- ดูจบ ถึงบางอ้อเลยว่าทำไมจักรวาลหนังไทบ้านเรื่องนี้ถึงเป็นที่ถูกใจคนดูในวงกว้าง ถ้าไม่นับฐาน FC ในส่วนของ Youtuber ที่มีอยู่ก่อนหน้านั้น คงเพราะการเล่าเรื่องที่เรียบง่ายและซื่อตรงต่อตัวตนที่สามารถซื้อใจให้คนข้างนอกต้องการสัมผัสดูว่าในบ้านเรามีของดีอะไรมานำเสนอ ? แถมตัวผู้กำกับคุณต้องเตคงรู้ว่าคนอยากดูอะไรก็นำเสนอไปตามรสนิยมของคนแล้วใช้มาตภูมิเป็นสื่อนำทาง ซึ่งปรากฎว่ามันได้ผลเพราะสิ่งที่ประเคนไม่ว่าจะเรื่องความรักในครอบครัวก็ดีหรือความเชื่อเรื่องโลกหลังความตายที่มีบาปบุญคุณกรรมสื่อคำสอนมันเป็นเรื่องใกล้ตัวที่ทุกคนเคยได้ยินได้ฟังผู้เฒ่าผู้แก่กรอกหูมาแต่เด็กที่ปฏิเสธไม่ได้ว่าเป็นเรื่องที่ทุกบ้านต้องมีนี่แหล่ะที่มองว่ามันง่ายต่อการดูแล้วแทรกมุกตลกเข้าไปแค่นี้ก็เรียกเสียงหัวเราะออกมาได้แล้วจะมัวดูเพื่อหาสารมานั่งตีความให้ตนเองปวดกบาลไปทำไม ? ในเมื่อหนังมันเป็นกิจกรรมหนึ่งที่สามารถทำให้คนมีความสุขได้ไม่ใช่เหรอ ?
- แม้ไม่เคยดูภาคแรกรวมถึงจักรวาลอื่นก็รู้เรื่องต่อการเพิ่งมาทำความรู้จักโลกของไทบ้านเพราะหนังจะเล่า Event ต่อจากภาคแรกที่ห่างกันเท่าไหร่ไม่ทราบแน่ชัดโดยมีตัวละครจากภาคแรกอย่างครอบครัว จ่าลอต มาเป็นหัวเรือสำคัญต่อ Keywords ที่ได้ปักธงรวมถึงมันเป็นชนวนเหตุให้ตัวละครใหม่ที่ปรากฎในภาคนี้อย่าง ธูป ที่พยายามหาข้อพิสูจน์กับความเชื่อเรื่องโลกหลังความตายโดยมี เซียง กับ เจิด สัปเหร่อในหมู่บ้านถูกเข้ามา Joint จากการขอร้องให้ช่วยฌาปณกิจแฟนสาวของเขาว่าโลกหลังจากนั้นมีจริงตามที่เราได้ยินกันหรือไม่ ? ตรงนี่แหล่ะที่เปิดตัวจากจุด Start ก็ทิ้งปมให้ผมได้เอ๊ะด้วยความสนใจทันที
- ถึงตัวหนังจะมีความยาวถึง 2 ชั่วโมง 7 นาทีแต่ระหว่างดูไม่ได้รู้สึกถึงความน่าเบื่อแต่อย่างใด ? ด้วยเพราะอย่างแรกหนังได้มีการบอก Event ตอนภาคแรกพอสังเขปให้ผมจับใจความได้คร่าว ๆ อย่างที่ 2 คือตัวหนังเล่าออกเป็น 2 Parts ระหว่าง Part ของ ธูป ที่เป็นตัวแทนของคนหนุ่มสาวที่กำลังก่อร่างสร้างครอบครัวในอุดมคติ กับ Part ครอบครัวจ่าลอต ที่เป็นตัวแทนของญาติผู้ใหญ่ที่อยู่ในชนบท ที่คราวนี้กำลังเผชิญบททดสอบครั้งใหม่ด้วยการรับมือจากไปแล้วฟื้นกลับขึ้นมาใหม่ของยายจ่อยจนคนทั้งหมู่บ้านตะลึงกันอีกรอบมันเลยทำให้ผมสามารถประติดประต่อได้สะดวกว่าอะไรเป็นอะไร ? อย่างที่ 3 คือมุกตลกที่จัดมาแบบกระหน่ำทำเอาผมขำในความพูดไปเรื่อยของแต่ละคนเหมือนนัดเดอะแก๊งค์มาถ่าย