เริ่มมาจากวาเลนไทน์ปีนี้เราไม่ว่าง เลยนัดเจอกันแล้วแลกของขวัญล่วงหน้ากัน เขาให้ดอกเบญจมาศสีขาวจากร้านดอกไม้ไหว้พระ แล้วก็ขนมซอง​ละ 25 บาทในเซเว่น 2 ห่อ เ​รารู้สึกนอยมากๆกับของขวัญค่ะ แต่เราไม่กล้าพูดตอนนั้นเพราะทั้งกลัวเสียบรรยากาศ แถมเป็นคนพูดเองว่าให้อะไรก็ได้ขอแค่ตั้งใจให้ก็พอ แต่คำว่าอะไรก็ได้ของเราก็นึกว่าจะออกมาเป็นแบบนี้ค่ะ แม่เราก็ทักว่าแฟนเอาดอกไม้ไหว้พระให้หรอ เพื่อนเราก็ทักว่าเหมือนของใส่บาตรเลย เราไม่กล้าลงสตอรี่เลยค่ะ
เราไม่ได้ติดเรื่องมูลค่าของสิ่งของเลยค่ะแต่มันทำให้เรารู้สึกว่าทำไมเขาดูไม่พยายามเลย วันพิเศษทั้งทีทำไมของขวัญถึงไม่พิเศษเลย ฉันไม่มีค่าพอให้ลงทุนหรอ ถ้าเป็นดอกกุหลาบดอกเดียวผูกโบว์มาดีๆ ขนมที่เขาซื้อให้ถ้าเขาลองจัดห่อสักนิด เราจะไม่รู้สึกนอยแบบนี้เลยค่ะ แค่รู้วึกว่าเขาดูไม่ใส่ใจเลย แต่เรากลัวว่าจะเป็นเราเองที่เป็นฝ่ายเรื่องมากแต่เราอยากคุยกับเขาค่ะ ลึกๆแล้วเราไม่โอเคแต่ก็กลัวจะทำร้ายจิตใจเขา ทุกคนคิดเห็นยังไงกันคะ ควรพูดมั้ยหรือควรปล่อยผ่านดีคะ