ขอฮาวทู เป็นโรคซึมเศร้า แต่อยากอยู่ได้โดยไม่พึ่งยาหมอ

​​​       สวัสดีค่ะ เราค่อนข้างมีปัญหาทางด้านครอบครัว และคนรอบตัวในชีวิต เราเข้าใจและรู้ตัวเองดีว่าเราไม่ปกติ แต่พยายามขัดเกลาจิตใจให้ผ่านพ้นวิกฤตไปได้มาทั้งชีวิต แต่พอผ่านมาถึงช่วงวัยกลางคนที่เราต้องรับผิดชอบชีวิตตัวเ​องและครอบครัวมากกว่าเดิม เริ่มควบคุมตัวเองไม่ได้ เสียสติค่อนข้างบ่อย โดยส่วนใหญ่จะเป็นเรื่องที่ ผิดหวังและไม่ได้ดั่งใจ​ เป็นคนยอมคนมากๆ และใจดีกับทุกคนมากๆ

      เป็นคนจริงจังในชีวิตแทบทุกเรื่อง คนในครอบครัวก็ด่าทอว่าเราบ้า ซึ่งเรารับไม่ได้กับคำนี้ พยายามหาสิ่งที่ชอบทำแล้วสงบจิตสงบใจแล้ว แต่มันจะมีอารมณ์ที่เฉยชา สนุกก็สนุกไม่สุด เศร้าก็จะดิ่งลงไปแบบลึกสุดๆ อยากหายไปจากโลกใบนี้ แต่พยายามฉุดตัวเองให้ไม่ไปคิดแบบนั้น แต่ก็ทำไม่ได้​ ที่มันดูแย่ที่สุดคือคนรอบข้างไม่มีคนเข้าใจ เคยพบคุณหมอ จิตเวช แต่ตอนนั้นคุณหมอบอกว่าเราจะมีความกังวลในเรื่องของการกระทบต่อลูกในครรภ์ไหมตอนนั้นเป็นช่วงที่ตั้งครรภ์พอดี เราก็เลยปฏิเสธการรับยาตอนนั้นไป ตัวเรารู้ดีว่าถ้าสภาพแวดล้อมรอบข้างดีเราก็จะดีตามแต่เราอยู่ในสภาพแวดล้อมที่ไม่ดีเลย

       เราไม่รู้ว่าจะหาอะไรมาเป็นจุดเปลี่ยนที่ทำให้เราดีขึ้น ไม่รู้ว่าสิ่งที่เกิดขึ้นมันเป็นกรรมพันธุ์ด้วยไหมหรือแค่สภาพแวดล้อมที่พ่อแม่ส่งต่อมาให้เรา ทำให้เราเป็นแบบนี้ ตอนนี้เราไม่เหลือที่พึ่งพาที่ไหนได้เลย เวลาเกิดปัญหาขึ้นทั้งครอบครัว ไม่มีใคร support ได้เลย โดยปกติเราเป็นเด็กไม่ค่อยพูดตั้งแต่เล็ก ค่อนข้างเก็บกดและขี้อาย ถูกปลูกฝังมาโดนห้ามนู่นห้ามนี่เหมือนไข่ในหินมาตลอด โดนว่ากล่าวในทางแง่ลบทำให้เราฝังใจพอโตขึ้นมาไม่ค่อยกล้าทำอะไร กลัวไปหมดทั้งๆที่ความสามารถมีไม่ใช่น้อย แต่กลัวความผิดพลาด กลัวโดนการตำหนิเลยไม่กล้าลงมือ

        คนที่ควรจะอยู่ข้างเราในวันที่แย่ กลับเป็นคนที่ซ้ำเติมอีก จิตใจยิ่งแย่ไม่รู้จะหันไปทางไหน มีไครมีอะไรดีๆแนะนำไหมคะ เผื่อว่าจะเปิดโลกอะไรใหม่ๆที่ยังไม่เคยลองทำ แนะนำกันเข้ามาได้ค่ะ เผื่อนำไปปรับใช้ในชีวิตประจำวัน