Vlog ที่บ้านเพื่อนจนหาช่วงว่างลำบากว่าจะให้กูพักหายใจกันตอนไหน ? ในเมื่อแต่ละคนขยันส่งมุกซะเหลือเกิน แม้บางมุกจะดูเป็น Content แต่ปฏิเสธไม่ได้ว่ามันคือเสน่ห์ที่อยู่คู่กับจักรวาลชุดนี้แม้กระทั่งสะท้อนรสนิยมของคนไทยในแง่ของนิสัยใจคอ แล้วการมี ยายจ่อย มันคือผงนัวร์ที่จำเป็นต้องใส่เพื่อให้ส่วนผสมระหว่างความเป็น Comedy + Drama + Horror รวมถึง Part ของ ธูป ที่ผมชอบและสนใจมากกว่าขับเคลื่อนต่อไปด้วยความครื้นเคร้งทางอารมณ์
- ชอบอีกอย่างคือการ Set โลกหลังความตายในทุ่งนาที่ใกล้เคียงต่อการมโนอีกมุมว่าบางทีมันอาจไม่ได้น่ากลัวหรือหดหู่อย่างที่เขาเล่าลือกันแต่มีอะไรบางอย่างให้เราเข้าใจหรือเรียนรู้เอาไปตั้งข้อสมมติฐานกันอย่างสนุกก็ได้ ซึ่งพอเห็นตอนที่ ธูป ไปทัวร์ Research ข้อมูลร่วมกับ เซียงและ เจิด ตามที่ต่าง ๆ มันยิ่งทำให้ผมอยากติดตามต่อว่าสุดท้ายมันจะพาเราไปถึงจุดไหน ? ในเมื่อมันไหลไปเถิดถึงขั้นใช้ ChatGPT หาข้อมูล แม้จะถูก 2 หน่อท้วงติงแล้วทำไมไม่ลองพิสูจน์ให้เห็นกับตาดูเลยล่ะว่ามีจริงหรือไม่ ? ส่วนอีก Part ปูพรมมาอย่างแข็งแรงก่อนหน้านั้นแต่ถูกความตลกนำพาจนผมเหนื่อยล้าจากการขำจนลุกขึ้นมาใส่ใจไม่เต็มอิ่มว่ากูตั้งใจจะส่งมอบความรู้สึกที่มีให้แก่เหมือนกันเพียงแต่กูเป็นคนง่าย ๆ สบาย ๆ เลยแสดงตามที่เห็นไปนั่นแหล่ะ
- พอแต่ละ Part ค่อย ๆ เคลียร์ปมตามเวลาที่ขยับไปเรื่อย ๆ จนเห็นด้วยตาเนื้อว่า Part ของยายจ่อยกินพื้นที่ไปเติมเต็มดราม่าที่กำลังส่งกลิ่นความคิดถึงอย่างหนักจนรู้สึกว่ามันพิรี้พิไรกับการหาทางลงไปหน่อยทั้งที่พอตอนนั้นก็โอเคซึ้งกับความรักที่มีให้แล้ว ขณะที่ Part ของ ธูปผมกลับซึมซับความสัมพันธ์กับขวัญข้าวที่มีต่อกันมากกว่าทั้งที่ทั้ง 2 มันเป็นเรื่องปกติที่เราสัมผัสได้ในสังคมไทย ไม่ว่าจะเป็นคนภาคไหน ? แม้จะโผล่ไม่เยอะแต่การถ่ายทอดความรู้สึกผ่านฝีมือระหว่างคุณโจอี้กับคุณอุ้มสามารถสะท้อนภาพชีวิตของคนหนุ่มสาวในปัจจุบันได้งดงามโดยไม่ทิ้งแก่นที่วางพรมไว้ไปไหนเลยว่า แม้สรรพสิ่งบนโลกมีเกิดและดับ หากตอนมีชีวิตทำอะไร ? คนที่อยู่หรือกระทั่งสังคมจะจดจำว่าเราเป็นคนอย่างไรก็จะถูกกำหนดตามความเชื่อเช่นกันว่าจะได้ขึ้นสวรรค์หรือลงนรก ถึงจะมีเหตุผลอื่นมากกว่าจะไปฟันธงตามสิ่งที่เห็นก็ตาม
ขอขอบคุณผู้อ่านทุกท่านครับ : EMistique
[CR] No.186 สัปเหร่อ 2 (2569) : สำรวจโลกหลังจากนั้นผ่านคนเป็นที่ยัง “ฮัก” และ “คิดฮอต” กันอยู่อย่าง “ม่วนซื่น”
