เลิกับเเฟนเเล้วค่ะ

ตอนนี้หนูเลิกกับเเฟนเเล้วเมื่อกี้เลย  เเค่รู้สึกว่าความสัมพันธุ์ไม่พัฒนา เขาไม่รายงานเหมือนก่อน
เเต่เข้าใจได้ เเต่ไม่ทักก่อนเริ่มคุยกับเพื่อนผญทั้งที่ไม่เคยคุย นั่งคิดมา1-2 วะนว่าเลิกดีมั้ย พยายามหาข้อดีของเขา เขามีนะเขาซื่อสัตย์ เเต่เขาไม่สนใจ
ทิ้งๆไปเลย เเละเขาดูเหมือนไม่ได้เห็นหนูอยุ่ในอนาคตของเขา หนูเคยคุยกับเขาว่า ถ้าโตขึ้นไปเธอจะมีลูกกับเรามั้ย เธอมีหนูอยุ่ในอนาคตเธอมั้ย
เขาตอบนะว่ามี เเต่พอลางทีหนูได้ถามเขาบ่อยๆขึ้นเขากลับตอบว่าเอาตรงนี้ให้มันรอดก่อนค่อยคิด ตอนนั้นยังรักยังอยากมีเลยไม่คิดน้อยใจพอไปเรื่อยๆ เขาก็ดูไม่ได้อยากมีเราในชีวิตเขาเเค่ไม่กล้าที่จะพูด เวลาถามอะไรหรือเอาความคิดหนูไปพูดเขาดูหงุดหงิด ดูโมโหหนูนิดๆ มีบางครั้ง เขาก็บอกหนูว่าหนุ ประมาณว่าปัญญาอ่อน เป็น ไร ซึ้งหนูก็พูดด้วยด้วยความโมโหทั้งคู่ เลยไม่ติดใจเเต่เเอบเสียใจนิดๆ ตอนบอกเลิกเขาพยายามคิดเเล้วว่าดีหรอไม่มีเขาอยุ่ในชีวิตเลยนะ หนูคิดตลอด จึงได้บอกเลิกเขาวันนี้ เพราะอยุ่ไป ไม่มีอะไรพัฒนา หนูอาจจะหวังมากไป กับความสัมพันในวัยเรียนของเรา ขอบคุณที่อ่านจนจบค่ะเเสดงความคิดเห็นได้เลยค่ะ อยากระบาย