าในที่เกิดเหตุ เซียวเหยาเดินอาดๆเข้าไปหาปิ่งจูพร้อมบอกว่า
" หกต่อสี่"
ใต้เท้าปิ่งจู่ตอบกลับว่า
"ทั้งหมด"
แต่ดูเหมือนว่าเซียวเหยาจะไม่ตกลง ดังนั้นท่านใต้เท้าปิ่งจูจึงโชว์สกิลเทพ จับปิศาจหมีตัวนั้นออกมาให้ชาวบ้านดู ลูกน้องของปิ่งจู่นำตัวปิศาจหมีมาและประจานว่าแท้ที่จริงแล้วพวกเขาคือนักต้มตุ๋น
ณ. ศาลเมืองผิงเจียง เซียวเหยาถูกนำตัวมาไต่สวนความผิดในครั้งนี้ ซึ่งคดีต้มตุ๋นในครั้งนี้นางนับว่าผิดจริง ท่านเจ้าเมืองจึงตัดสินให้ขังคุกนางและรอการประหารชีวิต ในขณะนั้นใต้เท้าปิ่งจูเดินอาดๆเข้ามาหาเซียวเหยาพร้อมทั้งนำเข็มทิศปราบปิศาจออกมาด้วย ลูกแก้วในเข็มทิศก็ทำการขยับพร้อมทั้งโชว์ตำแหน่งที่อยู่ของปิศาจซึ่งก็อยู่ในตัวเซียวเหยานั่นเอง
เซียวต้าตั่น พ่อเซียวเหยารีบออกมาแก้ตัวแทนลูกสาวว่า ลูกตนนั้นไม่ใช่ปิศาจแต่เป็นลูกของเขากับภรรยาจริงๆ แต่เซียวเหยามีลักษณะพิเศษคือเลือดของนางมีกลิ่นประหลาดสามารถล่อปิศาจออกมาได้ ปิ่งจูจึงหาวิธีช่วยเซียวเหยา เขาออกอุบายให้เซียวเหยาช่วยเขาล่อปิศาจออกมากำจัด เพราะนั่นหมายถึงการทำคุณไถ่โทษ ซึ่งเซียวเหยาก็ตอบตกลง