- ดูจบ ถึงบางอ้อเลยว่าทำไมจักรวาลหนังไทบ้านเรื่องนี้ถึงเป็นที่ถูกใจคนดูในวงกว้าง ถ้าไม่นับฐาน FC ในส่วนของ Youtuber ที่มีอยู่ก่อนหน้านั้น คงเพราะการเล่าเรื่องที่เรียบง่ายและซื่อตรงต่อตัวตนที่สามารถซื้อใจให้คนข้างนอกต้องการสัมผัสดูว่าในบ้านเรามีของดีอะไรมานำเสนอ ? แถมตัวผู้กำกับคุณต้องเตคงรู้ว่าคนอยากดูอะไรก็นำเสนอไปตามรสนิยมของคนแล้วใช้มาตภูมิเป็นสื่อนำทาง ซึ่งปรากฎว่ามันได้ผลเพราะสิ่งที่ประเคนไม่ว่าจะเรื่องความรักในครอบครัวก็ดีหรือความเชื่อเรื่องโลกหลังความตายที่มีบาปบุญคุณกรรมสื่อคำสอนมันเป็นเรื่องใกล้ตัวที่ทุกคนเคยได้ยินได้ฟังผู้เฒ่าผู้แก่กรอกหูมาแต่เด็กที่ปฏิเสธไม่ได้ว่าเป็นเรื่องที่ทุกบ้านต้องมีนี่แหล่ะที่มองว่ามันง่ายต่อการดูแล้วแทรกมุกตลกเข้าไปแค่นี้ก็เรียกเสียงหัวเราะออกมาได้แล้วจะมัวดูเพื่อหาสารมานั่งตีความให้ตนเองปวดกบาลไปทำไม ? ในเมื่อหนังมันเป็นกิจกรรมหนึ่งที่สามารถทำให้คนมีความสุขได้ไม่ใช่เหรอ ?
- แม้ไม่เคยดูภาคแรกรวมถึงจักรวาลอื่นก็รู้เรื่องต่อการเพิ่งมาทำความรู้จักโลกของไทบ้านเพราะหนังจะเล่า Event ต่อจากภาคแรกที่ห่างกันเท่าไหร่ไม่ทราบแน่ชัดโดยมีตัวละครจากภาคแรกอย่างครอบครัว จ่าลอต มาเป็นหัวเรือสำคัญต่อ Keywords ที่ได้ปักธงรวมถึงมันเป็นชนวนเหตุให้ตัวละครใหม่ที่ปรากฎในภาคนี้อย่าง ธูป ที่พยายามหาข้อพิสูจน์กับความเชื่อเรื่องโลกหลังความตายโดยมี เซียง กับ เจิด สัปเหร่อในหมู่บ้านถูกเข้ามา Joint จากการขอร้องให้ช่วยฌาปณกิจแฟนสาวของเขาว่าโลกหลังจากนั้นมีจริงตามที่เราได้ยินกันหรือไม่ ? ตรงนี่แหล่ะที่เปิดตัวจากจุด Start ก็ทิ้งปมให้ผมได้เอ๊ะด้วยความสนใจทันที
- ถึงตัวหนังจะมีความยาวถึง 2 ชั่วโมง 7 นาทีแต่ระหว่างดูไม่ได้รู้สึกถึงความน่าเบื่อแต่อย่างใด ? ด้วยเพราะอย่างแรกหนังได้มีการบอก Event ตอนภาคแรกพอสังเขปให้ผมจับใจความได้คร่าว ๆ อย่างที่ 2 คือตัวหนังเล่าออกเป็น 2 Parts ระหว่าง Part ของ ธูป ที่เป็นตัวแทนของคนหนุ่มสาวที่กำลังก่อร่างสร้างครอบครัวในอุดมคติ กับ Part ครอบครัวจ่าลอต ที่เป็นตัวแทนของญาติผู้ใหญ่ที่อยู่ในชนบท ที่คราวนี้กำลังเผชิญบททดสอบครั้งใหม่ด้วยการรับมือจากไปแล้วฟื้นกลับขึ้นมาใหม่ของยายจ่อยจนคนทั้งหมู่บ้านตะลึงกันอีกรอบมันเลยทำให้ผมสามารถประติดประต่อได้สะดวกว่าอะไรเป็นอะไร ? อย่างที่ 3 คือมุกตลกที่จัดมาแบบกระหน่ำทำเอาผมขำในความพูดไปเรื่อยของแต่ละคนเหมือนนัดเดอะแก๊งค์มาถ่าย