แค่รักไม่พอจริงๆ

คือหนูอายุ17ปีมีแฟนอายุ21ก็เป็นเพื่อนของพี่หนู คบกันพ่อแม่รู้เห็นเป็นใจเพราะคบอยู่ในสายตาไม่ได้มีอะไรเกินเลย คบกันได้ปีกว่าแต่ก่อนหน้านี้เคยคบกันเมื่อนานมาแล้วแต่ยังเด็กพ่อแม่ก็เลยไม่โอเคให้เลิกก็คบกันแฟนหนูก็เรียนทุกวันเสาร์อาทิตก็หารัจ๊อป มีบ้างไม่มีบ้างแต่เขาก็จะขัดสนเรื่องเงินตลอดไม่พอใช้บ้างแต่บางครั้งมีเขาก็เลี้ยงหนูไม่มีเขาหนูก็เลี้ยงเขาแต่ส่วนใหญ่เขาจะไม่มีหนูก็เข้าใจเขาไม่ได้ทำงานเป็นหลักเป็นแหล่ง พอมาวันเกิดหนูที่ผ่านมาเขาบอกจะซื้อของที่หนูอยากได้ให้ก่อนจะถึงเขาบอกแต่พถจะถึงก่อนหนึ่งวันเขาบอกต้องจ่ายค่าโปรเจคจบที่รร.เขา เขาเลยเอาจ่ายแต่ก็รู้สึกน้อยใจแบบพอคำถามว่าน้อยใจไหมเราก็ตอบน้อยใจพอเราพูดไปแบบนั้นเขาก็เครียดอารมณ์เขาคิดว่าเขาไม่มีอะไรดีของวันเกิดแค่นี้เขายังซื้อให้เราไม่ได้ มันก็ทำหนูเครียดเหมือนเป็นภาระของเขาคือไม่อยากให้เขาคิดแบบนั้น เรื่องน้อยใจมันก็ต้องมีอยู่แล้ว เขาไม่มีเงินหนูก็เข้าใจแต่ก็อยากให้เขาเข้าใจหนูบ้าง หนูก็แค่เด็กคนหนึ่งที่ยังตื่นเต้นกับของขวัญการเซอร์ไพร ไม่ได้อยากเลิกเพราะเรื่องแบบนี้เลยค่ะ หนูพึ่งเข้าใจแค่รักมันไม่พอจริงๆ หนูควรทำยังไงเปลี่ยนความคิดยังไงปฏิบัติตัวยังไงดีค่ะ แต่ทุกวันมีกันมันดีค่ะแต่พอเป็นวันสำคัญๆเขากับไม่มีอะไรให้ ทำไงดีคะพี่ๆหนูอยากมีทางออกความคิดที่สบายใจค่ะ