Vlog ที่บ้านเพื่อนจนหาช่วงว่างลำบากว่าจะให้กูพักหายใจกันตอนไหน ? ในเมื่อแต่ละคนขยันส่งมุกซะเหลือเกิน แม้บางมุกจะดูเป็น Content แต่ปฏิเสธไม่ได้ว่ามันคือเสน่ห์ที่อยู่คู่กับจักรวาลชุดนี้แม้กระทั่งสะท้อนรสนิยมของคนไทยในแง่ของนิสัยใจคอ แล้วการมี ยายจ่อย มันคือผงนัวร์ที่จำเป็นต้องใส่เพื่อให้ส่วนผสมระหว่างความเป็น Comedy + Drama + Horror รวมถึง Part ของ ธูป ที่ผมชอบและสนใจมากกว่าขับเคลื่อนต่อไปด้วยความครื้นเคร้งทางอารมณ์
- ชอบอีกอย่างคือการ Set โลกหลังความตายในทุ่งนาที่ใกล้เคียงต่อการมโนอีกมุมว่าบางทีมันอาจไม่ได้น่ากลัวหรือหดหู่อย่างที่เขาเล่าลือกันแต่มีอะไรบางอย่างให้เราเข้าใจหรือเรียนรู้เอาไปตั้งข้อสมมติฐานกันอย่างสนุกก็ได้ ซึ่งพอเห็นตอนที่ ธูป ไปทัวร์ Research ข้อมูลร่วมกับ เซียงและ เจิด ตามที่ต่าง ๆ มันยิ่งทำให้ผมอยากติดตามต่อว่าสุดท้ายมันจะพาเราไปถึงจุดไหน ? ในเมื่อมันไหลไปเถิดถึงขั้นใช้ ChatGPT หาข้อมูล แม้จะถูก 2 หน่อท้วงติงแล้วทำไมไม่ลองพิสูจน์ให้เห็นกับตาดูเลยล่ะว่ามีจริงหรือไม่ ? ส่วนอีก Part ปูพรมมาอย่างแข็งแรงก่อนหน้านั้นแต่ถูกความตลกนำพาจนผมเหนื่อยล้าจากการขำจนลุกขึ้นมาใส่ใจไม่เต็มอิ่มว่ากูตั้งใจจะส่งมอบความรู้สึกที่มีให้แก่เหมือนกันเพียงแต่กูเป็นคนง่าย ๆ สบาย ๆ เลยแสดงตามที่เห็นไปนั่นแหล่ะ
- พอแต่ละ Part ค่อย ๆ เคลียร์ปมตามเวลาที่ขยับไปเรื่อย ๆ จนเห็นด้วยตาเนื้อว่า Part ของยายจ่อยกินพื้นที่ไปเติมเต็มดราม่าที่กำลังส่งกลิ่นความคิดถึงอย่างหนักจนรู้สึกว่ามันพิรี้พิไรกับการหาทางลงไปหน่อยทั้งที่พอตอนนั้นก็โอเคซึ้งกับความรักที่มีให้แล้ว ขณะที่ Part ของ ธูปผมกลับซึมซับความสัมพันธ์กับขวัญข้าวที่มีต่อกันมากกว่าทั้งที่ทั้ง 2 มันเป็นเรื่องปกติที่เราสัมผัสได้ในสังคมไทย ไม่ว่าจะเป็นคนภาคไหน ? แม้จะโผล่ไม่เยอะแต่การถ่ายทอดความรู้สึกผ่านฝีมือระหว่างคุณโจอี้กับคุณอุ้มสามารถสะท้อนภาพชีวิตของคนหนุ่มสาวในปัจจุบันได้งดงามโดยไม่ทิ้งแก่นที่วางพรมไว้ไปไหนเลยว่า แม้สรรพสิ่งบนโลกมีเกิดและดับ หากตอนมีชีวิตทำอะไร ? คนที่อยู่หรือกระทั่งสังคมจะจดจำว่าเราเป็นคนอย่างไรก็จะถูกกำหนดตามความเชื่อเช่นกันว่าจะได้ขึ้นสวรรค์หรือลงนรก ถึงจะมีเหตุผลอื่นมากกว่าจะไปฟันธงตามสิ่งที่เห็นก็ตาม
ขอขอบคุณผู้อ่านทุกท่านครับ : EMistique
CR - Consumer Review : กระทู้รีวิวนี้เป็นกระทู้ CR โดยที่เจ้าของกระทู้